Art. 170. k.c. Wygaśnięcie obciążeń

§ 1. W razie przeniesienia własności rzeczy ruchomej, która jest obciążona prawem osoby trzeciej, prawo to wygasa z chwilą wydania rzeczy nabywcy, chyba że ten działa w złej wierze. Przepis paragrafu drugiego artykułu poprzedzającego stosuje się odpowiednio.

§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do rzeczy wpisanej do krajowego rejestru utraconych dóbr kultury.

Komentarz do Art. 170. kc

Art. 170 Kodeksu cywilnego reguluje sytuację przeniesienia własności rzeczy ruchomej obciążonej prawem osoby trzeciej. Przepis ten wprowadza zasadę, że prawo osoby trzeciej wygasa z chwilą wydania rzeczy nabywcy, chyba że nabywca działa w złej wierze. Ponadto, przepis ten odnosi się do rzeczy wpisanych do krajowego rejestru utraconych dóbr kultury, dla których przewidziano odrębne zasady.

1. Wygaśnięcie prawa osoby trzeciej

Zasadniczą treścią art. 170 § 1 jest ustanowienie reguły, że w przypadku przeniesienia własności rzeczy ruchomej obciążonej prawem osoby trzeciej (np. zastawem), prawo to wygasa z chwilą wydania rzeczy nabywcy. Oznacza to, że nabywca staje się właścicielem rzeczy wolnej od obciążeń, co ma na celu ochronę obrotu prawnego i pewności transakcji.

2. Działanie w złej wierze

Wyjątkiem od powyższej zasady jest sytuacja, gdy nabywca działa w złej wierze. Zła wiara oznacza, że nabywca wiedział lub powinien był wiedzieć o istnieniu prawa osoby trzeciej. W takim przypadku prawo osoby trzeciej nie wygasa, a nabywca nabywa rzecz z obciążeniem. Przepis ten ma na celu ochronę praw osób trzecich przed nieuczciwymi działaniami nabywców.

3. Odpowiednie stosowanie art. 169 § 2

Art. 170 odsyła do odpowiedniego stosowania art. 169 § 2 Kodeksu cywilnego, który dotyczy nabycia własności rzeczy ruchomej od osoby nieuprawnionej. Zgodnie z tym przepisem, nabywca w dobrej wierze nabywa własność rzeczy, chyba że rzecz została skradziona, zgubiona lub w inny sposób utracona przez właściciela. Odesłanie to ma na celu ujednolicenie zasad dotyczących nabycia rzeczy ruchomych w różnych sytuacjach prawnych.

4. Wyjątek dla dóbr kultury

Art. 170 § 1 nie znajduje zastosowania do rzeczy wpisanych do krajowego rejestru utraconych dóbr kultury. Oznacza to, że w przypadku przeniesienia własności takich rzeczy, prawo osoby trzeciej nie wygasa, niezależnie od dobrej lub złej wiary nabywcy. Przepis ten ma na celu ochronę dóbr kultury przed nielegalnym obrotem i zapewnienie ich odzyskania przez prawowitych właścicieli.

Podsumowanie

Art. 170 Kodeksu cywilnego wprowadza istotne zasady dotyczące przeniesienia własności rzeczy ruchomych obciążonych prawem osoby trzeciej, chroniąc zarówno nabywców działających w dobrej wierze, jak i prawa osób trzecich. Wyjątek dotyczący dóbr kultury podkreśla znaczenie ochrony dziedzictwa kulturowego. Przepis ten jest kluczowy dla zapewnienia pewności obrotu prawnego i ochrony interesów wszystkich stron transakcji.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

przeniesienie własnościrzecz ruchoma

prawa osoby trzeciej

wydanie rzeczydobra kulturyKrajowy Rejestr zła wiara

Art. 169. kc Art. 172. kc