Art. 164. k.k. Sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa zdarzenia
§ 1. Kto sprowadza bezpośrednie niebezpieczeństwo zdarzenia określonego w art. 163 § 1, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
Orzecznictwo
Znaleziono 44 orzeczenia dotyczących art. 164 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.
Wyrok II K 461/25
- Stan sprawy
- Oskarżony w nocy wszedł do bloku, zabrał pojemnik z benzyną z olejem, rozlał część cieczy przy drzwiach jednego z mieszkań, następnie nasączył benzyną bluzę i zawiesił ją na klamce drzwi prowadzących do korytarza przy mieszkaniu byłej partnerki, a część benzyny rozlał na drewnianą podłogę klatki schodowej. Pokrzywdzona wyczuła zapach benzyny, wraz z dziećmi usunęła rzeczy i zmyła resztki cieczy, po czym zawiadomiono Policję. Sąd ustalił te okoliczności, ale nie ustalił, aby powstał stan bezpośredniego niebezpieczeństwa pożaru lub innego zdarzenia powszechnie niebezpiecznego w rozumieniu art. 164 § 1 k.k.
- Rozstrzygnięcie
- W ramach zarzutu z art. 164 § 1 k.k. sąd nie skazał za przestępstwo z tego przepisu. Uznał oskarżonego za winnego wykroczenia polegającego na nieostrożnym obchodzeniu się z materiałami łatwo zapalnymi i wymierzył karę 10 dni aresztu.
- Uzasadnienie
- Sąd przyjął, że dla art. 164 k.k. konieczne jest obiektywnie istniejące bezpośrednie niebezpieczeństwo, czyli taki stan, w którym zagrożenie może samoczynnie i bez dalszego impulsu przekształcić się w pożar lub inne zdarzenie z art. 163 § 1 k.k. W tej sprawie taki stan nie został wykazany. Z ustaleń i opinii biegłego wynikało, że do zapłonu potrzebny byłby dodatkowy czynnik zewnętrzny, a więc niebezpieczeństwo miało co najwyżej charakter pośredni lub hipotetyczny. Dlatego zachowanie zakwalifikowano jako wykroczenie, a nie przestępstwo z art. 164 § 1 k.k.
Zarządzenie II Kp 2080/24
- Stan sprawy
- Postępowanie dotyczyło spalenia drewnianej altany w nocy przy klasztorze, wskutek czego uszkodzeniu uległa elewacja sąsiednich budynków. Dochodzenie prowadzono pod kątem nieumyślnego sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa pożaru zagrażającego mieniu w wielkich rozmiarach. Organ prowadzący uzyskał opinię biegłego z zakresu pożarnictwa i na tej podstawie przyjął, że zdarzenie nie miało charakteru pożaru w rozumieniu prawa karnego oraz nie stanowiło bezpośredniego niebezpieczeństwa takiego zdarzenia.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd utrzymał w mocy postanowienie o umorzeniu dochodzenia i nie uwzględnił zażalenia pokrzywdzonego.
- Uzasadnienie
- Sąd uznał, że postępowanie dowodowe było wystarczające, a opinia biegłego była pełna, logiczna i spójna. Przyjął, że na gruncie art. 163 i 164 k.k. pożar to zjawisko nagłe, gwałtowne, o dużym zasięgu i realnie zagrażające życiu, zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach; nie można utożsamiać go z każdym ogniem. Z materiału sprawy wynikało, że spalanie altany nie miało charakteru dynamicznego, nie rozprzestrzeniało się na inne budynki i nie stwarzało realnego zagrożenia dla życia, zdrowia ani mienia w wielkich rozmiarach. W konsekwencji brak było danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu z art. 164 § 2 k.k.
Wyrok II K 1201/21
- Stan sprawy
- Oskarżony jako najemca lokalu przez lata używał kuchenki zasilanej butlą propan-butan w oficynie wyższej niż dopuszczalna dla takiego rozwiązania. Kontrola wykazała jednak, że butla i instalacja w lokalu były szczelne, sprawne i nadawały się do bezpiecznej eksploatacji. Najemca nie był wcześniej poinformowany o zakazie używania takich butli w lokalu; po doręczeniu wezwania do ich usunięcia zrezygnował z butli i zamontował urządzenie elektryczne. Materiał dowodowy nie pozwolił ustalić, by sam fakt używania sprawnej butli powodował bezpośrednie niebezpieczeństwo eksplozji.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu z art. 164 § 2 k.k. w zw. z art. 163 § 1 pkt 3 k.k.
- Uzasadnienie
- Sąd wskazał, że bezpośrednie niebezpieczeństwo wymaga wysokiego prawdopodobieństwa bliskiego ziszczenia się zdarzenia i braku potrzeby wystąpienia dalszych czynników. Z opinii biegłego wynikało, że do eksplozji mogłoby dojść dopiero przy jednoczesnym rozszczelnieniu butli lub instalacji oraz zapłonie gazu przez dodatkowy czynnik inicjujący. Ponieważ kontrola nie wykazała żadnych nieszczelności ani usterek, nie można było mówić o wysokim prawdopodobieństwie zdarzenia. Sąd uwzględnił też, że oskarżony nie miał wcześniej wiedzy o zakazie używania butli, a po otrzymaniu wezwania usunął ją, dlatego brak było podstaw do przypisania mu zawinienia oraz pełnej realizacji znamion art. 164 § 2 k.k.
Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.