Przejdź do treści

§ 20.

1. Dźwig musi być tak zaprojektowany i wykonany, aby przestrzeń, w której porusza się kabina, była zabezpieczona przed dostępem, z wyjątkiem wykonywania prac konserwatorskich oraz w sytuacjach kryzysowych; przed wejściem osoby do tej przestrzeni normalna praca dźwigu musi być uniemożliwiona.
2. Dźwig musi być zaprojektowany i skonstruowany tak, aby zapobiegać ryzyku zgniecenia osób, gdy kabina znajduje się w jednej z pozycji ekstremalnych. Cel ten uważa się za osiągnięty, jeżeli poza obrębem położeń krańcowych zostanie zapewniona wolna przestrzeń lub schron.
3. W szczególnych przypadkach można zastosować inne odpowiednie środki pozwalające na uniknięcie ryzyka określonego w ust. 2. Stosowanie tych środków ma na celu umożliwienie wydania przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego, w rozumieniu przepisów o dozorze technicznym, wstępnej akceptacji, zwłaszcza dla budynków istniejących, w których zastosowanie rozwiązania wymienionego w ust. 2 nie jest możliwe.
4. Wejścia i wyjścia z kabiny na przystankach wyposaża się w drzwi przystankowe o odpowiedniej odporności mechanicznej, stosownie do przewidywanych warunków użytkowania dźwigu, przy czym:
1) urządzenie ryglujące drzwi podczas normalnej pracy dźwigu musi zapobiegać:
a) celowemu lub przypadkowemu uruchomieniu kabiny, jeżeli nie wszystkie drzwi przystankowe są zamknięte i zaryglowane,
b) otwarciu drzwi przystankowych podczas ruchu kabiny, jak również otwarciu drzwi przystankowych gdy kabina znajduje się poza określoną strefą przystankową;
2) w określonych strefach są dozwolone ruchy korekcji dojazdu przy otwartych drzwiach, pod warunkiem kontrolowania prędkości dźwigu podczas dojazdu.

Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 811.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.