Artykuł 45.
Wysokie Strony Układające się zgodne są, aby uznać za wygasłe od chwili wejścia w życie postanowień niniejszego Traktatu:
1) Zakłady, które zastosują się do przepisów, dotyczących fabryk wódek, co do instalacji potrzebnych do butelkowania napojów alkoholowych, będą mogły pod warunkiem poddania się kontroli, przepisom rachunkowości oraz uiszczania opłat patentowych, uzyskiwać - bez żadnego ograniczenia - zezwolenia na butelkowanie koniaków i armianiaków przywożonych z Francji w beczkach.
2) Prawo butelkowania win przywożonych z Francji w beczkach, będzie udzielane pod warunkiem stosowania się do obowiązujących przepisów:
a) osobom prywatnym, przyważącym wina do prywatnego spożycia;
b) zakładom korzystającym z koncesji sprzedaży win w hurcie i w detalu i upoważnionym do sprzedaży wina wyłącznie w zamkniętych naczyniach;
c) restauracjom pierwszego rzędu, w połączeniu lub nie z przedsiębiorstwami hotelowymi.
3) Koniaki i armaniaki będą mogły być przywożone w butelkach zawierających 0,75 litra, 0,375 litra i 0,1875 litra. Do z 49 (szparagi) i do 282 p.1 (wina szampańskie). Zniżki zamieszczone na liście A do powyższych pozycji będą stosowane od chwili, gdy wykonane zostaną przez Francję warunki przewidziane w ad artykuł 2 I niniejszego protokołu. Chwilowo stosowana będzie do wina szampańskiego (poz. 282 p. 1) zniżka 89%. Do z 382 p. 2. Jako sole lecznicze mineralne Vichy dozowane rozumie się pastylki i tabletki. Do poz. 384. Pod warunkiem wzajemności, podania firm francuskich o wciągnięcie francuskich specyfików farmaceutycznych na listę specyfików, dopuszczonych do sprzedaży w Polsce, będą traktowane przez właściwe instytucje polskie nie gorzej niż podania zgłaszane przez firmy jakiegokolwiek trzeciego kraju. Rejestracja francuskich specyfików farmaceutycznych, o której mowa wyżej, będzie dokonywana zgodnie z obowiązującym ustaw odawstwem polskim. W każdym razie Rząd Polski rozpatrzy jak najprzychylniej i w jak najkrótszym czasie podania o zarejestrowanie, które będą zgłoszone na produkty farmaceutyczne francuskie. Do poz. 398 (p. 1 a) i z p. 9) i do poz. 490 (z p. 2).
1) W wypadku, gdyby niniejszy Traktat został przedłużony zniżki celne przyznane na następujące produkty: rezorcyna, kwas betarezorcylowy, kwas anyżowy i benzochinon będą obowiązywały do 31 grudnia 1938 r.
2) Co się tyczy ortonitroanizolu rozumie się, że ważność odnośnej zniżki celnej wygasa 31 grudnia 1937 r. Do poz. 1136, 1137, 1138, 1143. Stawki konwencyjne obowiązujące obecnie w Polsce na mocy postanowień umowy pomiędzy Polską i Zjednoczonym Królestwem z dnia 27 lutego 1935 r. i którym będą podlegały przy ich przywozie do polskiego obszaru celnego samochody, traktory, podwozia samochodowe i motocykle, zarówno w odniesieniu do stawek celnych, jak i do warunków odprawy celnej, są następujące: (tabela pominięta). Do poz. 1258. Biżuteria nieprawdziwa objęta tekstem konwencyjnym korzystać będzie ze stawek konwencyjnych poz. 1258 (przewodzianych w konwencji handlowej między Polską i Czechołowacją z dn. 10 lutego 1934 r.) pod warunkiem, że każda przesyłka będzie zaopatrzona w świadectwo wydane przez Izbę Handlową w: Paryżu, Lyon, Saint-Claud, Angers, Clermont-Ferrand i Annecy, poświadczone przez właściwy Konsulat R. P., stwierdzające, że wymieniony towar należy biżuterii nieprawdziwej wyprodukowanej na