Rozdział 2. Przepisy wspólne dotyczące…

Rozdział 2

Przepisy wspólne dotyczące udzielania przedsiębiorcom pomocy publicznej w ramach Priorytetu II Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki

§ 4. Pomoc publiczna na koszty uczestnictwa w szkoleniach

1. Pomoc finansowa udzielona na pokrycie kosztów uczestnictwa w szkoleniu przedsiębiorców lub pracowników przedsiębiorców przez nich delegowanych, z wyłączeniem:

1) szkoleń w ramach wsparcia, o którym mowa w § 9 ust. 3 i 4,

2) szkoleń w ramach projektu objętego wsparciem na podnoszenie kwalifikacji kadry szkoleniowej, realizowanego na rzecz podmiotów, o których mowa w § 18 ust. 2 pkt 2

stanowi pomoc publiczną i jest udzielana zgodnie z przepisami rozdziału I, sekcji 8 w rozdziale II oraz rozdziału III roz porządzenia Komisji, z zastrzeżeniem § 6 ust. 2.

2. Pomoc publiczna, o której mowa w ust. 1, udzielona jednemu przedsiębiorcy nie może przekroczyć w ramach jedne go projektu równowartości w złotych kwoty 2 milionów euro.

§ 5. Maksymalna intensywność pomocy na szkolenia

1. Wielkość pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom na pokrycie kosztów uczestnictwa w szkoleniu nie może przekroczyć:

1) w przypadku szkoleń ogólnych:

a) 80% kwoty wydatków kwalifikowalnych przypadających na mikroprzedsiębiorcę lub małego przedsiębiorcę,

b) 70% kwoty wydatków kwalifikowalnych przypadających na średniego przedsiębiorcę,

c) 60% kwoty wydatków kwalifikowalnych przypadających na przedsiębiorcę innego niż określony w lit. a lub b;

2) w przypadku szkoleń specjalistycznych:

a) 45% kwoty wydatków kwalifikowalnych przypadających na mikroprzedsiębiorcę lub małego przedsiębiorcę,

b) 35% kwoty wydatków kwalifikowalnych przypadających na średniego przedsiębiorcę,

c) 25% kwoty wydatków kwalifikowalnych przypadających na przedsiębiorcę innego niż określony w lit. a lub b.

2. Wielkość pomocy, o której mowa w ust. 1, zwiększa się o 10 punktów procentowych, jednakże maksymalnie do 80%, jeżeli w szkoleniu uczestniczą pracownicy znajdujący się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub osoby niepełnosprawne.

3. W przypadku gdy:

1) szkolenie zawiera elementy szkolenia specjalistycznego i ogólnego, których nie można rozdzielić w celu wyliczenia wielkości pomocy publicznej, o której mowa w ust. 1, lub

2) specjalistyczny lub ogólny charakter szkolenia nie może być ustalony

przysługuje wielkość pomocy publicznej przewidziana dla szkoleń specjalistycznych określona w ust. 1 pkt 2. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.

§ 6. Pomoc de minimis dla przedsiębiorców i jej ograniczenia

1. Pomoc finansowa uzyskana przez przedsiębiorców:

1) na pokrycie kosztów usług promocyjnych, o których mowa w § 27 ust. 1,

2) w ramach projektu objętego wsparciem na podnoszenie kwalifikacji kadry szkoleniowej, realizowanego na rzecz pod miotów, o których mowa w § 18 ust. 2 pkt 2,

3) w ramach wsparcia na wzmacnianie potencjału adaptacyjnego przedsiębiorców, o którym mowa w § 9 ust. 3,

4) na pokrycie kosztów usług doradczych dla przedsiębiorców lub pracowników przez nich delegowanych, w ramach:

a) wsparcia na rozwój kapitału ludzkiego, o którym mowa w § 9 ust. 1,

b) projektu objętego wsparciem na podnoszenie kwalifikacji kadry szkoleniowej, realizowanego na rzecz podmiotów, o których mowa w § 18 ust. 2 pkt 1,

c) pomocy finansowej, o której mowa w § 27 ust. 1,

5) na pokrycie wydatków, o których mowa w § 14 ust. 4 oraz § 15 ust. 1 pkt 6–9,

6) w ramach wsparcia na przetestowanie i wdrożenie usług pilotażowych lub na świadczenie usług uprzednio przetestowa nych i wdrożonych jako usługi pilotażowe, o którym mowa w § 23 ust. 1, w zakresie usług doradczych, szkoleniowych lub finansowych,

7) w ramach wsparcia dla systemu adaptacyjności kadr przez promowanie postaw przedsiębiorczych, o którym mowa w § 24 ust. 1, w zakresie usług szkoleniowych lub doradczych

stanowi pomoc de minimis i jest udzielana zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5, z późn. zm.).

