§ 3.
1. Krajowe Ramy Interoperacyjności określają:
1) sposoby postępowania podmiotu realizującego zadania publiczne w zakresie doboru środków, metod i standardów wykorzystywanych do ustanowienia, wdrożenia, eksploatacji, monitorowania, przeglądu, utrzymania i udoskonalania systemu teleinformatycznego wykorzystywanego do realizacji zadań tego podmiotu oraz procedur organizacyjnych, mające na celu:
a) zapewnienie obywatelom oraz przedsiębiorcom dostępności usług świadczonych przez podmioty realizujące zadania publiczne w postaci elektronicznej,
b) zwiększenie efektywności usług świadczonych przez administrację publiczną,
c) zapewnienie obywatelom i przedsiębiorcom zmniejszenia obciążeń związanych z realizacją uprawnień i obowiązków przewidzianych w przepisach odrębnych,
d) zapewnienie podmiotom publicznym redukcji kosztów funkcjonowania,
e) zapewnienie racjonalnego gospodarowania funduszami publicznymi,
f) zapewnienie swobody gospodarczej i równego dostępu do rynku informatycznego w zakresie usług i dostaw podczas udzielania zamówień publicznych dla wszystkich jego uczestników,
g) efektywną realizację drogą elektroniczną ponadgranicznych usług administracji publicznej;
2) sposoby postępowania podmiotu realizującego zadania publiczne w zakresie przejrzystego wyboru norm, standardów i rekomendacji w zakresie interoperacyjności semantycznej, organizacyjnej oraz technologicznej, z zapewnieniem zasady neutralności technologicznej.
2. Na Krajowe Ramy Interoperacyjności składają się:
1) sposoby osiągania interoperacyjności;
2) architektura systemów teleinformatycznych podmiotów realizujących zadania publiczne;
3) repozytorium interoperacyjności na ePUAP.
Tekst przepisu: akt wydany przez Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 2247.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.