terenie działania powyższych Izb Handlowych. Do artykułu 2: I. Z chwilą ogłoszenia we Francji ustawy dotyczącej obniżenia cła przywozowego na żywe tryki, owce i barany, oraz na mięso baranie świeże i mrożone, Rząd polski zastosuje do wina szampańskiego (poz. 282 p. 1 taryfy celnej polskiej) zniżkę celną w wysokości 96 i 1/2 procent i do szparagów (z poz. 49 polskiej taryfy celnej) przywożonych w okresie od 1 lutego do 31 marca zniżkę celną w wysokości 50%. II. W wypadku, gdyby Rząd francuski zmuszony był podwyższyć cła wymienione w liście B, lub niektóre z nich, Rząd polski będzie miał możność zmienić jak następuje stawki wymienione w liście A na następujące pozycje lub niektóre z nich. Wybór produktów co których cła zostaną zmienione będzie przedmiotem uprzedniego porozumienia pomiędzy obu rządami. (tabela pominięta). Również, gdyby Rząd polski był zmuszony podwyższyć cła autonomiczne na artykuły wymienione w powyższej liście, zbada on wspólnie z Rządem francuskim jakiej kompensaty należałoby udzielić przy przywozie produktów rolnych francuskich. III. Rząd francuski ustala na jaja pochodzące i przychodzące z obszaru celnego polskiego, przy ich przywozie do obszaru celnego francuskiego następoujące korzyści: (tabela pominięta). Uwagi: Będą mogły korzystać ze zwolnienia z opłat jedenie jaja zgłoszone w skrzyniach standartowych, zawierających 720 lub 1140 sztuk, ważące brutto najmniej 50 kg i najwyżej 105 kg - zależnie od wypadku. W wypadku, gdyby Rząd francuski zmuszony był ustanowić lub podwyższyć opłaty przewidziane powyżej, Rząd polski będzie miał możność zastosowania postanowień zawartych w wyżej wymienionym artykule II. IV. Produkty pochodzące i przychodzące z obszaru celnego polskiego, które są wyszczególnione w niniejszym ustępie, będą korzystały przy ich przewozie do obszaru celnego francuskiego z celnego zaszeregowania i korzyści jak następuje: Ex 17 ter - kiełbasa krakowska: Ten produkt jest przyrównany z punktu widzenia zastosowania stawki celnej do mortadeli. Ex 80 - Fasola zwykła w ziarnach: Jako taka fasola będzie uważana fasola zawierająca 2 procent i więcej zanieczyszczeń. Ex 83 - Płatki ziemniaczane przeznaczone wyłącznie na paszę dla bydła: Jako takie są uważane płatki ziemniczane zaierające jeszcze łupiny. Ex 166-bis - Miazga ziemniaczana: Miazga ziemniaczana zawierająca 50 procent i mniej skrobi podlega cłu jako makuchy inne (Nr 166-bis p. 2). Ex 466-bis - Książki szkolne drukowane w języku polskim i przeznaczone do nauki początkowej lub elementarnej są zaliczone do poz. 466-bis taryfy celnej francuskiej; nawet jeżeli zawierają rysunki albo obrazki wyjaśniające, niekolorowe i stronice nie są numerowane. Do Artykułu 11. Kwity "acquit a cautio" wystawione przez Administrację Podatków na wina, produkty winne i napoje alkoholowe będą uważane za świadectwa analizy i zdrowotności przewidziane w artykule 11 niniejszego Traktatu. Do Artykułu 19.
1) Wysokie Układające się Strony oświadczają swoją gotowość zbadania ewentualnego rozciągnięcia ochrony nazw pochodzenia, przewidzianej w artykule 19 na inne artykuły, których cechy specyficzne wypływają z gleby lub klimatu.
2) Ochrona przewidziana artykułem 19 niniejszego Traktatu (Nazwa pochodzenia produktów winnych) zostaje rozciągnięta na sery Roquefort, to jest na sery określone francuską ustawą z dnia 26 lipca 1925 r.
