§ 4.
1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku podejrzenia wystąpienia choroby niezwłocznie podejmuje czynności mające na celu wykrycie lub wykluczenie choroby.
2. Czynności, o których mowa w ust. 1, obejmują w szczególności:
1) dochodzenie epizootyczne;
2) badanie kliniczne wszystkich rodzin pszczelich znajdujących się w pasiece.
3. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia objawów klinicznych choroby wskazujących na wystąpienie choroby w rodzinach pszczelich pobiera od każdej z nich próbki do badań diagnostycznych, zabezpiecza je, znakuje i przesyła do laboratorium, o którym mowa w art. 25 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1077).
4. Rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych od rodzin pszczelich wykazujących objawy kliniczne choroby oraz sposób ich pobierania i wysyłania jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
5. Powiatowy lekarz weterynarii w okresie oczekiwania na wyniki badań diagnostycznych:
1) w przypadku ustalenia w ramach dochodzenia epizootycznego, że czynnik zakaźny choroby mógł być przeniesiony do innej pasieki lub z innej pasieki, informuje o podejrzeniu wystąpienia choroby powiatowych lekarzy weterynarii właściwych ze względu na miejsce położenia tych pasiek;
2) nakazuje oznakowanie pni pszczelich, w których znajdują się rodziny pszczele podejrzane o chorobę;
3) zakazuje:
a) przemieszczania z pasieki oraz do pasieki:
b) pozyskiwania produktów pszczelich od rodzin pszczelich podejrzanych o chorobę.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1123.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.