1. Rzecznik Praw Pacjenta Szpitala Psychiatrycznego, zwany dalej „Rzecznikiem”, realizuje swoje zadania w szczególności przez:
1) przyjmowanie ustnych i pisemnych skarg pacjenta przebywającego w szpitalu psychiatrycznym, skarg rodziny pacjenta, jego przedstawiciela ustawowego lub osoby sprawującej faktyczną opiekę nad pacjentem oraz ocenę zasadności skargi; 2) zapewnienie pacjentowi dostępu do informacji prawnej;
3) pomoc w sporządzeniu i złożeniu skargi do kierownika szpitala psychiatrycznego lub innych instytucji;
4) udzielanie pomocy pacjentowi wypisanemu ze szpitala psychiatrycznego, jeśli skarga została złożona w trakcie pobytu pacjenta w szpitalu psychiatrycznym, a procedura rozpatrywania skargi nie została zakończona.
2. Rzecznik przed rozpoczęciem postępowania wyjaśniającego w związku z ustną lub pisemną skargą informuje pacjenta o zakresie swoich kompetencji.
Rzecznik wykonuje czynności, o których mowa w § 1, w oddziałach psychiatrycznych w szpitalach ogólnych, klinikach psychiatrycznych, sanatoriach dla osób z zaburzeniami psychicznymi i innych zakładach leczniczych sprawujących całodobową opiekę psychiatryczną lub odwykową, przy czym swoim działaniem obejmuje obszar terytorialny nie większy niż trzy sąsiadujące ze sobą województwa, w zależności od rozmieszczenia tych zakładów.
Rzecznik, z własnej inicjatywy, dokonuje oceny przestrzegania praw pacjentów, w szczególności w odniesieniu do pacjentów:
1) przyjętych do szpitala psychiatrycznego bez zgody;
2) wobec których zastosowano przymus bezpośredni;
3) niezdolnych do wyrażenia zgody lub stosunku do przyjęcia albo leczenia;
4) przebywających w szpitalu psychiatrycznym na mocy orzeczenia sądowego o zastosowaniu środka zabezpieczającego.
Rzecznik prowadzi działalność informacyjno-edukacyjną poprzez:
1) organizowanie we współpracy z samorządem pacjentów spotkań mających na celu informację o prawach przysługujących pacjentowi;
2) wyjaśnianie pacjentowi, jego rodzinie, przedstawicielowi ustawowemu lub opiekunowi prawnemu lub faktycznemu wątpliwości, w szczególności związanych ze skierowaniem i przyjęciem do szpitala psychiatrycznego, stosowaniem środków przymusu oraz postępowaniem leczniczym. 1. Rzecznik prowadzi dokumentację skarg pacjenta oraz podjętych działań i wykonywanych czynności.
2. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, dzieli się na:
1) indywidualną, odnoszącą się do skarg lub pytań poszczególnych pacjentów;
2) zbiorczą, dotyczącą poszczególnych rodzajów skarg lub pytań.
3. Przechowywanie i ochrona dokumentacji odbywa się zgodnie z przepisami o dokumentacji medycznej.
Rzecznik przedstawia Rzecznikowi Praw Pacjenta okresowe informacje dotyczące przestrzegania praw pacjenta oraz działań podejmowanych w tym zakresie, nie rzadziej niż 2 razy w roku, a także w przypadku zażądania informacji przez Rzecznika Praw Pacjenta.
1. Rzecznik umieszcza na tablicach informacyjnych w oddziałach psychiatrycznych w szpitalach ogólnych, klinikach psychiatrycznych, sanatoriach dla osób z zaburzeniami psychicznymi i innych zakładach leczniczych sprawujących całodobową opiekę psychiatryczną lub odwykową informację o możliwości korzystania z pomocy Rzecznika przez pacjenta, jego przedstawiciela ustawowego, opiekuna prawnego lub osobę sprawującą faktyczną opiekę nad pacjentem. 2. Na tablicach informacyjnych umieszcza się dni, godziny i miejsca przyjęć Rzecznika.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.