Art. 118. k.k. Ludobójstwo
§ 1. Kto, w celu wyniszczenia w całości albo w części grupy narodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej lub grupy o określonym światopoglądzie, dopuszcza się zabójstwa albo powoduje ciężki uszczerbek na zdrowiu osoby należącej do takiej grupy, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 12 albo karze dożywotniego pozbawienia wolności.
§ 2. Kto, w celu określonym w § 1, stwarza dla osób należących do takiej grupy warunki życia grożące jej biologicznym wyniszczeniem, stosuje środki mające służyć do wstrzymania urodzeń w obrębie grupy lub przymusowo odbiera dzieci osobom do niej należącym, podlega karze pozbawienia wolności od lat 5 do 25.
§ 3. (uchylony)
Orzecznictwo
Znaleziono 0 orzeczeń dotyczących art. 118 k.k.. Poniżej wybrane sprawy dotyczące przepisu, z krótkim omówieniem.
Postanowienie VIII Kop 49/14
- Stan sprawy
- Sprawa dotyczyła określenia według prawa polskiego kwalifikacji prawnej czynów objętych prawomocnym wyrokiem trybunału międzynarodowego oraz ustalenia, jaka część kary może być wykonywana w Polsce po przejęciu skazanego do dalszego odbywania kary. Z materiału wynika, że przypisano mu dwa zdarzenia: pierwsze obejmowało przymusowe przesiedlenia ludności cywilnej, zabójstwa, okrutne i niehumanitarne traktowanie oraz niszczenie mienia; drugie dotyczyło masowych zabójstw bośniackich Muzułmanów płci męskiej zdolnych do służby wojskowej. W odniesieniu do drugiego zdarzenia trybunał odwoławczy przyjął nie sprawstwo główne, lecz podżeganie i pomocnictwo do ludobójstwa oraz do zbrodni wojennych.
- Rozstrzygnięcie
- Sąd określił, że pierwszy czyn odpowiada przepisom o zbrodniach wojennych przeciwko osobom i mieniu oraz przymusowym przesiedleniach, a drugi czyn odpowiada podżeganiu i pomocnictwu do ludobójstwa oraz do zbrodni wojennych, w tym zabójstw i innego nieludzkiego traktowania. Sąd ustalił, że z orzeczonej kary wieloletniego pozbawienia wolności w Polsce wykonaniu podlega jedynie jej część w rozmiarze odpowiadającym karze dwudziestu pięciu lat pozbawienia wolności, i zaliczył dotychczasowy okres izolacji.
- Uzasadnienie
- Sąd wskazał, że w postępowaniu o przejęcie wyroku nie rozstrzyga się ponownie o winie, lecz wyłącznie przekłada ustalenia sądu obcego na przepisy polskiego prawa i dostosowuje karę do polskiego systemu. Ustalenie kwalifikacji wymagało syntezy treści orzeczeń trybunału oraz uwzględnienia różnic między jego modelem odpowiedzialności a polską zasadą jedności czynu i zbiegu przepisów. W zakresie kary sąd uznał, że nie może pogorszyć sytuacji skazanego, a kara orzeczona przez trybunał nie jest znana polskiemu systemowi. Zastosował więc postanowienia umowy międzynarodowej przewidujące, że gdy kara przekracza górną granicę ustawowego zagrożenia przewidzianego przez prawo polskie, w Polsce wykonuje się tylko część kary odpowiadającą tej granicy.
Streszczenia mają charakter informacyjny. Przy ocenie sprawy należy zapoznać się z pełną treścią orzeczenia.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 383.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.