Wytwórca

W ustawie o odnawialnych źródłach energii „wytwórca” oznacza podmiot, który spełnia jednocześnie warunki dotyczące miejsca prowadzenia działalności oraz rodzaju wytwarzanych produktów energetycznych. Podmiot ten musi mieć siedzibę albo miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej, w Konfederacji Szwajcarskiej albo w państwie EFTA należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Drugim elementem jest faktyczne wytwarzanie określonych rodzajów energii lub paliw. Chodzi o energię elektryczną albo ciepło pochodzące z odnawialnych źródeł energii, a także o biogaz, biogaz rolniczy, biometan lub wodór odnawialny. Wytwarzanie musi odbywać się w instalacji odnawialnego źródła energii położonej na terytorium Polski albo w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej. Oznacza to, że dla zastosowania tego pojęcia znaczenie ma zarówno status i lokalizacja podmiotu, jak i rodzaj produktu oraz miejsce funkcjonowania instalacji.

Definicja służy ustaleniu, jakie podmioty są uznawane za wytwórców na potrzeby przepisów o odnawialnych źródłach energii. Ma to praktyczne znaczenie przy określaniu adresatów regulacji dotyczących wytwarzania energii i paliw z odnawialnych źródeł, a także przy rozróżnianiu ich od innych uczestników rynku energetycznego. Nie każdy podmiot produkujący energię lub paliwa będzie więc wytwórcą w rozumieniu tej ustawy, jeżeli nie spełni wszystkich wskazanych przesłanek.

Pojęcie „wytwórca” występuje również w innych przepisach, w których jego znaczenie zależy od regulowanej dziedziny. Może odnosić się między innymi do producentów i dostawców ujawnianych w postępowaniach dotyczących naruszeń praw własności intelektualnej, podmiotów wytwarzających produkty lecznicze, przedsiębiorców ujętych w rejestrze wytwórców biokomponentów i biopaliw ciekłych, a także wytwórców energii elektrycznej objętych regulacjami dotyczącymi kosztów, pomocy publicznej, rachunków bankowych lub wsparcia dla kogeneracji. W tych aktach szczegółowy zakres pojęcia wynika z ich własnych przepisów i celu regulacji.