§ 9. Elektroniczne repertoria i skorowidze oraz ich metadane
1. Księgi i urządzenia ewidencyjne spraw sądowoadministracyjnych stanowiące repertoria i skorowidze mogą być prowadzone w postaci elektronicznej, w systemie teleinformatycznym sądu.
2. Repertoria i skorowidze prowadzone w postaci elektronicznej, łącznie z metadanymi, przechowuje się w sposób zapewniający bezpieczeństwo i integralność ich treści oraz możliwość wyodrębnienia metadanych.
3. Przez metadane rozumie się zestaw logicznie powiązanych z elektronicznym repertorium lub skorowidzem i usystematyzowanych informacji opisujących to repertorium lub skorowidz, ułatwiających jego wyszukiwanie, kontrolę, zrozumienie i długotrwałe przechowywanie oraz zarządzanie nim.
4. Metadanymi będącymi niezbędnymi elementami struktury elektronicznego repertorium lub skorowidza są:
1) identyfikator – jednoznaczny znacznik elektronicznego repertorium lub skorowidza, który umożliwia jego identyfikację;
2) twórca – dane identyfikujące podmiot odpowiedzialny za treść elektronicznego repertorium lub skorowidza, w szczególności nazwa sądu, wydziału lub sekcji, o ile występuje;
3) tytuł – nazwa nadana elektronicznemu repertorium lub skorowidzowi, a w przypadku zmiany – ujawniająca jej dokonanie;
4) data – rok, którego dotyczy elektroniczne repertorium lub skorowidz;
5) format – nazwa formatu albo formatów danych zastosowanych przy tworzeniu elektronicznego repertorium lub skorowidza;
6) dostęp – określenie komu, na jakich zasadach i w jakim zakresie można udostępnić elektroniczne repertorium lub skorowidz;
7) typ – określenie podstawowego typu elektronicznego repertorium lub skorowidza (w szczególności tekst) na podstawie listy typów Dublin Core Metadata Initiative;
8) relacja – określenie bezpośredniego powiązania elektronicznego repertorium lub skorowidza z innym dokumentem i rodzaju tego powiązania;
9) grupowanie – wskazanie przynależności elektronicznego repertorium lub skorowidza do zbioru dokumentów;
10) kwalifikacja – kategoria archiwalna, do jakiej należy elektroniczne repertorium lub skorowidz;
11) język – kod języka naturalnego zgodnie z normą ISO-639-2 lub inne określenie języka, o ile nie występuje w normie;
12) opis – streszczenie, spis treści lub krótki opis treści elektronicznego repertorium lub skorowidza;
13) uprawnienia – wskazanie podmiotu uprawnionego do dysponowania elektronicznym repertorium lub skorowidzem.
Tekst przepisu: akt wydany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1004.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.