Art. 266. k.c. Wygaśnięcie użytkowania

Użytkowanie ustanowione na rzecz osoby fizycznej wygasa najpóźniej z jej śmiercią.

Komentarz do Art. 266. kc

Art. 266 Kodeksu cywilnego stanowi, że użytkowanie ustanowione na rzecz osoby fizycznej wygasa najpóźniej z jej śmiercią. Przepis ten odnosi się do instytucji użytkowania, która jest jednym z ograniczonych praw rzeczowych, umożliwiającym korzystanie z cudzej rzeczy oraz pobieranie z niej pożytków.

1. Charakter prawny użytkowania:

Użytkowanie jest prawem rzeczowym, które daje użytkownikowi szerokie uprawnienia do korzystania z rzeczy cudzej, a także do pobierania z niej pożytków naturalnych i cywilnych. Prawo to jest jednak ograniczone w czasie i nie może być ustanowione na okres dłuższy niż życie użytkownika, jeśli jest on osobą fizyczną.

2. Użytkowanie na rzecz osoby fizycznej:

Art. 266 Kodeksu cywilnego wyraźnie wskazuje, że użytkowanie ustanowione na rzecz osoby fizycznej wygasa najpóźniej z jej śmiercią. Oznacza to, że prawo użytkowania jest ściśle związane z osobą użytkownika i nie może być przeniesione na inne osoby po jego śmierci. Jest to konsekwencja osobistego charakteru tego prawa, które jest ściśle związane z osobą użytkownika i jego potrzebami.

3. Skutki wygaśnięcia użytkowania:

Z chwilą śmierci użytkownika, prawo użytkowania wygasa automatycznie i bez potrzeby podejmowania dodatkowych czynności prawnych. Właściciel rzeczy, która była przedmiotem użytkowania, odzyskuje pełne prawo do korzystania z niej i pobierania z niej pożytków. W praktyce oznacza to, że właściciel może swobodnie dysponować rzeczą, w tym ustanawiać nowe prawa rzeczowe lub użytkowania na rzecz innych osób.

4. Użytkowanie na rzecz osób prawnych:

Warto zaznaczyć, że art. 266 Kodeksu cywilnego odnosi się wyłącznie do użytkowania ustanowionego na rzecz osób fizycznych. W przypadku użytkowania ustanowionego na rzecz osób prawnych, prawo to może być ustanowione na określony czas, który nie jest związany z życiem osoby fizycznej. W takim przypadku użytkowanie wygasa z upływem terminu, na jaki zostało ustanowione, chyba że umowa stanowi inaczej.

5. Praktyczne zastosowanie:

W praktyce art. 266 Kodeksu cywilnego ma istotne znaczenie dla planowania majątkowego i zarządzania nieruchomościami. Osoby fizyczne, które ustanawiają użytkowanie na swoją rzecz, muszą być świadome, że prawo to wygasa z chwilą ich śmierci, co może mieć wpływ na dalsze losy nieruchomości. Właściciele nieruchomości powinni również uwzględniać ten przepis przy zawieraniu umów użytkowania, aby uniknąć nieporozumień i sporów prawnych w przyszłości.

Podsumowanie:

Art. 266 Kodeksu cywilnego wprowadza jasną i jednoznaczną zasadę, że użytkowanie ustanowione na rzecz osoby fizycznej wygasa najpóźniej z jej śmiercią. Przepis ten podkreśla osobisty charakter prawa użytkowania i jego ścisłe związanie z osobą użytkownika. W praktyce oznacza to, że użytkowanie nie może być przeniesione na inne osoby po śmierci użytkownika, co ma istotne znaczenie dla właścicieli nieruchomości i planowania majątkowego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

osoba fizyczna

wygaśnięcie użytkowania

śmierć osoby

Art. 265. kc Art. 267. kc