Woda lecznicza jest wodą podziemną, która nie jest zanieczyszczona pod względem chemicznym i mikrobiologicznym, cechuje się naturalną zmiennością właściwości fizycznych i chemicznych oraz zawiera określone ilości składników mineralnych albo gazów. Ustawa wymienia między innymi wody z odpowiednią zawartością składników mineralnych, jonu żelazawego, fluorkowego, jodkowego, siarki dwuwartościowej, kwasu metakrzemowego, radonu albo niezwiązanego dwutlenku węgla. Kwalifikacja wymaga oceny parametrów wody i nie wynika z samego przeznaczenia uzdrowiskowego lub nazwy ujęcia. Status wody leczniczej wpływa na zasady korzystania z zasobu, wymagania dokumentacyjne, koncesję i nadzór nad ujęciem.

Art. 15 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określa obowiązki wójta, burmistrza lub prezydenta miasta w zakresie sporządzania projektu planu miejscowego. Przepis ten jest kluczowy dla prawidłowego kształtowania polityki przestrzennej gminy, ponieważ plan miejscowy stanowi podstawowy dokument regulujący zasady zagospodarowania przestrzennego na danym obszarze.

#### 1. Sporządzanie projektu planu miejscowego

Zgodnie z art. 15, wójt, burmistrz albo prezydent miasta jest zobowiązany do sporządzenia projektu planu miejscowego, który musi zawierać zarówno część tekstową, jak i graficzną, wraz z uzasadnieniem. Uzasadnienie powinno szczegółowo przedstawiać sposób realizacji wymogów wynikających z art. 1 ust. 2-4, zgodność z wynikami analizy, o której mowa w art. 32 ust. 1, oraz sposób uwzględnienia uniwersalnego projektowania. Ponadto, uzasadnienie powinno zawierać informacje dotyczące wpływu na finanse publiczne, w tym budżet gminy.

#### 2. Obowiązkowe elementy planu miejscowego

Plan miejscowy musi obligatoryjnie określać:
- Przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania.
- Zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego.
- Zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu.
- Zasady kształtowania krajobrazu.
- Zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków, w tym krajobrazów kulturowych, oraz dóbr kultury współczesnej.
- Wymagania wynikające z potrzeb kształtowania przestrzeni publicznych.
- Zasady kształtowania zabudowy oraz wskaźniki zagospodarowania terenu, takie jak maksymalna i minimalna nadziemna intensywność zabudowy, minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej, maksymalny udział powierzchni zabudowy, maksymalna wysokość zabudowy, minimalna liczba i sposób realizacji miejsc do parkowania, oraz linie zabudowy i gabaryty obiektów.
- Granice i sposoby zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, na podstawie odrębnych przepisów, terenów górniczych, obszarów szczególnego zagrożenia powodzią, obszarów osuwania się mas ziemnych, krajobrazów priorytetowych określonych w audycie krajobrazowym oraz w planach zagospodarowania przestrzennego województwa.
- Szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym.
- Szczególne warunki zagospodarowania terenów oraz ograniczenia w ich użytkowaniu, w tym zakaz zabudowy.
- Zasady modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej.
- Sposób i termin tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów.
- Stawki procentowe, na podstawie których ustala się opłatę, o której mowa w art. 36 ust. 4.

#### 3. Specjalne przepisy dotyczące obiektów handlu wielkopowierzchniowego i cmentarzy

Plan miejscowy przewidujący lokalizację obiektu handlu wielkopowierzchniowego musi obejmować obszar, na którym powinny nastąpić zmiany w strukturze funkcjonalno-przestrzennej w wyniku realizacji tego obiektu. Natomiast plan miejscowy dotyczący nowego lub rozszerzenia istniejącego cmentarza musi obejmować strefę ochronną związaną z ograniczeniami w zabudowie oraz zagospodarowaniu i użytkowaniu terenu w sąsiedztwie cmentarza.

#### 4. Uwzględnienie udokumentowanych złóż kopaliny

Plan miejscowy musi uwzględniać obszar, na którym znajdują się udokumentowane złoża kopaliny, wskazując nazwę złoża kopaliny albo nazwę ujęcia wód leczniczych, wód termalnych lub solanek, oraz granicę występowania złoża kopaliny albo położenie ujęcia wód leczniczych, wód termalnych lub solanek.

