Art. 13k ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza mechanizm nadzoru wojewody nad uchwałami rady gminy dotyczącymi planów ogólnych zagospodarowania przestrzennego. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że plany ogólne gmin nie będą kolidować z realizacją inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym, wojewódzkim, metropolitalnym lub powiatowym.

### Kluczowe elementy przepisu:

1. **Przedstawienie uchwały wojewodzie**:
   - Wójt, burmistrz albo prezydent miasta ma obowiązek przedstawić wojewodzie uchwałę w sprawie uchwalenia planu ogólnego wraz z załącznikiem oraz dokumentacją prac planistycznych. Celem tego jest ocena zgodności planu z przepisami prawnymi.

2. **Ocena zgodności z przepisami prawnymi**:
   - Wojewoda ocenia, czy plan ogólny uniemożliwia realizację inwestycji celu publicznego ujętych w planie zagospodarowania przestrzennego województwa.

3. **Wezwanie do zmiany planu**:
   - Jeżeli plan ogólny uniemożliwia realizację takich inwestycji, wojewoda wzywa radę gminy do uchwalenia planu ogólnego lub jego zmiany w wyznaczonym terminie. Wojewoda podejmuje czynności zmierzające do uzgodnienia terminu realizacji tych inwestycji i warunków ich wprowadzenia do planu ogólnego.

4. **Zarządzenie zastępcze wojewody**:
   - W przypadku bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu, wojewoda sporządza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo jego zmianę dla obszaru, którego dotyczy zaniechanie gminy, w zakresie koniecznym dla możliwości realizacji inwestycji celu publicznego. Następnie wojewoda wydaje w tej sprawie zarządzenie zastępcze.

5. **Koszty sporządzenia planu**:
   - Koszty sporządzenia planu miejscowego ponosi w całości gmina, której obszaru dotyczy zarządzenie zastępcze.

### Komentarz:

Przepis ten wprowadza istotny mechanizm kontrolny, który ma na celu zapewnienie, że lokalne plany zagospodarowania przestrzennego nie będą blokować realizacji kluczowych inwestycji publicznych. Wojewoda pełni tutaj rolę nadzorczą, mając możliwość ingerencji w plany gminne w sytuacjach, gdy te nie uwzględniają inwestycji o znaczeniu ponadlokalnym.

Warto zwrócić uwagę na kilka aspektów praktycznych:

- **Procedura uzgodnień**: Wojewoda ma obowiązek podjąć czynności zmierzające do uzgodnienia terminu realizacji inwestycji i warunków ich wprowadzenia do planu ogólnego. To oznacza, że wojewoda powinien dążyć do dialogu z gminą przed podjęciem bardziej radykalnych kroków.

- **Zarządzenie zastępcze**: Jest to środek ostateczny, który wojewoda może zastosować, gdy gmina nie wywiązuje się z obowiązku zmiany planu. Wprowadzenie zarządzenia zastępczego może być postrzegane jako ingerencja w samodzielność gminy, ale jest uzasadnione nadrzędnym interesem publicznym.

- **Koszty**: Przepis jasno określa, że koszty sporządzenia planu miejscowego ponosi gmina. Może to stanowić dodatkową motywację dla gminy do współpracy z wojewodą i unikania sytuacji, w której konieczne będzie wydanie zarządzenia zastępczego.

Podsumowując, art. 13k ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest narzędziem mającym na celu zapewnienie spójności planowania przestrzennego na różnych szczeblach administracji publicznej, z uwzględnieniem inwestycji o znaczeniu publicznym. Wojewoda, jako organ nadzorczy, ma możliwość interwencji w sytuacjach, gdy lokalne plany zagospodarowania przestrzennego nie spełniają wymogów umożliwiających realizację takich inwestycji.

Znaczenie krajowe

Znaczenie krajowe w przepisach

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym4 przepisy