Na podstawie art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 i Nr 25, poz. 187 oraz z 1983 r. Nr 5, poz. 33) zarządza się, co następuje:
Rozporządzenie
w sprawie ubezpieczenia społecznego adwokatów - członków zespołów adwokackich.
Tekst aktu: wydany przez Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych, Dziennik Ustaw z 1983 r. poz. 28.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.
Spis treści (4)
§ 1.1
(uchylony)
§ 2. Wysokość i podstawa zasiłku chorobowego
1. Wysokość zasiłku chorobowego ustala się na zasadach określonych w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, z uwzględnieniem ust. 2 i 3.
2. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi wynagrodzenie przyjmowane do obliczania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne w myśl § 1 ust. 2 i 3 z okresu ostatnich 3 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym powstało prawo do zasiłku.
3. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego nie uwzględnia się składników wynagrodzenia, do których adwokat - członek zespołu adwokackiego zachowuje prawo w okresie pobierania zasiłku.
§ 3. Okresy wykonywania zawodu adwokata
Przy ustalaniu uprawnień emerytalnych za okresy zaliczalne do okresów zatrudnienia w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin uważa się - poza wymienionymi w tych przepisach okresami wykonywania zawodu adwokata przed dniem 31 grudnia 1964 r. - również okresy wykonywania zawodu adwokata w kancelariach indywidualnych w okresie od dnia 1 stycznia 1965 r. do dnia 31 grudnia 1965 r.
§ 4. Wejście w życie
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia z mocą od dnia 1 stycznia 1983 r.