§ 118. Długotrwała kombinacja obciążeń w stanie użytkowania
1. Kombinacja długotrwałych obciążeń budowli morskiej w stanach granicznych użytkowania składa się ze wszystkich równocześnie występujących obciążeń stałych i obciążeń zmiennych w całości długotrwałych oraz obciążeń zmiennych w części długotrwałych.
2. Kombinacja obciążeń długotrwałych, o której mowa w ust. 1, stanowi sumę obliczoną według wzoru: + ∑ψQ ∑ G + ∑ψQ , gdzie: G – oznacza wartość charakterystyczną obciążenia stałego, Q′ – oznacza wartość charakterystyczną obciążenia zmiennego w całości długotrwałego, Q′′ – oznacza wartość charakterystyczną obciążenia zmiennego w części długotrwałego, ψ – oznacza współczynnik kombinacji obciążeń długotrwałych, określony zgodnie z ust. 3.
3. Współczynnik kombinacji obciążeń długotrwałych (ψ) wynosi:
1) ψ = 1,0 – dla obciążeń zmiennych w całości długotrwałych,
2) ψ = 0,5 – dla obciążeń zmiennych w części długotrwałych
chyba że zgodnie z aktualnym poziomem wiedzy i techniki, w szczególności zgodnie z PN-EN 1990 Eurokod – Podstawy projektowania konstrukcji oraz PN-EN 1991 Eurokod 1 – Oddziaływania na konstrukcje (norma wieloczęściowa), dopuszcza się inne wartości współczynnika kombinacji obciążeń długotrwałych (ψ).
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Infrastruktury, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 483.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.