Rozdział 4
Ogólne warunki eksploatacji SUT
1. W przypadku SUT wyposażonych w aparaty elektryczne eksploatujący powinien zapewnić wykonywanie:
1) pomiarów rezystancji izolacji:
a) nie rzadziej niż raz w roku — dla urządzeń pracujących w pomieszczeniach lub strefach zagrożonych wybuchem, z wyziewami żrącymi, urządzeń pracujących na otwartym powietrzu,
b) nie rzadziej niż raz na dwa lata — dla urządzeń pracujących w warunkach innych niż wymienione w lit. a;
2) pomiarów rezystancji uziemień roboczych, o ile jest to wymagane, oraz skuteczności ochrony przeciwporażeniowej:
a) nie rzadziej niż raz w roku — dla urządzeń pracujących na otwartym powietrzu lub w pomieszczeniach bardzo wilgotnych, gorących lub z wyziewami żrącymi,
b) nie rzadziej niż raz na dwa lata — dla urządzeń pracujących w warunkach innych niż wymienione w lit. a.
2. Niezależnie od pomiarów, o których mowa w ust. 1, powinny być wykonane także pomiary każdorazowo po wprowadzeniu zmian lub wykonaniu prac w instalacji elektrycznej, przestawieniu i zmontowaniu SUT na nowym miejscu oraz we wszystkich przypadkach, gdy możliwe jest przypuszczenie, że stan izolacji lub ochrony przeciwporażeniowej uległ pogorszeniu lub wystąpiły uszkodzenia.
1. Eksploatujący powinien:
1) użytkować SUT zgodnie z instrukcją techniczną eksploatacji;
2) utrzymywać urządzenie we właściwym stanie technicznym;
3) stosować odpowiednie środki zapewniające bezpieczeństwo eksploatacji SUT;
4) zapewnić właściwą obsługę i konserwację SUT.
2. Eksploatujący powinien wyposażyć SUT w stanowiskową instrukcję obsługi, dostępną dla osób obsługujących.
1. Eksploatujący SUT dla każdego urządzenia przechowuje księgę rewizyjną i dziennik konserwacji SUT. W przypadku gdy w ciągu technologicznym pracuje kilka urządzeń, księga rewizyjna i dziennik konserwacji powinny być prowadzone oddzielnie dla każdego urządzenia.
2. Osoby obsługujące i konserwujące SUT powinny:
1) zostać zapoznane przez eksploatującego SUT z instrukcjami dotyczącymi obsługi i konserwacji urządzenia;
2) posiadać zaświadczenia kwalifikacyjne, jeżeli jest to wymagane odrębnymi przepisami.
3. Do obowiązków konserwującego SUT należy w szczególności:
1) przestrzeganie instrukcji obsługi i konserwacji SUT;
2) dokonywanie przeglądów konserwacyjnych SUT, w tym sprawdzanie:
a) stanu technicznego mechanizmów napędowych, układów hamulcowych oraz cięgien nośnych i ich zamocowań,
b) działania urządzeń zabezpieczających i ograniczników ruchowych,
c) działania urządzeń sterujących, sygnalizacyjnych i oświetleniowych,
d) prawidłowości obsługi SUT;
3) przeprowadzanie przeglądów konserwacyjnych co 12 miesięcy, jeżeli w instrukcji obsługi i konserwacji nie ustalono innych terminów, w tym dokonywanie oględzin:
a) stanu konstrukcji nośnej, w szczególności połączeń spawanych, nitowanych i rozłącznych,
b) toru jezdnego SUT,
c) instalacji ochrony przeciwporażeniowej;
4) bieżące usuwanie usterek i innych nieprawidłowości w działaniu SUT;
5) odnotowywanie z podaniem daty i potwierdzanie podpisem w dzienniku konserwacji wyników przeglądów i wykonywanych czynności;
6) bezzwłoczne powiadamianie eksploatującego SUT o nieprawidłowościach, które spowodowały konieczność wyłączenia SUT z eksploatacji, i dokonywanie odpowiedniego wpisu do dziennika konserwacji.
4. Konserwujący w ramach przydzielonych czynności może bez uzgodnienia z TDT dokonać wymiany elementów SUT, o ile mają one parametry techniczne i charakterystyki takie jak elementy wymieniane, z uwzględnieniem § 24 ust. 2.
5. Przeglądy konserwacyjne powinny być wykonywane nie rzadziej niż w terminach określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, o ile wytwórca SUT nie określi inaczej w instrukcji obsługi i konserwacji urządzenia.
1. W przypadku zmian lokalizacji związanej z demontażem i ponownym montażem SUT do obowiązków konserwującego SUT należy:
1) sprawdzenie stanu technicznego mechanizmów napędowych cięgien i ich zamocowań;
2) sprawdzenie zgodności montażu z dokumentacją;
3) sprawdzenie poprawności działania urządzeń zabezpieczających;
4) przeprowadzenie prób ruchowych bez obciążenia i z obciążeniem nominalnym.
2. Po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w ust. 1, konserwujący SUT odnotowuje w dzienniku konserwacji wynik przeprowadzonych czynności.
§ 13. Odległości od linii elektroenergetycznych
Eksploatacja SUT w pobliżu napowietrznych linii elektroenergetycznych może się odbywać pod warunkiem zachowania minimalnych odległości określonych w przepisach dotyczących tych linii.
