§ 42. Warunki stateczności budowli morskiej i współczynniki korekcyjne
1. Stateczność budowli morskiej w metodzie stanów granicznych wymaga spełnienia następującej zależności: E≤ m × E gdzie: E – oznacza obliczeniową wartość efektu oddziaływania destabilizującego, E – oznacza obliczeniową wartość efektu oddziaływania stabilizującego, m – oznacza współczynnik korekcyjny zależny od rodzaju sprawdzanego warunku stateczności, rodzaju konstrukcji i przyjętej metody obliczeń konstrukcji.
2. Współczynnik korekcyjny (m) przyjmuje następujące wartości przy sprawdzaniu:
1) przekroczenia obliczeniowego oporu granicznego podłoża:
a) m = 0,9 – gdy stosuje się rozwiązanie teorii granicznych stanów naprężeń,
b) m = 0,8 – przy przybliżonych metodach oznaczenia parametrów gruntu;
2) poślizgu po podłożu – m = 0,8;
3) poślizgu w podłożu:
a) m = 0,8 – gdy stosuje się kołowe linie poślizgu w gruncie,
b) m = 0,7 – gdy stosuje się uproszczone metody obliczeń;
4) stateczności na obrót – m = 0,8.
3. Obliczeniowe wartości efektów oddziaływania destabilizującego (E) i efektów oddziaływania stabilizującego (E) określa się dla obciążeń obliczeniowych.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Infrastruktury, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.