§ 31. Usytuowanie przejazdu względem krzywizn drogi i toru
1. Przejazd kolejowo-drogowy, na którym droga przebiega w linii prostej, projektuje się tak, aby początek najbliższej krzywizny poziomej drogi w części przeznaczonej do ruchu pojazdów znajdował się w odległości co najmniej 6 m od skrajnej szyny toru kolejowego.
2. Przejazd kolejowo-drogowy, na którym linia kolejowa lub bocznica kolejowa przebiega w linii prostej, a droga – w łuku poziomym, projektuje się tak, aby łącznie spełniał następujące warunki:
1) na długości przejazdu kolejowo-drogowego pochylenie poprzeczne jezdni drogi odpowiada pochyleniu podłużnemu torów kolejowych;
2) poszerzenie jezdni na łukach poziomych przeprowadza się przez przejazd kolejowo-drogowy.
3. Przejazd kolejowo-drogowy projektuje się tak, aby nie był usytuowany na odcinkach ramp przechyłkowych linii kolejowej lub bocznicy kolejowej.
4. Przejazd kolejowo-drogowy, na którym droga przebiega w linii prostej, a jednotorowa linia kolejowa lub bocznica kolejowa – w łuku poziomym, projektuje się tak, aby promień łuku poziomego toru kolejowego umożliwiał ułożenie w przekroju poprzecznym toru obu toków szyn w poziomie lub pochyleniu poprzecznym, zgodnie z pochyleniem podłużnym drogi na długości przejazdu nieprzekraczającym 8 % – w przypadku linii kolejowej normalnotorowej i szerokotorowej oraz 2 % – w przypadku linii kolejowej kolei wąskotorowej.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Infrastruktury, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1105.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.