Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie wolnej burty statków morskich

Akt obowiązującyDz.U.2012.679Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 679.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (8)

Na podstawie art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368)

§ 3. Wyłączenia statków spod stosowania rozporządzenia

Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do:

1) jachtów morskich;
2) statków rybackich;
3) statków o długości mniejszej niż 24 m, których stępka została położona lub które znalazły się w podobnym stadium budowy w dniu 28 sierpnia 1969 r. lub później;
4) statków o pojemności brutto mniejszej niż 150, których stępka została położona lub które znalazły się w podobnym stadium budowy przed dniem 28 sierpnia 1969 r.

§ 4. Prawidła stosowane przy wyznaczaniu wolnej burty

Do wyznaczania wolnej burty stosuje się prawidła stosowane w celu określenia linii ładunkowych stanowiące za­ łącznik I do Międzynarodowej konwencji o liniach ładunkowych, sporządzonej w Londynie dnia 5 kwietnia 1966 r. (Dz. U. z 1969 r. Nr 33, poz. 282) wraz z Protokołem z 1988 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji o liniach ładunkowych, 1966, sporządzonym w Londynie dnia 11 listopada 1988 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 46, poz. 372), zwanej dalej „konwencją”, oraz przepisy prawidła 13 rozdziału II-1 Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzo­ nej w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 61, poz. 318 i 319 oraz z 1986 r. Nr 35, poz. 177) wraz z Pro­ tokołem z 1978 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 61, poz. 320 i 321), i z Protokołem z 1988 r. dotyczącym Międzyna­ rodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia 11 listopada 1988 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 191, poz. 1173).

§ 5. Inspekcja statku i wydanie świadectwa wolnej burty

1. W celu wyznaczenia wolnej burty statek poddaje się inspekcji, obejmującej pełny przegląd jego konstrukcji i wy­ posażenia w zakresie, o którym mowa w art. 14 pkt 1 lit. a konwencji. 
2. Jeżeli urządzenia, materiały i wymiary elementów konstrukcyjnych statku odpowiadają wymaganiom konwencji, statek otrzymuje znak wolnej burty.
3. Statkowi oznakowanemu znakiem wolnej burty w sposób prawidłowy i trwały wydaje się międzynarodowe świade­ ctwo wolnej burty, którego okres ważności regulują przepisy art. 19 konwencji, po stwierdzeniu, że:
1) znak wolnej burty jest zgodny ze znakiem zdefiniowanym w prawidle 5 załącznika I do konwencji;
2) znak wolnej burty jest uzupełniony liniami zdefiniowanymi w prawidle 6 załącznika I do konwencji;
3) szczegóły oznakowania są zgodne z prawidłem 8 załącznika I do konwencji.
4. Wzór międzynarodowego świadectwa wolnej burty został określony w załączniku III do konwencji.

§ 6. Zwolnienia od wymagań wolnej burty

1. W przypadku stwierdzenia w wyniku inspekcji, że statek:
1) posiada nowatorskie elementy konstrukcyjne, w przypadku których zastosowanie poszczególnych postanowień kon­ wencji mogłoby poważnie zahamować badania mające na celu rozwój takich elementów i ich stosowanie,
2) nie odbywa podróży międzynarodowych, lecz na skutek wyjątkowych okoliczności ma podjąć jednorazową podróż międzynarodową,
3) odbywa podróże międzynarodowe między portami polskimi a sąsiadującymi portami innych państw, a takie zwolnienie zostanie przewidziane w porozumieniach zawartych przez Rzeczpospolitą Polską z tymi państwami
 statek może zostać zwolniony od wymagań konwencji.
2. Statkowi, o którym mowa w ust. 1, wydaje się międzynarodowe świadectwo zwolnienia od wymagań wolnej burty, którego okres ważności regulują przepisy art. 19 konwencji.
3. Wzór międzynarodowego świadectwa zwolnienia od wymagań wolnej burty został określony w załączniku III do konwencji.
4. W każdym przypadku zastosowania przepisów ust. 1 pkt 1 i 3 dyrektor urzędu morskiego sporządza i przesyła do ministra właściwego do spraw gospodarki morskiej informację przewidzianą art. 6 ust. 3 konwencji.