Wypłata

W ustawie o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego „wypłata” oznacza przekazanie środków zgromadzonych na IKE lub IKZE osobie uprawnionej do ich otrzymania. Chodzi o świadczenie realizowane po zakończeniu oszczędzania na zasadach przewidzianych w ustawie, a nie o samo wpłacanie pieniędzy na konto ani o dowolne dysponowanie zgromadzonym kapitałem.

Pojęcie obejmuje dwa sposoby przekazania pieniędzy:

• wypłatę jednorazową, czyli przekazanie całej należnej kwoty w jednym terminie,
• wypłatę w ratach, czyli rozłożenie przekazywania środków na kilka części.

Odbiorcą wypłaty może być sam oszczędzający, ale tylko po spełnieniu warunków wskazanych w art. 34 ust. 1 pkt 1 albo art. 34a ust. 1 pkt 1 ustawy. Drugą grupę stanowią osoby uprawnione, które otrzymują środki w razie śmierci oszczędzającego. W takim przypadku wypłata służy przekazaniu zgromadzonych pieniędzy osobom wskazanym jako uprawnione zgodnie z zasadami dotyczącymi IKE lub IKZE.

Definicja określa więc jednocześnie przedmiot wypłaty, jej dopuszczalną formę oraz krąg odbiorców. Ma praktyczne znaczenie przy ustalaniu, czy określone przekazanie środków jest wypłatą w rozumieniu tej ustawy i czy może zostać dokonane na rzecz oszczędzającego albo osoby uprawnionej. Wskazuje także, że wypłata jest związana z realizacją celu oszczędzania emerytalnego i następuje po spełnieniu ustawowych przesłanek.

Słowo „wypłata” występuje również w innych ustawach, gdzie jego znaczenie zależy od danego przepisu. Może dotyczyć między innymi przekazania środków skazanemu, wypłaty dywidendy akcjonariuszom, świadczeń lub pomocy publicznej, dodatków mieszkaniowych, kosztów postępowania albo odszkodowania. W tych regulacjach pojęcie odnosi się do różnych świadczeń, ich odbiorców i zasad przekazywania pieniędzy.