§ 14.
1. Drób, o którym mowa w § 12 ust. 2 pkt 1, może zostać poddany ubojowi, jeżeli:
1) urzędowy lekarz weterynarii odpowiedzialny za wyznaczoną rzeźnię przeprowadził szczegółowe badanie przedubojowe drobiu;
2) do czasu uboju drób był trzymany w sposób zapewniający brak kontaktu z innym drobiem, a jego ubój będzie przeprowadzony w odrębnym cyklu produkcyjnym lub w innym czasie niż ubój innego drobiu.
2. Powiatowy lekarz weterynarii właściwy ze względu na miejsce położenia rzeźni informuje powiatowego lekarza weterynarii odpowiedzialnego za wysyłkę drobiu, o którym mowa w § 12 ust. 2 pkt 1, o poddaniu ubojowi tego drobiu.
3. Po poddaniu ubojowi drobiu, o którym mowa w § 12 ust. 2 pkt 1:
1) rzeźnię czyści się i odkaża;
2) urzędowy lekarz weterynarii przeprowadza badanie poubojowe drobiu;
3) mięso pozyskane z tego drobiu znakuje się znakiem jakości zdrowotnej określonym w przepisach rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 kwietnia 2006 r. w sprawie produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego wyprodukowanych na obszarach podlegających ograniczeniom (Dz. U. Nr 71, poz. 492 oraz z 2007 r. Nr 102, poz. 705);
4) pozyskiwanie, rozbiór, transport, przechowywanie lub przetwarzanie mięsa, o którym mowa w pkt 3, odbywa się w sposób zapewniający brak kontaktu z mięsem drobiowym przeznaczonym na rynek wewnątrzwspólnotowy lub rynek państw trzecich.
4. Mięso, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, nie może być umieszczane na rynku wewnątrzwspólnotowym oraz rynku państw trzecich, chyba że:
1) zostało poddane przetworzeniu określonemu w przepisach rozporządzenia wymienionego w ust. 3 pkt 3;
2) Komisja Europejska postanowi inaczej zgodnie z art. 64 ust. 3 dyrektywy 2005/94/WE.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2007 r. poz. 239.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.