§ 21.
1. W celu zapobiegania powstawaniu ryzyka dla osób znajdujących się w kabinie, kabinę dźwigową całkowicie obudowuje się ścianami o pełnej wysokości, podłogą i sufitem, z wyjątkiem otworów wentylacyjnych, oraz drzwiami o pełnej wysokości.
2. Drzwi kabinowe projektuje się i instaluje w taki sposób, aby kabina nie mogła poruszać się, gdy drzwi nie są zamknięte, oraz aby zatrzymywała się, jeżeli drzwi zostaną otwarte, z zastrzeżeniem § 20 ust. 4 pkt 2.
3. Drzwi kabinowe muszą pozostawać zamknięte i być zaryglowane podczas postoju kabiny, między przystankami, jeżeli występuje ryzyko wypadnięcia pomiędzy kabinę a szyb lub gdy dźwig nie ma szybu.
4. Dźwig wyposaża się w urządzenia, które, w przypadku odłączenia zasilania lub uszkodzenia którejś z części składowych, zapobiegają swobodnemu spadkowi lub niekontrolowanemu ruchowi kabiny.
5. Urządzenie zapobiegające swobodnemu spadkowi musi być niezależne od elementów zawieszenia kabiny. Urządzenie to musi być w stanie zatrzymać kabinę obciążoną udźwigiem nominalnym przy maksymalnej prędkości przewidzianej przez instalatora, przy czym zatrzymanie nie może wywoływać opóźnienia szkodliwego dla przebywających w kabinie, bez względu na warunki obciążenia.
6. Pomiędzy dnem szybu a spodem kabiny muszą być zainstalowane zderzaki; w tym przypadku wolną przestrzeń, o której mowa w § 20 ust. 2, mierzy się przy całkowicie ściśniętych zderzakach.
7. Wymagania, o których mowa w ust. 6, nie mają zastosowania do dźwigów, których kabina nie może się znaleźć w wolnej przestrzeni, o której mowa w § 20 ust. 2, ze względu na konstrukcję układu napędowego.
8. Dźwigi muszą być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby ich uruchomienie było niemożliwe, jeżeli urządzenie, o którym mowa w ust. 4, nie jest gotowe do działania.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 811.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.