2. Pomoc finansowa uzyskana przez przedsiębiorców na pokrycie kosztów, o których mowa w § 14 ust. 1 pkt 1, oraz pomoc udzielana przedsiębiorcom i ich pracownikom zgodnie z § 27 ust. 1 na usługi szkoleniowe mogą stanowić pomoc de minimis.

3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do szkoleń realizowanych w formie studiów podyplomowych w ramach wsparcia na rozwój kapitału ludzkiego oraz do projektów realizowanych wyłącznie na potrzeby danego przedsiębiorcy lub przedsiębior ców powiązanych z nim organizacyjnie, kapitałowo lub gospodarczo.

4. W przypadku gdy pomoc jest przekazywana przez wykonawców, o których mowa w § 27 ust. 1, lub projektodawców, o których mowa w § 9 ust. 2, przedsiębiorca wskazuje w zgłoszeniu do udziału w szkoleniu, że ubiega się w tym celu o po moc de minimis.

5. Pomoc de minimis, o której mowa w ust. 1 i 2, może być udzielona określonemu przedsiębiorcy pod warunkiem, że łącznie z inną pomocą de minimis, otrzymaną w bieżącym roku podatkowym oraz w ciągu dwóch poprzedzających lat podatkowych z różnych źródeł i w różnych formach, nie przekroczy równowartości w złotych kwoty 200 tysięcy euro, a w przypadku podmiotu prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego – kwoty 100 tysięcy euro.

6. Pomoc de minimis nie może być udzielona na działalność:

1) w sektorze rybołówstwa i akwakultury w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury;

2) związaną z produkcją pierwotną produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspól notę Europejską (Dz. Urz. UE C 321E z 29.12.2006, str. 37);

3) związaną z przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, jeżeli:

a) wartość pomocy jest ustalana na podstawie ceny lub ilości takich produktów zakupionych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą objęte pomocą,

b) udzielenie pomocy zależy od przekazania jej w części lub w całości producentom surowców;

4) związaną z wywozem do państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw trzecich, jeżeli pomoc ta jest bezpośred nio związana z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatka mi bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej, przy czym wsparcie obejmujące pokrycie kosztów uczestnictwa w targach i wystawach, badań lub usług doradczych z zakresu wprowadzenia nowego lub istniejącego produktu na nowy rynek nie stanowi pomocy publicznej na działalność związaną z wywozem;

5) w sektorze górnictwa węgla w rozumieniu decyzji Rady z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwia jącej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla (2010/787/UE) (Dz. Urz. UE L 336 z 21.12.2010, str. 24).

7. Pomoc de minimis nie może być udzielona przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie towa rowego transportu drogowego na nabycie pojazdów przeznaczonych do takiego transportu.

8. Pomoc de minimis, o której mowa w ust. 1 i 2, nie może być uwarunkowana pierwszeństwem użycia towarów pro dukcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy.

9. Pomocy de minimis nie udziela się, jeżeli łącznie z inną pomocą udzieloną przedsiębiorcy w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowalnych spowodowałaby przekroczenie dopuszczalnej wielkości pomocy określonej w przepi sach mających zastosowanie przy udzielaniu pomocy innej niż pomoc de minimis.

10. Podmioty, o których mowa w § 9 ust. 2 i 3, § 18 ust. 1, § 23 ust. 1, § 24 ust. 1, oraz wykonawcy świadczący usługi, o których mowa w § 27 ust. 1, w przypadku udzielania wsparcia objętego regułami pomocy de minimis wydają beneficjen tom pomocy zaświadczenia o pomocy de minimis zgodnie z odrębnymi przepisami.

11. W przypadku gdy udzielenie pomocy spowodowałoby przekroczenie dopuszczalnej wielkości pomocy de minimis, przedsiębiorca może skorzystać z pomocy publicznej, o której mowa w § 4, z zastrzeżeniem § 8 ust. 1, lub pomocy, o której mowa w art. 26 rozporządzenia Komisji, na zasadach określonych w rozdziałach I i III rozporządzenia Komisji.

