§ 6. Pomoc de minimis dla przedsiębiorców i jej ograniczenia
1. Pomoc finansowa uzyskana przez przedsiębiorców:
1) na pokrycie kosztów usług promocyjnych, o których mowa w § 27 ust. 1,
2) w ramach projektu objętego wsparciem na podnoszenie kwalifikacji kadry szkoleniowej, realizowanego na rzecz pod miotów, o których mowa w § 18 ust. 2 pkt 2,
3) w ramach wsparcia na wzmacnianie potencjału adaptacyjnego przedsiębiorców, o którym mowa w § 9 ust. 3,
4) na pokrycie kosztów usług doradczych dla przedsiębiorców lub pracowników przez nich delegowanych, w ramach:
a) wsparcia na rozwój kapitału ludzkiego, o którym mowa w § 9 ust. 1,
b) projektu objętego wsparciem na podnoszenie kwalifikacji kadry szkoleniowej, realizowanego na rzecz podmiotów, o których mowa w § 18 ust. 2 pkt 1,
c) pomocy finansowej, o której mowa w § 27 ust. 1,
5) na pokrycie wydatków, o których mowa w § 14 ust. 4 oraz § 15 ust. 1 pkt 6–9,
6) w ramach wsparcia na przetestowanie i wdrożenie usług pilotażowych lub na świadczenie usług uprzednio przetestowa nych i wdrożonych jako usługi pilotażowe, o którym mowa w § 23 ust. 1, w zakresie usług doradczych, szkoleniowych lub finansowych,
7) w ramach wsparcia dla systemu adaptacyjności kadr przez promowanie postaw przedsiębiorczych, o którym mowa w § 24 ust. 1, w zakresie usług szkoleniowych lub doradczych
stanowi pomoc de minimis i jest udzielana zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379 z 28.12.2006, str. 5, z późn. zm.).
2. Pomoc finansowa uzyskana przez przedsiębiorców na pokrycie kosztów, o których mowa w § 14 ust. 1 pkt 1, oraz pomoc udzielana przedsiębiorcom i ich pracownikom zgodnie z § 27 ust. 1 na usługi szkoleniowe mogą stanowić pomoc de minimis.
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do szkoleń realizowanych w formie studiów podyplomowych w ramach wsparcia na rozwój kapitału ludzkiego oraz do projektów realizowanych wyłącznie na potrzeby danego przedsiębiorcy lub przedsiębior ców powiązanych z nim organizacyjnie, kapitałowo lub gospodarczo.
4. W przypadku gdy pomoc jest przekazywana przez wykonawców, o których mowa w § 27 ust. 1, lub projektodawców, o których mowa w § 9 ust. 2, przedsiębiorca wskazuje w zgłoszeniu do udziału w szkoleniu, że ubiega się w tym celu o po moc de minimis.
5. Pomoc de minimis, o której mowa w ust. 1 i 2, może być udzielona określonemu przedsiębiorcy pod warunkiem, że łącznie z inną pomocą de minimis, otrzymaną w bieżącym roku podatkowym oraz w ciągu dwóch poprzedzających lat podatkowych z różnych źródeł i w różnych formach, nie przekroczy równowartości w złotych kwoty 200 tysięcy euro, a w przypadku podmiotu prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego – kwoty 100 tysięcy euro.
6. Pomoc de minimis nie może być udzielona na działalność:
1) w sektorze rybołówstwa i akwakultury w rozumieniu rozporządzenia Rady (WE) nr 104/2000 z dnia 17 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury;
2) związaną z produkcją pierwotną produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspól notę Europejską (Dz. Urz. UE C 321E z 29.12.2006, str. 37);
3) związaną z przetwarzaniem i wprowadzaniem do obrotu produktów rolnych wymienionych w załączniku I do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, jeżeli:
a) wartość pomocy jest ustalana na podstawie ceny lub ilości takich produktów zakupionych od producentów surowców lub wprowadzonych na rynek przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą objęte pomocą,
b) udzielenie pomocy zależy od przekazania jej w części lub w całości producentom surowców;
4) związaną z wywozem do państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw trzecich, jeżeli pomoc ta jest bezpośred nio związana z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatka mi bieżącymi związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej, przy czym wsparcie obejmujące pokrycie kosztów uczestnictwa w targach i wystawach, badań lub usług doradczych z zakresu wprowadzenia nowego lub istniejącego produktu na nowy rynek nie stanowi pomocy publicznej na działalność związaną z wywozem;
5) w sektorze górnictwa węgla w rozumieniu decyzji Rady z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwia jącej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla (2010/787/UE) (Dz. Urz. UE L 336 z 21.12.2010, str. 24).
7. Pomoc de minimis nie może być udzielona przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą w zakresie towa rowego transportu drogowego na nabycie pojazdów przeznaczonych do takiego transportu.
8. Pomoc de minimis, o której mowa w ust. 1 i 2, nie może być uwarunkowana pierwszeństwem użycia towarów pro dukcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z zagranicy.
9. Pomocy de minimis nie udziela się, jeżeli łącznie z inną pomocą udzieloną przedsiębiorcy w odniesieniu do tych samych wydatków kwalifikowalnych spowodowałaby przekroczenie dopuszczalnej wielkości pomocy określonej w przepi sach mających zastosowanie przy udzielaniu pomocy innej niż pomoc de minimis.
10. Podmioty, o których mowa w § 9 ust. 2 i 3, § 18 ust. 1, § 23 ust. 1, § 24 ust. 1, oraz wykonawcy świadczący usługi, o których mowa w § 27 ust. 1, w przypadku udzielania wsparcia objętego regułami pomocy de minimis wydają beneficjen tom pomocy zaświadczenia o pomocy de minimis zgodnie z odrębnymi przepisami.
11. W przypadku gdy udzielenie pomocy spowodowałoby przekroczenie dopuszczalnej wielkości pomocy de minimis, przedsiębiorca może skorzystać z pomocy publicznej, o której mowa w § 4, z zastrzeżeniem § 8 ust. 1, lub pomocy, o której mowa w art. 26 rozporządzenia Komisji, na zasadach określonych w rozdziałach I i III rozporządzenia Komisji.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju Regionalnego, Dziennik Ustaw z 2012 r. poz. 1064.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.