Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie zwalczania enzootycznej białaczki bydła2)

Akt utracił mocDz.U.2008.47.278Uchwalono: Wersja od: 19 marca 2008 r.

Tekst aktu: wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2008 r. poz. 47.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (8)

Na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625, z późn. zm.3)) zarządza się, co następuje:

§ 1. Zwalczanie choroby

Rozporządzenie określa szczegółowy sposób i tryb zwalczania enzootycznej białaczki bydła, zwanej dalej "chorobą", w tym:

1) sposób i tryb postępowania przy:
a) podejrzeniu choroby,
b) stwierdzeniu choroby,
c) wygaszaniu ogniska choroby;
2) rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych oraz sposób ich pobierania i wysyłania;
3) środki stosowane przy zwalczaniu choroby;
4) sposób przeprowadzania czyszczenia i odkażania;
5) wymagania niezbędne do uznania terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub regionu położonego na tym terytorium za urzędowo wolne od choroby oraz szczegółowy tryb tego uznawania.

§ 2. Wykrywanie choroby

1. Powiatowy lekarz weterynarii, po otrzymaniu zawiadomienia o podejrzeniu wystąpienia choroby albo o uzyskaniu dodatniego lub wątpliwego wyniku badania przeprowadzonego w ramach badań kontrolnych zakażeń zwierząt, podejmuje niezwłocznie czynności mające na celu wykrycie lub wykluczenie choroby.
2. Czynności, o których mowa w ust. 1, obejmują:
1) przeprowadzenie:
a) dochodzenia epizootycznego,
b) badania klinicznego albo sekcji zwłok, albo badania poubojowego bydła;
2) pobranie, jeżeli to konieczne, próbek do badań diagnostycznych:
a) od bydła,
b) z tusz bydła lub
c) ze zwłok bydła.
3. Badania diagnostyczne, o których mowa w ust. 2 pkt 2, polegają na:
1) wykonaniu badania histopatologicznego lub
2) wykonaniu testu zgodnie z przepisami Unii Europejskiej4) oraz wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), lub
3) wykonaniu łańcuchowej reakcji polimeryzacji (reakcja PCR) w celu wykrycia kwasu nukleinowego wirusa.
4. Badania, o których mowa w ust. 3, wykonują laboratoria określone w art. 23 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 121, poz. 842).
5. Testami, o których mowa w ust. 3 pkt 2, są:
1) test immunoenzymatyczny (ELISA) - w przypadku badania mleka lub serwatki;
2) test immunodyfuzji w żelu agarowym (AGID) i test immunoenzymatyczny (ELISA) - w przypadku badania krwi.
6. Powiatowy lekarz weterynarii zabezpiecza, znakuje i przesyła do zatwierdzonego laboratorium próbki, o których mowa w ust. 2 pkt 2.
7. Rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych oraz sposób ich pobierania i wysyłania są określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
8. Powiatowy lekarz weterynarii, do czasu uzyskania wyników badań diagnostycznych, obejmuje stado, w którym podejrzewa się chorobę, nadzorem oraz:
1) zakazuje przemieszczania bydła do stada oraz ze stada, chyba że przemieszczenie to jest przeprowadzane w celu dokonania natychmiastowego uboju;
2) nakazuje odosobnienie w stadzie zwierząt podejrzanych o chorobę.

§ 3. Stwierdzenie choroby

1. Powiatowy lekarz weterynarii, na podstawie dochodzenia epizootycznego, badań diagnostycznych oraz badań przeprowadzanych w ramach badań kontrolnych zakażeń zwierząt, stwierdza wystąpienie choroby albo ją wyklucza.
2. W przypadku gdy wyniki badań, o których mowa w ust. 1, są wątpliwe, powiatowy lekarz weterynarii:
1) stosuje nadal środki, o których mowa w § 2;
2) powiadamia podmiot skupujący mleko o zawieszeniu statusu stada urzędowo wolnego od choroby.

