w sprawie sposobu i trybu prowadzenia nauczania w zakładach karnych i aresztach śledczych
Rozdział 3. Warunki i tryb realizacji obowiązku nauczania i zwalniania osadzonych z tego obowiązku
Rozdział 3
Warunki i tryb realizacji obowiązku nauczania i zwalniania osadzonych z tego obowiązku
1. Obowiązkowi nauczania podlega osadzony, który nie ukończył 18. roku życia.
2. Obowiązkowe nauczanie, o którym mowa w ust. 1, prowadzą szkoły podstawowe i gimnazja.
3. Sposób realizacji obowiązku nauczania przez osadzonego po ukończeniu gimnazjum ustala się na podstawie art. 16 ust. 5a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
1. Osadzony, który nie ukończył 18. roku życia, jest transportowany do właściwego zakładu, przy którym funkcjonuje odpowiednia dla niego szkoła, w miarę możliwości najbliżej jego miejsca zamieszkania.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku tymczasowo aresztowanego poniżej 18. roku życia, gdy organ, do którego dyspozycji on pozostaje, nie wyraził zgody na jego przetransportowanie.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dyrektor zakładu zleca nauczanie tymczasowo aresztowanego poniżej
18. roku życia w szkole prowadzonej przy zakładzie lub odpowiedniej szkole prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego, jeżeli przy zakładzie nie funkcjonuje szkoła.
1. W przypadku gdy zachodzi konieczność organizowania obowiązkowego nauczania dla jednego osadzonego lub kilku osadzonych, naukę organizuje się w wymiarze czasowym przewidzianym dla indywidualnego nauczania.
2. Tygodniowy wymiar godzin zajęć indywidualnego nauczania jest równy wymiarowi godzinowemu określonemu w przepisach wydanych na podstawie art. 71b ust. 8 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
3. Nauczanie osadzonych, o których mowa w § 35 ust. 1, jest prowadzone na podstawie ramowych planów nauczania szkół dla dorosłych.
1. Czasowe zwolnienie z realizacji obowiązku nauczania stosuje się w przypadku:
1) osadzonego, który ze względu na zaburzenia psychiczne, potwierdzone orzeczeniem psychologiczno-penitencjarnym, nie jest w stanie uczestniczyć w nauczaniu;
2) osadzonego wymagającego długotrwałej hospitalizacji lub rehabilitacji uniemożliwiającej uczestniczenie w nauczaniu, potwierdzone zaświadczeniem lekarskim.
2. Osadzonego można czasowo zwolnić z realizacji obowiązku nauczania, jeżeli jego uczestnictwo w nauczaniu stanowi poważne zagrożenie dla niego lub innych osób. Decyzję w tej sprawie podejmuje dyrektor zakładu, określając czas zwolnienia niezbędny dla wyeliminowania tego zagrożenia, i informuje o tym komisję penitencjarną.
3. Decyzję o czasowym zwolnieniu z realizacji obowiązku nauczania w przypadkach, o których mowa w ust. 1, podejmuje komisja penitencjarna zakładu, w którym przebywa ten osadzony.
Pełna treść aktu: w sprawie sposobu i trybu prowadzenia nauczania w zakładach karnych i aresztach śledczych.