§ 3.
Do każdego zapisu przyporządkowuje się następujące metadane:
1) identyfikator – jednoznaczny znacznik zapisu, który umożliwia jego identyfikację, wyrażony za pomocą dowolnego ciągu znaków alfanumerycznych;
2) twórcę – imię i nazwisko komornika dokonującego czynności oraz wskazanie sądu rejonowego, przy którym działa komornik;
3) tytuł – nazwę nadaną zapisowi, obejmującą zwięzłe oznaczenie czynności;
4) datę – datę i czas rozpoczęcia zapisu, wyrażone w formacie YYYY-MM-DDhh:mm:ss, gdzie:
a) YYYY to 4 cyfry roku,
b) MM to 2 cyfry miesiąca (np. kwiecień to 04),
c) DD to 2 cyfry dnia (np. 01),
d) hh to 2 cyfry godziny (00 do 23),
e) mm to 2 cyfry minut,
f) ss to 2 cyfry sekund;
5) czas trwania – czas trwania zapisu wyrażony w formacie mm:ss lub hh:mm:ss, gdzie:
a) hh to 2 cyfry godziny (00 do 23),
b) mm to 2 cyfry minut,
c) ss to 2 cyfry sekund;
6) grupowanie – wskazanie przynależności zapisu do akt sprawy, określone sygnaturą tych akt;
7) wersję – wskazanie numeru wersji zapisu w przypadku, o którym mowa w § 5, wyrażone za pomocą liczby naturalnej, gdzie 0 oznacza wersję pierwotną, a kolejne liczby – kolejne zmienione wersje.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Sprawiedliwości, Dziennik Ustaw z 2018 r. poz. 2449.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.