§ 4. Zwalczanie choroby w ognisku

1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia choroby w stadzie:
1) wyznacza ognisko choroby;
2) powiadamia podmiot skupujący mleko o zawieszeniu temu stadu statusu stada urzędowo wolnego od choroby.
2. Powiatowy lekarz weterynarii w ognisku choroby:
1) zakazuje:
a) przemieszczania bydła do stada oraz ze stada, chyba że przemieszczenie to jest przeprowadzane w celu dokonania natychmiastowego uboju,
b) karmienia mlekiem pochodzącym od krów, u których stwierdzono chorobę, chyba że:
c) dostarczania mleka pochodzącego od krów, u których stwierdzono chorobę, do zakładu przetwórczego w celu przetworzenia, chyba że zostanie ono poddane obróbce cieplnej odbywającej się pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii;
2) nakazuje odosobnienie w stadzie zwierząt, u których stwierdzono chorobę, a następnie:
a) zabicie lub poddanie ubojowi, pod jego nadzorem:
b) przeprowadzenie oczyszczania i odkażania:
c) przeprowadzenie odkażania nawozu naturalnego w rozumieniu przepisów o nawozach i nawożeniu,
d) wykonanie testów serologicznych w kierunku choroby u pozostałych zwierząt powyżej 12 miesięcy życia w tym stadzie.
3. Po zabiciu lub poddaniu ubojowi zwierząt, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, oczyszcza się i odkaża:
1) miejsca, w których zwierzęta te zostały zabite lub poddane ubojowi;
2) pomieszczenia i miejsca, w których były utrzymywane te zwierzęta;
3) miejsca załadunku tych zwierząt lub produktów pochodzących z tych zwierząt lub od tych zwierząt;
4) środki transportu i przedmioty, które miały kontakt z tymi zwierzętami lub produktami pochodzącymi z tych zwierząt lub od tych zwierząt.
4. Oczyszczanie i odkażanie odbywa się pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii w sposób, który jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
5. Powiatowy lekarz weterynarii może odstąpić od zastosowania środków, o których mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a, w odniesieniu do cieląt pochodzących od krów, u których stwierdzono chorobę, jeżeli zostały one oddzielone od matek bezpośrednio po urodzeniu.
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, powiatowy lekarz weterynarii nakazuje utrzymywanie cielęcia w gospodarstwie do czasu ukończenia przez nie 24. miesiąca życia, a następnie poddanie go dwóm testom serologicznym, przy czym drugi test jest wykonywany po upływie co najmniej 4 miesięcy, nie później jednak niż przed upływem 12 miesięcy od dnia wykonania pierwszego testu.
7. Powiatowy lekarz weterynarii pomimo wydania nakazów, o których mowa w ust. 6, może wyrazić zgodę na poddanie ubojowi cieląt, który przeprowadza się pod jego nadzorem.

§ 5. Wygaszanie ogniska choroby

Powiatowy lekarz weterynarii uznaje ognisko choroby za wygasłe, jeżeli:

1) wszystkie zwierzęta, u których stwierdzono chorobę, oraz cielęta pochodzące od krów, u których stwierdzono chorobę:
a) padły albo zostały zabite, a ich zwłoki zostały unieszkodliwione w sposób wykluczający szerzenie się choroby lub
b) zostały poddane ubojowi;
2) wyniki dwóch kolejnych testów serologicznych w kierunku choroby nie potwierdziły w tym ognisku u pozostałych zwierząt powyżej 12 miesięcy życia choroby, przy czym:
a) pierwszy test wykonuje się po upływie co najmniej 3 miesięcy od dnia, w którym z ogniska choroby usunięto ostatnie zwierzę, u którego stwierdzono chorobę, oraz jego potomstwo,
b) drugi test wykonuje się po upływie co najmniej 4 miesięcy, nie później jednak niż przed upływem 12 miesięcy od dnia wykonania pierwszego testu;
3) przeprowadzono w sposób, który jest określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia, ostateczne oczyszczanie i odkażanie pomieszczeń oraz miejsc, w których były utrzymywane zwierzęta określone w pkt 1.

