§ 56.
Wartość nieruchomości rolnych: rodzaj użytku, lokalizacja, ukształtowanie terenu, kultura rolna, zanieczyszczenia środowiska, infrastruktura. Wartość nieruchomości leśnych: cechy drzewostanu, typ siedliskowy lasu, stan zagospodarowania, oddziaływanie przemysłu, zagrożenia, infrastruktura. Dane z dokumentacji gleboznawczej i map glebowych są kluczowe. Plan urządzenia lasu i inne opracowania specjalistyczne są istotne przy wycenie nieruchomości leśnych
1. Przy stosowaniu podejścia porównawczego w celu określenia wartości nieruchomości rolnej uwzględnia się w szczególności:
1) dla nieruchomości niezabudowanej i nieprzeznaczonej pod zabudowę budynkami lub budowlami rolniczymi - rodzaj użytku gruntowego oraz jego klasę bonitacyjną, lokalizację, dogodność dojazdu, ukształtowanie przestrzenne, kulturę rolną, trudność uprawy, wielkość zanieczyszczeń środowiska, występowanie urządzeń melioracyjnych oraz infrastruktury utrudniającej agrotechnikę;
2) dla nieruchomości zabudowanej lub przeznaczonej pod zabudowę budynkami i budowlami rolniczymi - lokalizację, różnorodność istniejącej zabudowy, stan tej zabudowy, występowanie gruntów o różnej przydatności do zabudowy oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej.
2. Przy stosowaniu podejścia porównawczego w celu określenia wartości nieruchomości leśnej uwzględnia się w szczególności:
1) cechy taksacyjne drzewostanu;
2) typ siedliskowy lasu;
3) stan zagospodarowania i stopień degradacji siedliska leśnego;
4) położenie nieruchomości w strefie szkodliwego oddziaływania przemysłu na drzewostany;
5) położenie nieruchomości w strefie zagrożenia występowaniem szkodników;
6) położenie w odniesieniu do dróg głównych;
7) wyposażenie w budynki, budowle i urządzenia służące gospodarce leśnej oraz stan tej zabudowy;
8) wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej.
3. Przy określaniu wartości nieruchomości rolnej wykorzystuje się w szczególności:
1) dane zawarte w dokumentacji powstałej w wyniku przeprowadzenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;
2) mapy glebowo-rolnicze;
3) mapy zasobności gleb;
4) dokumenty gospodarcze;
5) publikacje specjalistyczne.
4. Przy określaniu wartości nieruchomości leśnej wykorzystuje się w szczególności:
1) plan urządzenia lasu, w tym opis taksacyjny lasu;
2) inne dostępne opracowania specjalistyczne.