§ 4. Wyłączenia i warunki udzielania pomocy publicznej
1. Pomoc publiczna może być udzielana przedsiębiorcom prowadzącym działalność we wszystkich sektorach, z wyłączeniem sektorów, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. a–c rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014.
2. W przypadku gdy przedsiębiorca prowadzi działalność w sektorach, o których mowa w art. 1 ust. 3 lit. a–c rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, a także inną działalność, w odniesieniu do której stosuje się przepisy rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, oraz zapewnił rozdzielność rachunkową tych działalności, wówczas pomocy publicznej udziela się na pokrycie wydatków kwalifikowalnych ponoszonych w ramach działalności, która nie jest objęta wyłączeniem.
3. Pomoc publiczna nie może być udzielona w przypadkach, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. c i d, ust. 3 lit. d oraz ust. 4 i 5 rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014.
4. Pomoc publiczna nie może zostać udzielona ani wypłacona przedsiębiorcy, na którym ciąży obowiązek zwrotu pomocy publicznej, wynikający z decyzji Komisji Europejskiej uznającej taką pomoc za niezgodną z prawem oraz z rynkiem wewnętrznym.
5. Pomoc publiczna, o której mowa w art. 4 ust. 1 lit. d oraz lit. n–p rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014, stanowi pomoc indywidualną podlegającą notyfikacji Komisji Europejskiej i może być udzielona po zatwierdzeniu jej przez Komisję Europejską.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1073.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.