Art. 384. k.p.c. Zakaz reformationis in peius

Sąd nie może uchylić lub zmienić wyroku na niekorzyść strony wnoszącej apelację, chyba że strona przeciwna również wniosła apelację.

Komentarz do Art. 384. kpc

Wniesienie apelacji nie może pogorszyć sytuacji tego, kto ją wniósł. Sąd drugiej instancji nie zmieni ani nie uchyli zaskarżonego rozstrzygnięcia na niekorzyść skarżącego, chyba że strona przeciwna również wniosła apelację.

Najważniejsze punkty

Zakaz obejmuje zarówno zmianę, jak i uchylenie rozstrzygnięcia na niekorzyść apelującego.
Ochrona działa tylko wtedy, gdy apelację wniosła jedna strona.
Apelacja strony przeciwnej znosi zakaz, a kontrola otwiera się wtedy w obie strony.
Punktem odniesienia jest treść zaskarżonego rozstrzygnięcia: skarżący nie może wyjść z instancji odwoławczej w gorszej sytuacji, niż w niej wszedł.
Przepis ma charakter gwarancyjny, usuwa ryzyko, które zniechęcałoby do korzystania ze środka odwoławczego.

W praktyce

Decyzja o zaskarżeniu sprowadza się w dużej mierze do oceny, czy przeciwnik także złoży apelację, a ryzyko to pozostaje otwarte tak długo, jak biegnie termin do jej wniesienia. Zakaz dotyczy przy tym samego rozstrzygnięcia, a nie jego motywów: sąd drugiej instancji może inaczej ocenić stan faktyczny lub prawny, o ile wynik nie zmieni się na niekorzyść skarżącego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 468.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

strona wnosząca

strona przeciwna

zmiana wyroku

prawo sądowe

procedura apelacyjna

Art. 383. kpc Art. 385. kpc