Rozporządzenie określa:
1) wymagania w zakresie wykonania oraz charakterystyk metrologicznych przyrządów do pomiaru długości, służących do wyznaczania długości materiałów włókienniczych, drutu, kabla, materiałów taśmowych, opatrunkowych i papierowych, zwanych dalej „przyrządami”, wprowadzonych do obrotu lub użytkowania w wyniku dokonania oceny zgodności; 2) szczegółowy zakres oraz sposoby i metody wykonywania sprawdzeń podczas legalizacji pierwotnej i legalizacji ponownej przyrządów;
3) zakres informacji, jakie powinna zawierać instrukcja obsługi przyrządów.
Przepisy rozporządzenia stosuje się do przyrządów wprowadzonych do obrotu lub użytkowania:
1) na podstawie decyzji zatwierdzenia typu, wydanych do dnia 7 stycznia 2007 r.;
2) w wyniku dokonania oceny zgodności.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) przyrządzie układającym — należy przez to rozumieć przyrząd do pomiaru nieciągłego, którego wskazania są wielokrotnością określonej długości;
2) znamionowych warunkach użytkowania — należy przez to rozumieć warunki użytkowania przyrządu, w których charakterystyki metrologiczne przyrządu są zawarte w określonych granicach, a błędy wskazań przyrządu nie przekraczają błędów granicznych dopuszczalnych.
1. Na przyrządzie, o którym mowa w § 2 pkt 2, powinny być umieszczone w sposób trwały i czytelny:
1) nazwa lub znak producenta;
5) numer certyfikatu badania typu WE albo certyfikatu badania projektu WE, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności;
6) nazwa lub znak handlowy przyrządu;
9) maksymalna prędkość mierzonego materiału.
2. Na przyrządzie mogą być umieszczone inne oznaczenia pod warunkiem, że nie pogarszają widoczności i czytelności oznakowania zgodności oraz dodatkowego oznakowania metrologicznego.
Błędy graniczne dopuszczalne podczas legalizacji ponownej przyrządu, o którym mowa w § 2 pkt 2, wynoszą:
1) ± 0,25 %, nie mniej niż 0,005 Lm — dla klasy dokładności I,
2) ± 0,5 %, nie mniej niż 0,01 Lm — dla klasy dokładności II, 1872 ROZPORZĄDZENIE MINISTRA GOSPODARKI1) z dnia 21 grudnia 2007 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru długości, oraz szczegółowego zakresu sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych2) ——————— ———————
3) ± 1 %, nie mniej niż 0,02 Lm — dla klasy dokładności III — gdzie Lm jest najmniejszą, dającą się zmierzyć za pomocą przyrządów, długością określoną przez producenta.
1. Podczas legalizacji pierwotnej przyrządu, o którym mowa w § 2 pkt 1, wykonuje się sprawdzenie:
1) zgodności z zatwierdzonym typem;
2) istnienia wymaganych oznaczeń na tabliczce znamionowej;
3) poprawności działania przyrządu;
4) błędów wskazań przyrządu w znamionowych warunkach użytkowania.
2. Podczas legalizacji ponownej przyrządu, o którym mowa w § 2 pkt 1, wykonuje się sprawdzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2—4.
3. Podczas legalizacji ponownej przyrządu, o którym mowa w § 2 pkt 2, wykonuje się sprawdzenie zgodności z certyfikatem badania typu WE albo z certyfikatem badania projektu WE oraz sprawdzenia, o których mowa w ust. 1 pkt 2—4.
Podczas sprawdzenia poprawności działania przyrządu należy skontrolować, czy:
1) licznik umożliwia łatwy i jednoznaczny odczyt wielkości mierzonej;
2) mierzony materiał przesuwa się bez poślizgu, równomiernie i płynnie, bez rozciągnięcia i zniekształcenia;
3) oznakowanie na całym odcinku kabla jest wyraźne i czytelne;
4) występuje symbol legalnej jednostki miary długości przy wartościach długości oznakowanego kabla;
5) na przyrządzie znajdują się oznaczenia i wskazy początku i końca mierzonej długości.
1. Błędy wskazań przyrządu wyznacza się w znamionowych warunkach użytkowania, przy użyciu trzech rodzajów materiałów różniących się między sobą grubością, rozciągliwością i właściwościami powierzchni.
2. Błędy wskazań przyrządu, o którym mowa w ust. 1, należy wyznaczyć dla dwóch odcinków materiału, przy czym długość jednego z nich powinna wynosić co najmniej 20 m.
3. Błędy wskazań przyrządu wyznacza się w następujący sposób:
1) należy wykonać pomiary długości odcinka mierzonego materiału za pomocą sprawdzanego przyrządu;
2) następnie należy wykonać pomiar długości tego samego odcinka materiału za pomocą przymiaru kontrolnego na podłożu umożliwiającym prawidłowe przeprowadzenie pomiaru;
3) błędy wskazań przyrządu wyznacza się jako różnicę pomiędzy wartościami średnich arytmetycznych dla wykonanych pomiarów, o których mowa w pkt 1 i 2.
Błędy wskazań przyrządu i znakowania długości kabla należy wyznaczyć dla co najmniej 20 jednometrowych odcinków kabla w następujący sposób:
1) należy wykonać pomiar i znakowanie długości kabla co 10 m za pomocą sprawdzanego przyrządu;
2) następnie, za pomocą przymiaru kontrolnego, należy zmierzyć:
a) długość 10 kolejnych odcinków jednometrowych,
b) całkowitą długość oznakowanego kabla;
3) należy wyznaczyć błędy wskazań dla kolejnych odcinków jednometrowych — między dwoma sąsiednimi znakami — oraz błąd wskazania dla całkowitej długości 10 m oznakowanego odcinka.
Błędy wskazań przyrządu układającego do pomiaru długości materiałów włókienniczych należy wyznaczyć w następujący sposób:
1) należy ułożyć przynajmniej 20 warstw materiału włókienniczego za pomocą przyrządu;
2) następnie, za pomocą przymiaru kontrolnego, należy zmierzyć:
a) długość każdej warstwy materiału włókienniczego,
b) całkowitą długość złożonego materiału włókienniczego;
3) błąd bezwzględny wskazań przyrządu należy wyznaczyć dla 10 kolejnych warstw materiału włókienniczego;
4) błąd względny wskazań przyrządu należy wyznaczyć dla 2 odcinków o długościach 10 m i 20 m.
Pomiary, o których mowa w § 8—10, należy wykonać co najmniej dwa razy.
Do przyrządu powinna być dołączona instrukcja obsługi, która powinna zawierać informacje dotyczące w szczególności:
1) ograniczeń dla przyrządu ze względu na prędkość przesuwu mierzonego materiału;
3) właściwości powierzchni przyrządu;
4) sposobu pomiaru mierzonego materiału;
5) wartości współczynnika K określającego rozciągliwość produktu i siłę obciążenia na jednostkę powierzchni mierzonego materiału — dla przyrządów przeznaczonych do pomiaru długości materiałów włókienniczych.
Traci moc rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2003 r. w sprawie wymagań metrologicznych, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru długości tkanin, drutu, kabla, materiałów taśmowych, opatrunkowych i papierowych (Dz. U. z 2004 r. Nr 7, poz. 60).
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Minister Gospodarki: W. Pawlak