Przejdź do treści
Francja-Polska. Traktat handlowy i nawigacyjny. Paryż.1937.05.22.

Artykuł 22.

Spółki cywilne, handlowe, przemysłowe, finansowe, ubezpieczeniowe i inne o charakterze gospodarczym, które zostały utworzone w jednym z obu krajów, zgodnie z jego ustawami i które posiadają w nim swoją siedzibę, uznane będą przez drugą Układającą się Stonę jako istniejące w sposób prawidłowy. Prawość ich utworzenia oraz ich zdolność stawania przed sądami będzie określana według ich statutów i według ustaw kraju, gdzie zostały one utworzone. Będą one mogły na terytorium drugiej Strony, stosując się do krajowych ustaw i rozporządzeń, wykonywać każdą działalność zezwoloną spółką każdego innego kraju, tworzyć na terytorium tym filie i agencje oraz korzystać ze wszystkich praw przyznanych osobom fizycznym przez przepisy artykułu 21 i wszystkich innych układów zawartych pomiędzy obu Stronami. Wysokie Układające się Strony zgodne są co do tego:

1) aby nie tworzyć drogą specjalnego i uprzednego zezwolenia trudności w ustalaniu się spółek, mających wykonywać działalność powszechnie zezwoloną spółkom wszystkich innych krajów;
2) aby nie odwoływać raz danego zezwolenia, chyba na skutek naruszenia ustaw i rozporządzeń krajowych. Artykuł niniejszy nie stosuje się do przemysłów, stanowiących przedmiot monopolu państwowego, i nie reguluje spraw tyczących się transportu emigrantów.

Tekst przepisu: akt wydany przez Prezydenta Rzeczypospolitej, Dziennik Ustaw z 1937 r. poz. 54.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.