1. SUT powinno być eksploatowane zgodnie z przeznaczeniem określonym przez wytwórcę.
2. Za zgodą TDT dopuszcza się inne zastosowanie SUT niż określone przez wytwórcę lub w warunkach kolizyjnej lokalizacji.
3. Eksploatujący, w przypadku, o którym mowa w ust. 2, powinien przedłożyć i uzgodnić z TDT instrukcję eksploatacji zawierającą co najmniej:
1) szkic sytuacyjny;
2) wskazanie możliwych elementów kolizyjnych;
3) informację o zastosowanych technicznych i organizacyjnych środkach zabezpieczających.
4. Obsługujący SUT powinien pozostawać w ciągłym kontakcie z osobą kierującą ładunkiem w przypadku, gdy nie może on obserwować całej drogi, jaką pokonuje ładunek.
5. W przypadku eksploatacji SUT w warunkach kolizyjnej lokalizacji eksploatujący powinien zapewnić środki organizacyjne zapobiegające możliwym kolizjom SUT i ładunku.
6. W przypadku gdy ładunek ma być podniesiony przez dwa lub więcej SUT, instrukcja, o której mowa w ust. 3, powinna zawierać procedurę zapewniającą właściwą koordynację pracy współpracujących SUT.
§ 15. Dobór zawiesi
Do eksploatującego należy w szczególności odpowiednie dobranie zawiesi z uwzględnieniem rodzaju i wartości przewidywanych obciążeń, miejsc uchwytu, sposobu podwieszania ładunku oraz warunków środowiskowych.
§ 16. Odrębne wymagania eksploatacyjne
Podczas eksploatacji SUT należy także uwzględnić wymagania określone w odrębnych przepisach, dotyczące:
1) torów, na których przewidziana jest eksploatacja żurawi kolejowych i układarek torów kolejowych, w tym:
a) dopuszczalnych obciążeń tych torów,
b) warunków pracy w pobliżu sieci trakcyjnej,
c) warunków ochrony przeciwporażeniowej dla danego odcinka torów kolejowych,
d) ruchu kolejowego na pobliskich torach;
2) urządzeń podwodnych będących elementem torów jezdnych, jak i ruchomych elementów nośnych wyciągów statków;
3) zamknięcia torów kolejowych i wyłączenia sieci trakcyjnej spod napięcia w czasie użytkowania wypornic, żurawi i korektorów położenia służących do zawieszania i regulacji sieci trakcyjnej;
4) ruchu pociągów na torach kolejowych stanowiących strefę działania przeciągarek do przemieszczania wagonów po torach kolejowych, oraz ustalenia dotyczące współdziałania tych przeciągarek z ciągiem technologicznym, z którym współpracują;
5) obsługi pociągów podczas ich postoju na stacjach kolejowych, na których przewidziane jest użycie podnośników do wprowadzania osób niepełnosprawnych na wózkach inwalidzkich z poziomu peronu do wagonów kolejowych;
6) obsługi dźwigników przewidzianych do podnoszenia pojazdów kolejowych z pasażerami.
1. Przed rozpoczęciem pracy osoby obsługujące specjalistyczne urządzenia transportu ciągłego powinny dokonać oględzin i określić:
1) stan techniczny konstrukcji poszczególnych elementów zespołu technologicznego;
2) prawidłowość działania sterowania indywidualnego i centralnego uwzględniającego uzależnienia wynikające z pracy danego elementu lub zespołu elementów w ciągu transportowym, pozwalającego na bezpieczną eksploatację.
2. Konstrukcja specjalistycznych urządzeń transportu ciągłego powinna umożliwiać:
1) ustawienie ich w pozycji bezpiecznej w przypadku przerwy w zasilaniu;
2) umocowanie elementu lub zespołu elementów w ciągu transportowym uniemożliwiające przemieszczenie go przez wiatr;
3) awaryjne wyłączenie ciągu technologicznego z wyznaczonych miejsc poza stanowiskiem sterowniczym;
4) wyłączenie sterowania centralnego i sterowanie ze stanowiska indywidualnego dla dokonania korekty położenia, przeprowadzania napraw i badań technicznych;
5) sterowanie z odrębnego stanowiska, w przypadku gdy element ciągu technologicznego wykonuje czynności robocze niezwiązane z pracą w tym ciągu technologicznym.
3. Urządzenia znajdujące się w linii nabrzeża lub przekraczające ją powinny być wyposażone w odpowiednie światła nawigacyjne.
4. Do konserwującego urządzenia transportu ciągłego należy w szczególności sprawdzenie:
1) działania zintegrowanego systemu uzależnień i blokad oraz działania systemu kaskadowego załączania i wyłączania ciągu transportowego;
2) działania poszczególnych urządzeń zabezpieczających przy wyłączonym systemie zintegrowanym, w tym:
a) czujników kontroli ruchu taśmy lub łańcucha,
b) czujników kontroli spiętrzenia urobku na przesypach,
c) urządzenia do awaryjnego wyłączania linii na całym jej przebiegu;
3) działania urządzeń sygnalizacyjnych, w tym:
a) sygnalizacji akustycznej rozruchu,
b) sygnalizacji świetlnej rozruchu,
c) identyfikacji uaktywnienia łącznika „STOP”;
4) poprawności odwzorowania pracy bądź blokad poszczególnych urządzeń na tablicy informacyjnej;
5) stanu technicznego taśm lub łańcuchów wraz z mocowanymi do nich elementami.