3) W wypadku, gdyby wódki z wina, winogron lub owoćow uzyskały w przyszłości dobrodziejstwo nazwy regionalnej, zgodnie z ustawami i rozporządzeniami, istniejącymi we Francji, dokonana zostanie o tych nowych nazwach notyfiacja ze strony Rządu Francuskiego. W tym przypadku Rząd polski udzieli napojom, stanowiącym przedmiot notyfikacji, dobrodziejstw udzielonych niniejszym Traktatem wódkom z Cognac i Armagnac, które korzystają już z nazw tego rodzaju. Do Artykułu 21. I. Stwierdza się wyraźnie, że obecny Traktat nie uchyla traktatów specjalnych, tyczących się przepisów co do pracowników. II. Rozumie się przez zarządzenie wywłaszczające wszystkie ogólne rozporządzenia ograniczające, zarządzające i ścieśniające, które tyczą się praw własności lub używania wszystkich dóbr, praw i interesów posiadanych prawnie, z wyjątkiem zarządzeń wyjątkowych uzasadnionych potrzebami obrony i bezpieczeństwa kraju, a mających zastosowanie do wszystkich cudzoziemców. III. Rozumie się, że przyjmując drugi ustęp artykułu 21, Wysokie Strony Układające się nie zrzekają się praw, które mogłyby wykazywać skądinąd co do spraw uregulowanych tym ustępem. IV. Wysokie Strony Układające się zgadzają się uznać, iż wyrażenie "wykonywanie handlu i przemysłu", figurujące w artykule 21 niniejszego Traktatu, tyczy się również handlu detalicznego i czynności rzemieślniczych (obejmujących i chałupników) bez względu na to, jaki jest rozmiar przedsiębiorstwa i ilość personelu zatrudnionego przez kupca lub rzemieślnika. Rozumie się, że niniejszy Traktat nie może przeszkodzić stosowaniu obowiązującego na terytorium każdej z Wysokich Układających się Stron ustaw odawstwa w wypadku, gdyby ustaw odawstwo to uzależniało dla obywateli zagranicznych wykonywanie niektórych z tych czynności, o których mowa w powyższym ustępie, od specjalnego zezwolenia. Do Artykułu 23. Oba rządy zobowiązują się do rokowań w ciągu najbliższego czasu o układ co do podwójnego opodatkowania. Nim układ ten zostanie zawarty obie Wysokie Układające się Strony godzą się co do podatków obliczanych od kapitału, dochodów lub zysków, że każda z nich obciążać będzie spółki drugiej Strony, zarówno jak i ich filie, w zależności od rodzaju podatków tylko w stosunku do tej części aktywów spółki, jaką inwestowały one na jej terytorium, w stosunku do dóbr, które na terytorium tym posiadają, walorów, które na terytorium tym są w obiegu, zysków, które spółki na terytorium tym osiągają lub interesów, które na terytorium tym prowadzą. Nie bedzie również stosowała do nich wyższej stopy likwidacyjnej od tej, jaką stosuje do spółek krajowych. Do Artykułu 24.
1) Jeżeli jakiś kraj graniczący z jednym z państw Układających się zamknie z jakiejkolweik przyczyny granicę swą przed bezpośrednim ruchem pasażerskim lub towarowym z przenaczeniem do wspomnianego Układającego się Państwa lub idącym z tego Państwa, nie będzie odeń wymagane udzielanie tranzytu dla podróżnych lub towarów pomiędzy krajem powyżej wspomnianym i drugim Układającym się Państwem drogami komunikacyknymi, przechodzącymi przez granicę, dopóki pozostanie ona zamknięta.
2) Wysokie Układające się Strony zgadzają się oświadczyć, iż postanowienia artykułu 24 nie naruszają w niczym prawa Rządu polskiego co do kontrolowania i zakazywania tranzytu broni, amunicji i materiału wojennego w wyniku artykułu 22 ust. 4 Traktatu, podpisanego w Rydze dnia 18 marca 1921 r. pomiędzy Polską z jednej strony i Sowieckimi Republikami Rosji, Ukrainy i Białej Rusi z drugiej strony. Do Artykułu 31.
1) Rozumie się, że wyrażenie "kabotaż krajowy" nie tyczy się wypadków, gdy statek udaje się kolejno do szeregu portów tej samej Wysokiej Układającej się Strony, bądź, aby w nich wyładować całość lub część swego ładunku i swych pasażerów, przybywających z zagranicy, bądź aby w nich załadowywać całość lub część swego ładunku i swych pasażerów z przeznaczeniem zagranicę.
2) Rozumie się, że ustęp artykułu 31 tyczy się wyłącznie wykonywania obsługi morskiej w nim wyszczególnionej. W wypadku, gdyby pilotaż był obowiązujący, taryfy i dokonane usługi poddane by były postanowieniom artykułu 25, 26 i 28, przy czym jednak każda z Wysokich Układających się Stron będzie mogła zwolnić z obowiązku pilotażu tych wśród swych krajowców, którzy odpowiadają określonym warunkom technicznym. Do Artykułu 34 Wobec tego, iż Rząd polski postanowił dla lepszego zapewnienia ochrony swych emigrantów, że nie mogą oni opuszczać polskiego terytorium celnego inaczej niż drogą morską, Rząd francuski oświadcza, iż z zastrzeżeniem następujących postanowień nie zgłasza przeciwko zarządzeniu temu jakiegokolwiek sprzeciwu: I. Rząd polski oświadcza, że nie sprzeciwia się, aby francuskie przedsiębiorstwa żeglugowe, o których mowa w artykule 34, mogły dokonać przewozu emigrantów, opuszczających polskie terytorium celne drogą morską, przeładowując ich w portach francuskich lub portach krajów trzecich, byleby tylko porty te leżały w krajach, gdzie Polska korzysta w dziedzinie praw co do ustalania się i żeglugi z traktowania na stopie krajowej lub traktowania na stopie kraju najbardziej uprzywilejowanego i byleby porty te były zadawalające z punktu widzenia przewozu emigrantów. II. W wypadku, gdyby jakiemukolwiek zagranicznemu przedsiębiorstwu żeglugowemu udzielono ułatwień dla zaokrętowanych emigrantów w porcie, leżącym poza polskim terytorium celnym, po skierowaniu ich do portu tego drogą lądową, Rząd polski gotów jest upoważnić na czas trwania tych ułatwień francuskie przedsiębiorstwa żeglugowe, o których mowa w artykule 34, do korzystania z ułatwień równoznacznych. Rozumie się przez wyrażenie "ułatwienia równoznaczne" upoważnienie przedsiębiorstw francuskich do zaokrętowania emigrantów z przeznaczeniem do tego samego kraju migracji, do którego udają się emigranci zaokrętowani przez przedsiębiorstwo zagraniczne, po skierowaniu ich z Polski drogą lądową, byleby tylko zaokrętowywanie to odbywało się w równowartościowych portach kraju, gdzie leży port dopuszczony do zaokrętowywania emigrantów przewożonych przez wspomniane przedsiębiorstwo zagraniczne. Rozumie się poza tym, iż porty te winny być zadawalające z punktu widzenia przewozu emigrantów. III. W wypadkach wyjątkowych, to jest w wypadkach, kiedy emigranci, którzy powinni by byli być zaokrętowani normalnie w jednym z portów polskiego terytorium celnego, nie mogli być w nim zaokrętowani na skutek wypadku siły wyższej, Rząd polski gotów jest traktować przychylnie podania zaiteresowanych francuskich przedsiębiorstw żeglugowych, o których mowa w artykule 34, co do uzyskania w drodze wyjątku zezwolenia na kierowanie poszczególnych transportów wspomnianych emigrantów drogą lądową do portów innych krajów, gdzie Polska korzysta w dziedzinie praw ustalania się żeglugi z traktowania na stopie kraju najbardzeij uprzywilejowanego. Do Artykułu 37 i 38. Postanowienia artykułów 37 i 38 pozostaną w zastosowaniu w razie oddzielnego układu pomiędzy Polską i Syrią. Do Artykułu 40. Przez "obywateli" Wysokie Układające się Strony rozumieją wszystkie osoby fizyczne lub prawne poddane władzy jednej z Nich (obywatele, poddani lub pozostający pod protektoratem w Metropolii, koloniach, protektoratach i karjach pod mandatem). Klauzula największego uprzywilejowania, gdziekolwiek została ona ustalona, stosuje się zarówno do jednych jak i do drugich. Sporządzono w Paryżu, w podwójnym egzemplarzu, dnia 22 maja 1937.
a) prowizoryczny Układ Handlowy pomiędzy Polską i Francją, podpisany w Paryżu dnia 18 lipca 1936 r.;
b) wszystkie porozumienia późniejsze, jakie nastąpiły co do przedłużenia wspomnianego układu handlowego. Na dowód czego wymienieni wyżej pełnomocnicy podpisali Traktat niniejszy i wycisnęli na nim swoje pieczęcie. Sporządzono w Paryżu w podwójnym egzemplarzu, dnia 22 maja 1937 r. Załącznik ŚWIADECTWO POCHODZENIA NA WWÓZ DO POLSKI (pominięty) Załącznik Wzór karty legitymacyjnej dla komiwojażerów (pominięty) Załącznik1 LISTA 1. Lista towarów, przy których przywozie do Polski Francja nie będzie korzystała z klauzuli największego uprzywilejowania. (pominięto). Załącznik2 LISTA 2. Lista towarów, przy których przywozie do Francji Polska nie będzie korzystała z klauzuli największego uprzywilejowania. (pominięto). PROTOKÓŁ PODPISANIA W chwili podpisywania Traktatu z dnia dzisiejszego Rząd Rzeczypospolitej Polskiej i Rząd Republiki Francuskiej postanowiły określić dokładniej w niniejszym protokole warunki jego stosowania - według następujących postanowień: Do Artykułu 1, lista A. Do pozycji 128 p. 4. Cła konwencyjne stosowane będą do serów, posiadających cechy zewnętrzne i skład określone w powołaniu na artykuł 13 francuskiej Ustawy z dnia 2 lipca 1935 r., i zaopatrzonych w zaświadczenie o wyrobie francuskim. Dokument ten wystawiony przez Narodową Federację Przemysłu Serowniczego (Federation Nationale de l'Industrie Fromagere, ulica de Rivoli 136 w Paryżu) winien zawierać wzmiankę o miejscu wyrobu we Francji. Winien on być poświadczony przez odpowiedni Konsulat Rzeczypospolitej Polskiej i służyć będzie jednocześnie jako świadectwo pochodzenia. Do pozycji 277, 278 i 280
Tekst przepisu: akt wydany przez Prezydenta Rzeczypospolitej, Dziennik Ustaw z 1937 r. poz. 54.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.