§ 38. Strategia dystrybucji lokat strukturyzowanych
1. Bank jest obowiązany uwzględnić i szczegółowo przeanalizować strategię dystrybucji określoną dla danej lokaty strukturyzowanej przez podmiot opracowujący tę lokatę, a w przypadku gdy podmiot opracowujący daną lokatę strukturyzowaną nie podlega przepisom ustawy albo nie określił strategii dystrybucji, bank jest obowiązany do określenia strategii dystrybucji z uwzględnieniem informacji dotyczących jego własnej bazy klientów oraz rodzaju świadczonych przez niego usług w odniesieniu do lokat strukturyzowanych.
2. W przypadku gdy podmiot opracowujący lokatę strukturyzowaną:
1) uzna, że właściwości lokaty strukturyzowanej są zgodne ze strategią dystrybucji zakładającą brak świadczenia w odniesieniu do tej lokaty strukturyzowanej usługi, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 12 ustawy – bank może uznać, że klient posiada cechy wskazujące, że świadczenie tej usługi służyć będzie działaniu w najlepiej pojętym interesie klienta, w szczególności w przypadku, gdy klient ten posiada ograniczony poziom wiedzy lub brakuje mu doświadczenia związanego z inwestowaniem w dany rodzaj lokaty strukturyzowanej;
2) założy, że dla danej lokaty strukturyzowanej należy świadczyć usługę, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 12 ustawy – bank może podjąć decyzję o udostępnieniu lokaty strukturyzowanej, bez świadczenia tej usługi, pod warunkiem że bank ten przeprowadzi dokładną analizę cech lokaty strukturyzowanej i grupy docelowej.
3. W przypadku podjęcia przez bank decyzji, o której mowa w ust. 2, bank jest obowiązany poinformować o takiej decyzji podmiot opracowujący lokatę strukturyzowaną.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 231.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.