Zabezpieczenie finansowe

Zabezpieczenie finansowe to określony prawem instrument, który ma zapewniać ochronę interesów podróżnych w związku z organizacją imprez turystycznych i świadczeniem powiązanych usług turystycznych. Pojęcie to zostało zdefiniowane w ustawie „Imprezy turystyczne i powiązane usługi turystyczne” i obejmuje kilka dopuszczalnych form zabezpieczenia.

W praktyce zabezpieczenie finansowe może mieć postać:

• gwarancji bankowej,
• gwarancji ubezpieczeniowej,
• umowy ubezpieczenia zawartej na rzecz podróżnych,
• umowy o turystyczny rachunek powierniczy.

Są to rozwiązania alternatywne, co oznacza, że dla spełnienia wymogu ustawowego nie trzeba stosować wszystkich jednocześnie. Istotne jest, aby zastosowany instrument należał do jednej z kategorii wskazanych w ustawie i odpowiadał wymaganiom określonym w jej dalszych przepisach. Zabezpieczenie ma ograniczać ryzyko, że podróżny poniesie negatywne skutki niewykonania zobowiązań przez podmiot działający na rynku turystycznym. Jego praktyczne znaczenie wiąże się w szczególności z możliwością uzyskania ochrony finansowej w sytuacjach, w których realizacja świadczeń turystycznych jest zagrożona.

Nie należy utożsamiać tego pojęcia wyłącznie z gwarancją bankową lub ubezpieczeniową. Ustawowa definicja obejmuje także ubezpieczenie zawarte na rzecz podróżnych oraz szczególny rachunek powierniczy. Forma zabezpieczenia wpływa na sposób jego ustanowienia, zakres ochrony i sposób dochodzenia należności, jednak wszystkie wymienione rozwiązania pełnią wspólną funkcję ochronną.

Hasło występuje również w innych dziedzinach prawa. W przepisach dotyczących niektórych zabezpieczeń finansowych odnosi się do instrumentów służących zabezpieczaniu wierzytelności finansowych i wykonywaniu uzgodnień między stronami. Znaczenie ma także w prawie upadłościowym, gdzie wiąże się ze skutecznością określonych czynności i postanowień wobec masy upadłości. W prawie morskim dotyczy zabezpieczenia odpowiedzialności za szkody pasażerów, natomiast w regulacjach dotyczących gier hazardowych obejmuje zabezpieczenia składane przez podmioty urządzające takie gry. Zakres pojęcia zależy więc od aktu prawnego, w którym zostało użyte.