Złom

Złom w rozumieniu ustawy „Ochrona przyrody” to szczególna kategoria uszkodzonej roślinności, obejmująca drzewo albo krzew, którego część nadziemna została złamana wskutek określonego zdarzenia. W przypadku drzewa decydujące jest złamanie pnia. W przypadku krzewu chodzi o złamanie jego pędów. Samo uschnięcie, osłabienie, pochylenie lub uszkodzenie rośliny w inny sposób nie wystarcza do zakwalifikowania jej jako złomu na podstawie tej definicji.

Istotnym elementem jest także przyczyna uszkodzenia. Złamanie musi pozostawać w związku z działaniem czynników naturalnych, takich jak zjawiska oddziałujące na roślinność, albo z wypadkiem lub katastrofą w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Definicja obejmuje również złamanie spowodowane katastrofą budowlaną. Oznacza to, że dla prawidłowej kwalifikacji znaczenie ma nie tylko stan drzewa lub krzewu, lecz także sposób i okoliczności, w jakich doszło do złamania.

Pojęcie służy w ustawie „Ochrona przyrody” do jednoznacznego opisania rośliny uszkodzonej w określony sposób i z określonej przyczyny. Ułatwia odróżnienie takiego przypadku od innych form uszkodzenia albo obumarcia roślinności. W praktyce przy ocenie, czy dana roślina jest złomem, należy ustalić trzy podstawowe kwestie: czy chodzi o drzewo lub krzew, czy doszło odpowiednio do złamania pnia albo pędów oraz czy zdarzenie mieści się w katalogu przyczyn wskazanych w definicji. Ważne jest również rozróżnienie między samym faktem złamania a jego przyczyną, ponieważ oba te elementy muszą wystąpić łącznie.

Hasło występuje także w innych przepisach, w których ma odmienne, zależne od dziedziny znaczenie. W regulacjach dotyczących hutnictwa oraz produkcji i przetwarzania miedzi odnosi się do materiału poddawanego rozdrabnianiu, transportowi lub innym czynnościom technologicznym. W dawnych regulacjach dotyczących wyceny maszyn i narzędzi rolniczych wiąże się natomiast z przedmiotami zużytymi. Znaczenie pojęcia należy więc zawsze odczytywać z konkretnego aktu prawnego i jego kontekstu.