§ 38. Czasowe zwolnienie z obowiązku nauczania
1. Czasowe zwolnienie z realizacji obowiązku nauczania stosuje się w przypadku:
1) osadzonego, który ze względu na zaburzenia psychiczne, potwierdzone orzeczeniem psychologiczno-penitencjarnym, nie jest w stanie uczestniczyć w nauczaniu;
2) osadzonego wymagającego długotrwałej hospitalizacji lub rehabilitacji uniemożliwiającej uczestniczenie w nauczaniu, potwierdzone zaświadczeniem lekarskim.
2. Osadzonego można czasowo zwolnić z realizacji obowiązku nauczania, jeżeli jego uczestnictwo w nauczaniu stanowi poważne zagrożenie dla niego lub innych osób. Decyzję w tej sprawie podejmuje dyrektor zakładu, określając czas zwolnienia niezbędny dla wyeliminowania tego zagrożenia, i informuje o tym komisję penitencjarną.
3. Decyzję o czasowym zwolnieniu z realizacji obowiązku nauczania w przypadkach, o których mowa w ust. 1, podejmuje komisja penitencjarna zakładu, w którym przebywa ten osadzony.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Sprawiedliwości, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2004.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.