§ 17.
1. Powiatowy lekarz weterynarii podejmuje niezwłocznie czynności mające na celu stwierdzenie albo wykluczenie choroby, zgodnie z instrukcją diagnostyczną, jeżeli istnieje podejrzenie wystąpienia choroby w rzeźni lub w środkach transportu.
2. W przypadku stwierdzenia choroby w rzeźni lub w środkach transportu powiatowy lekarz weterynarii:
1) nakazuje:
a) niezwłoczne zabicie wszystkich świń,
b) zniszczenie mięsa, produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego i produktów:
c) oczyszczenie i odkażenie budynków, wyposażenia oraz środków transportu;
2) przeprowadza dochodzenie epizootyczne obejmujące ustalenia, o których mowa w art. 42 ust. 7 ustawy;
3) poddaje izolat wirusa choroby badaniom laboratoryjnym, zgodnie z instrukcją diagnostyczną, w celu określenia genotypu wirusa;
4) zakazuje wprowadzenia do rzeźni lub środków transportu zwierząt przeznaczonych do uboju lub transportu, przed upływem co najmniej 24 godzin od dnia ukończenia czyszczenia, odkażania i dezynsekcji, jeżeli była przeprowadzana;
5) może nakazać przeprowadzenie dezynsekcji.
3. W przypadku stwierdzenia choroby w rzeźni lub w środkach transportu w gospodarstwach: - stosuje się środki, o których mowa w § 3 i § 4.
1) z których pochodzą:
a) świnie podejrzane o zakażenie lub chorobę lub chore, lub zakażone,
b) tusze świń, o których mowa w lit. a,
c) skażone tusze świń,
2) kontaktowych
4. Powiatowy lekarz weterynarii może odstąpić od stosowania środków, o których mowa w § 4, jeżeli w wyniku przeprowadzonej analizy ryzyka i dochodzenia epizootycznego stwierdzi brak zagrożenia rozprzestrzeniania się wirusa choroby.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 754.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.