Art. 774. k.c. Umowa przewozu

Przez umowę przewozu przewoźnik zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do przewiezienia za wynagrodzeniem osób lub rzeczy.

Komentarz do Art. 774. kc

Art. 774 Kodeksu cywilnego definiuje umowę przewozu jako zobowiązanie przewoźnika do przewiezienia osób lub rzeczy za wynagrodzeniem w ramach działalności swojego przedsiębiorstwa. Jest to kluczowy przepis regulujący podstawowe zasady dotyczące przewozu w polskim systemie prawnym.

Charakter umowy przewozu:
- Umowa przewozu jest umową wzajemną, co oznacza, że obie strony mają określone obowiązki: przewoźnik zobowiązuje się do przewiezienia osób lub rzeczy, a druga strona (nadawca lub pasażer) zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia.
- Jest to również umowa odpłatna, co oznacza, że przewoźnik wykonuje swoje obowiązki za wynagrodzeniem.
Strony umowy:
- Przewoźnik: Podmiot prowadzący działalność gospodarczą polegającą na przewozie osób lub rzeczy. Może to być zarówno przedsiębiorstwo transportowe, jak i osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą.
- Nadawca lub pasażer: Osoba fizyczna lub prawna, która zleca przewóz rzeczy lub korzysta z przewozu osób.
Przedmiot umowy:
- Przedmiotem umowy przewozu mogą być zarówno osoby, jak i rzeczy. W przypadku przewozu osób, umowa obejmuje zobowiązanie do bezpiecznego przewiezienia pasażera do miejsca docelowego. W przypadku przewozu rzeczy, umowa obejmuje zobowiązanie do dostarczenia rzeczy w stanie nienaruszonym do miejsca przeznaczenia.
Zakres działalności przedsiębiorstwa:
- Przewoźnik zobowiązuje się do wykonania przewozu w ramach swojej działalności gospodarczej. Oznacza to, że przewóz musi być wykonywany w ramach działalności, którą przewoźnik prowadzi zawodowo i profesjonalnie.
Wynagrodzenie:
- Wynagrodzenie za przewóz jest istotnym elementem umowy przewozu. Może być ustalone w umowie w sposób ryczałtowy, na podstawie taryfy przewoźnika lub w inny sposób uzgodniony przez strony.
Odpowiedzialność przewoźnika:
- Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie umowy przewozu. Odpowiedzialność ta obejmuje m.in. odpowiedzialność za uszkodzenie, utratę lub opóźnienie w dostarczeniu przewożonych rzeczy oraz za szkody poniesione przez pasażerów.
Regulacje szczególne:
- Kodeks cywilny zawiera również przepisy szczególne dotyczące przewozu, które mogą modyfikować ogólne zasady wynikające z art. 774. Przepisy te mogą dotyczyć m.in. szczegółowych zasad odpowiedzialności przewoźnika, warunków przewozu oraz praw i obowiązków stron umowy przewozu.

Podsumowując, art. 774 Kodeksu cywilnego stanowi fundament prawny dla umowy przewozu, określając podstawowe obowiązki i prawa stron tej umowy. Przewoźnik zobowiązuje się do przewiezienia osób lub rzeczy za wynagrodzeniem, co stanowi istotę tej umowy. Szczegółowe regulacje dotyczące przewozu mogą być zawarte w innych przepisach prawa, w tym w przepisach szczególnych dotyczących różnych rodzajów przewozu (np. przewozu drogowego, kolejowego, lotniczego).

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

umowa przewozudziałalność przedsiębiorstwa

Art. 773. kc Art. 775. kc