§ 7. Wysokość pomocy de minimis dla przedsiębiorców

1. Wielkość pomocy de minimis udzielonej przedsiębiorcom w ramach:

1) wsparcia na rozwój kapitału ludzkiego, o którym mowa w § 9 ust. 1,

2) wsparcia na wzmacnianie potencjału adaptacyjnego przedsiębiorców, o którym mowa w § 9 ust. 3,

3) projektu objętego wsparciem na podnoszenie kwalifikacji kadry szkoleniowej, realizowanego na rzecz podmiotów, o których mowa w § 18 ust. 2,

4) wsparcia na przetestowanie i wdrożenie usług pilotażowych, o którym mowa w § 23 ust. 1,

5) wsparcia dla systemu adaptacyjności kadr poprzez promowanie postaw przedsiębiorczych, o którym mowa w § 24 ust. 1,

6) pomocy finansowej, o której mowa w § 27 ust. 1

może wynosić do 100% wydatków kwalifikowalnych, z zastrzeżeniem § 6 ust. 5.

2. Wielkość pomocy de minimis udzielonej przedsiębiorcom na pokrycie wydatków, o których mowa w § 14 ust. 4 i § 15 ust. 1 pkt 6–9, nie może przekroczyć 100% dopuszczalnej wartości tych wydatków wskazanej w tym przepisie.

3. Wielkość pomocy de minimis udzielonej przedsiębiorcom w ramach wsparcia na świadczenie usług uprzednio prze testowanych i wdrożonych jako usługi pilotażowe, o którym mowa w § 23 ust. 1, może wynosić do 70% wydatków kwali fikowanych, z zastrzeżeniem § 6 ust. 5.

§ 8. Kumulacja pomocy publicznej i warunki jej udzielenia

1. Pomoc publiczna, o której mowa w § 4 ust. 1, podlega kumulacji z inną pomocą, w tym pomocą de minimis, udzieloną danemu przedsiębiorcy, w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowalnych związanych z danym projek tem, bez względu na jej formę i źródło pochodzenia, w tym ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, i nie może przekroczyć dopuszczalnej intensywności pomocy określonej w przepisach mających zastosowanie przy udzielaniu pomocy innej niż de minimis.

2. Podmiot udzielający pomocy finansowej stanowiącej pomoc publiczną informuje beneficjentów pomocy o numerze referencyjnym programu pomocowego, na podstawie którego pomoc ta jest udzielana.

3. Pomoc publiczna, o której mowa w § 4 ust. 1, może zostać udzielona mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy tylko wówczas, gdy złożył on wniosek o udzielenie wsparcia przed rozpoczęciem realizacji projektu lub jest wskazany w takim wniosku. W przypadku gdy pomoc publiczna jest przekazywana przez wykonawców lub projektodaw ców przedsiębiorcom niewymienionym we wniosku o udzielenie wsparcia, za złożenie wniosku o udzielenie wsparcia uzna je się zgłoszenie udziału w szkoleniu lub skorzystania z usług doradczych.

4. Pomoc publiczna, o której mowa w § 4 ust. 1, może zostać udzielona przedsiębiorcy innemu niż mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca wówczas, gdy złożył on wniosek o udzielenie wsparcia przed rozpoczęciem realizacji pro jektu lub jest wskazany w takim wniosku, a z dokumentacji niezbędnej do udzielenia pomocy wynika, że w rezultacie otrzy manej pomocy będzie spełniony co najmniej jeden z następujących warunków:

1) rozmiar działań podejmowanych w ramach projektu zostanie znacząco zwiększony;

2) zasięg projektu zostanie znacząco rozszerzony;

3) całkowita kwota wydana przez przedsiębiorcę na projekt zostanie znacząco zwiększona;

4) nastąpi znaczne przyspieszenie realizacji projektu.

5. W przypadku gdy pomoc publiczna, o której mowa w § 4 ust. 1, jest przekazywana przez wykonawców lub projekto dawców przedsiębiorcom niewymienionym we wniosku o udzielenie wsparcia, za złożenie wniosku o udzielenie wsparcia uznaje się zgłoszenie udziału w szkoleniu.

6. Agencja, wykonawca lub odpowiednio projektodawca przed udzieleniem przedsiębiorcy pomocy publicznej spraw dza, czy dokumentacja, o której mowa w ust. 4, zakłada spełnienie warunków określonych w tym przepisie.

Pełna treść aktu: w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki.