§ 1. Górne granice składek organizacji spółdzielczych
1. Górną granicę składek płaconych przez organizacje spółdzielcze, zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, określa się:
1) w przypadku składek na rzecz związków rewizyjnych nie prowadzących działalności gospodarczej innej niż działalność wymieniona w art. 240 § 3 pkt 1-5 ustawy z dnia 18 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz.U. z 1995 r. Nr 54, poz. 288 i Nr 133, poz. 654, z 1996 r. Nr 5, poz. 32, Nr 24, poz. 110 i Nr 43, poz. 189 oraz z 1997 r. Nr 32, poz. 183, Nr 111, poz. 723 i Nr 121, poz. 769 i 770) – w wysokości obliczonej w stosunku do kwoty osiągniętego przychodu w poprzednim roku podatkowym, zgodnie z poniższą tabelą: kwota rocznego przychodu ponad do górna wysokość składki rocznej 1 000 000 zł 1 000 000 zł 3 000 000 zł 3 000 000 zł 0,4% 4 000 zł + 0,3% nadwyżki ponad 1 000 000 zł 10 000 zł + 0,1% nadwyżki ponad 3 000 000 zł, jednak nie więcej niż 30 000 zł
2) w przypadku składek na rzecz związków rewizyjnych innych niż wymienione w pkt 1 – w wysokości 170 zł miesięcznie,
3) w przypadku składek na rzecz Krajowe Rady Spółdzielczej – w wysokości 30 zł miesięcznie.
2. W przypadku organizacji spółdzielczych zarejestrowanych w ciągu roku podatkowego górną granicę składek zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów oblicza się zgodnie z ust. 1 i z uwzględnieniem kwoty faktycznie osiągniętego przychodu w danym roku.
3. Górna granica składek, określona w ust. 1, dotyczy tylko składek na rzecz organizacji, do których przynależność spółdzielni nie jest obowiązkowa.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 1999 r. poz. 290.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.