§ 6. Uznanie terytorium wolnego od choroby

1. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub region położony na tym terytorium mogą być uznane za urzędowo wolne od choroby, jeżeli:
1) co najmniej 99,8 % stad bydła posiada status stada urzędowo wolnego od choroby oraz:
a) w okresie ostatnich:
b) w okresie ostatnich 2 lat, na podstawie wyników badań klinicznych lub diagnostycznych, nie stwierdzono występowania choroby, a bydło wprowadzane na to terytorium lub do tego regionu do chowu lub hodowli pochodziło wyłącznie z państw lub regionów urzędowo wolnych od choroby, albo
2) na tym terytorium lub w tym regionie w okresie ostatnich 3 lat nie stwierdzono choroby w badaniu histopatologicznym, a powiatowy lekarz weterynarii był powiadamiany o każdym przypadku podejrzenia choroby i przeprowadził dochodzenia epizootyczne, a ponadto:
a) na tym terytorium w okresie ostatnich 2 lat co najmniej w 10 % stad wybranych losowo bydło powyżej 24 miesięcy życia zostało przebadane zgodnie z przepisami Unii Europejskiej4) i uzyskano ujemny wynik tych badań albo
b) w tym regionie w okresie ostatnich 24 miesięcy bydło powyżej 24 miesięcy życia zostało przebadane zgodnie z przepisami Unii Europejskiej4) i uzyskano ujemny wynik tych badań, albo
3) wykazano, przy zastosowaniu innej metody badania, zapewniającej poziom wykrywalności choroby wynoszący 99 %, że stad zakażonych chorobą jest mniej niż 0,2 %.
2. Terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub region położony na tym terytorium zachowują status urzędowo wolnych od choroby, jeżeli:
1) na tym terytorium lub w tym regionie u wszystkich sztuk bydła, które są poddawane ubojowi, są przeprowadzane badania, a w przypadku stwierdzenia zmian anatomopatologicznych wskazujących na podejrzenie choroby są wykonywane badania laboratoryjne, o których mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej;
2) Główny Lekarz Weterynarii zgłasza Komisji Europejskiej wszystkie przypadki występowania choroby na tym terytorium lub w tym regionie;
3) wszystkie sztuki bydła, które uzyskały dodatni wynik w teście wykonanym zgodnie z przepisami Unii Europejskiej4), zabija się albo poddaje się ubojowi, a do stada, z którego pochodzą te sztuki bydła, stosuje się środki określone w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt;
4) w okresie pierwszych 5 lat po uzyskaniu tego statusu u wszystkich sztuk bydła powyżej 24 miesięcy życia:
a) wykonano jeden test zgodnie z przepisami Unii Europejskiej4) albo
b) wykazano, przy zastosowaniu innej metody badania, zapewniającej poziom wykrywalności choroby wynoszący 99 %, że stad zakażonych chorobą jest mniej niż 0,2 %.
3. Główny Lekarz Weterynarii może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem o ograniczenie liczby zwierząt objętych testami serologicznymi tak, aby badaniem były objęte wszystkie sztuki bydła powyżej 12. miesiąca życia co najmniej w 1 % stad wybieranych losowo co roku, jeżeli w ostatnich 3 latach nie stwierdzono występowania choroby więcej niż w jednym stadzie na 10.000 stad.
4. Główny Lekarz Weterynarii może wystąpić do Komisji Europejskiej z wnioskiem o przywrócenie zawieszonego statusu, o którym mowa w ust. 2, jeżeli zostały spełnione warunki konieczne do uzyskania tego statusu.

§ 7. Uchylenie rozporządzenia

Traci moc rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 lutego 2005 r. w sprawie zwalczania enzootycznej białaczki bydła (Dz. U. Nr 30, poz. 260).