Art. 462. k.c. Pokwitowanie spełnienia świadczenia

§ 1. Dłużnik, spełniając świadczenie, może żądać od wierzyciela pokwitowania.

§ 2. Dłużnik może żądać pokwitowania w szczególnej formie, jeżeli ma w tym interes.

§ 3. Koszty pokwitowania ponosi dłużnik, chyba że umówiono się inaczej.

Komentarz do Art. 462. kc

Art. 462 Kodeksu cywilnego reguluje kwestie związane z pokwitowaniem spełnienia świadczenia przez dłużnika. Przepis ten pełni istotną funkcję w obrocie prawnym, zapewniając dłużnikowi narzędzie do potwierdzenia, że jego zobowiązanie zostało wykonane, co ma kluczowe znaczenie dla ochrony jego interesów prawnych.

Prawo do żądania pokwitowania:
- Zgodnie z art. 462 § 1 Kodeksu cywilnego, dłużnik ma prawo żądać od wierzyciela pokwitowania spełnienia świadczenia. Pokwitowanie to dokument, który potwierdza, że dłużnik wykonał swoje zobowiązanie wobec wierzyciela. Jest to istotne z punktu widzenia dowodowego, gdyż w przypadku ewentualnych sporów dłużnik może przedstawić pokwitowanie jako dowód, że spełnił swoje zobowiązanie.
Forma pokwitowania:
- Dłużnik może żądać, aby pokwitowanie zostało sporządzone w szczególnej formie, jeżeli ma w tym interes. Przykładem szczególnej formy może być forma pisemna, notarialna czy elektroniczna z kwalifikowanym podpisem elektronicznym. Interes dłużnika w żądaniu szczególnej formy może wynikać z różnych przyczyn, np. z potrzeby posiadania bardziej formalnego dowodu spełnienia świadczenia w przypadku dużych kwot lub skomplikowanych transakcji.
Koszty pokwitowania:
- Koszty związane z wystawieniem pokwitowania ponosi dłużnik, chyba że strony umówiły się inaczej. Oznacza to, że standardowo to dłużnik jest zobowiązany do pokrycia wszelkich kosztów związanych z wystawieniem pokwitowania, takich jak opłaty notarialne czy koszty sporządzenia dokumentu w szczególnej formie. Jednakże strony mogą w umowie postanowić inaczej, przenosząc te koszty na wierzyciela.
Znaczenie praktyczne:
- W praktyce pokwitowanie jest często stosowane w obrocie gospodarczym i prywatnym jako środek zabezpieczający interesy dłużnika. W przypadku braku pokwitowania, dłużnik może mieć trudności z udowodnieniem, że spełnił swoje zobowiązanie, co może prowadzić do nieuzasadnionych roszczeń ze strony wierzyciela.

Podsumowując, art. 462 Kodeksu cywilnego jest przepisem, który chroni dłużnika, umożliwiając mu uzyskanie formalnego potwierdzenia spełnienia świadczenia. Przepis ten jest istotny zarówno z punktu widzenia praktyki obrotu prawnego, jak i ochrony interesów stron umowy.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

szczególna forma

interes dłużnika

umowa

Art. 461. kc Art. 463. kc