§ 2. Wymagany zakres znajomości języka polskiego
Osoba, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 5 lit. c ustawy, jest obowiązana znać język polski w mowie i piśmie w stopniu umożliwiającym:
1) stosowanie w mowie i piśmie prawidłowej terminologii medycznej obejmującej słownictwo anatomiczne, fizjologiczne, patofizjologiczne, dotyczące stanów metabolicznych, rozpoznań, stanów chorobowych, procedur i zabiegów fizjoterapeutycznych;
2) rozumienie tekstu pisanego, w szczególności korzystanie z fachowej literatury i piśmiennictwa medycznego oraz przepisów regulujących wykonywanie zawodu fizjoterapeuty w Rzeczypospolitej Polskiej oraz praw pacjenta;
3) porozumiewanie się z pacjentami, fizjoterapeutami, lekarzami, lekarzami dentystami i przedstawicielami innych zawodów medycznych, w szczególności poprawne przeprowadzanie wywiadów z pacjentem, udzielanie przystępnych i zrozumiałych dla pacjenta porad i informacji, przekazywanie danych o pacjencie, a także czynne uczestniczenie w konsyliach i konsultacjach oraz naradach i szkoleniach zawodowych;
4) redagowanie tekstów zgodnie z zasadami gramatyki i ortografii oraz czytelne odręczne prowadzenie dokumentacji medycznej.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Zdrowia, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1224.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.