Zasiedzenie

Zasiedzenie to nabycie własności przez długotrwałe posiadanie samoistne. Posiadacz, który włada rzeczą jak właściciel przez czas wskazany w ustawie, staje się jej właścicielem z mocy samego prawa - dotychczasowy właściciel traci swoje prawo, choćby o niczym nie wiedział.

O długości terminu decyduje dobra lub zła wiara posiadacza w chwili uzyskania posiadania. Dla nieruchomości są to dwadzieścia lat przy dobrej wierze i trzydzieści lat przy złej; dla rzeczy ruchomych - trzy lata, przy czym tu dobra wiara musi trwać przez cały okres.

Kluczowe jest, by posiadanie było samoistne, czyli by posiadacz władał rzeczą jak właściciel, a nie jak najemca czy dzierżawca. Orzeczenie sądu stwierdzające zasiedzenie tylko potwierdza nabycie, które nastąpiło wcześniej z mocy prawa. Nie można zasiedzieć nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste ani większości gruntów publicznych przeznaczonych na cele publiczne.