#### 5. Dodatkowe elementy planu miejscowego

W zależności od potrzeb, plan miejscowy może określać:
- Granice obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i podziałów nieruchomości.
- Granice obszarów rehabilitacji istniejącej zabudowy i infrastruktury technicznej.
- Granice obszarów wymagających przekształceń lub rekultywacji.
- Granice terenów rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym i ponadlokalnym.
- Granice terenów rekreacyjno-wypoczynkowych oraz terenów służących organizacji imprez masowych.
- Granice pomników zagłady oraz ich stref ochronnych.
- Granice terenów zamkniętych i granice stref ochronnych terenów zamkniętych.
- Sposób usytuowania obiektów budowlanych w stosunku do dróg i innych terenów publicznie dostępnych oraz do granic przyległych nieruchomości, kolorystykę obiektów budowlanych oraz pokrycie dachów.
- Minimalną powierzchnię nowo wydzielonych działek budowlanych.
- Maksymalną intensywność zabudowy.
- Maksymalną liczbę miejsc do parkowania.
- Linie zabudowy dla kondygnacji podziemnych.

#### 6. Instalacje odnawialnych źródeł energii

Plan miejscowy przewidujący możliwość lokalizacji budynków umożliwia również lokalizację zamontowanych na budynku instalacji odnawialnych źródeł energii wykorzystujących do wytwarzania energii wyłącznie energię promieniowania słonecznego oraz mikroinstalacji, chyba że ustalenia planu miejscowego zakazują lokalizacji takich instalacji.

### Podsumowanie

Art. 15 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym precyzyjnie określa zakres i treść planu miejscowego, co ma na celu zapewnienie spójnego i zrównoważonego rozwoju przestrzennego gminy. Przepis ten nakłada na wójta, burmistrza lub prezydenta miasta obowiązek uwzględnienia szerokiego spektrum aspektów, od ochrony środowiska po kwestie finansowe, co ma kluczowe znaczenie dla jakości życia mieszkańców oraz efektywnego zarządzania przestrzenią publiczną.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Art. 39 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym określa procedurę oraz zakres sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego województwa. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych elementów tego artykułu.

#### 1. Procedura przystąpienia do sporządzania planu

Art. 39 rozpoczyna się od wskazania, że sejmik województwa podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego województwa. Jest to kluczowy moment, który inicjuje cały proces planistyczny. Uchwała ta stanowi formalne rozpoczęcie prac nad planem i jest niezbędna do dalszych działań.

#### 2. Zakres terytorialny planu

Plan zagospodarowania przestrzennego województwa sporządza się dla obszaru w granicach administracyjnych województwa. Oznacza to, że plan obejmuje całość terytorium województwa, co pozwala na kompleksowe podejście do zagospodarowania przestrzennego na poziomie regionalnym.

#### 3. Uwzględnienie strategii rozwoju i audytu krajobrazowego

W planie zagospodarowania przestrzennego województwa uwzględnia się ustalenia strategii rozwoju województwa oraz rekomendacje i wnioski zawarte w audycie krajobrazowym. Strategia rozwoju województwa jest dokumentem o charakterze strategicznym, który wyznacza kierunki rozwoju regionu. Audyt krajobrazowy natomiast dostarcza informacji na temat wartości krajobrazowych i przyrodniczych, które powinny być chronione i uwzględnione w planie.

#### 4. Elementy planu

Art. 39 precyzuje, jakie elementy powinny być określone w planie zagospodarowania przestrzennego województwa. Są to m.in.:

- **Podstawowe elementy sieci osadniczej**: obejmują one układ osadniczy województwa oraz powiązania komunikacyjne i infrastrukturalne, w tym kierunki powiązań transgranicznych.
- **System obszarów chronionych**: obejmuje ochronę środowiska, przyrody, krajobrazu kulturowego, uzdrowisk, dziedzictwa kulturowego i zabytków.
- **Rozmieszczenie inwestycji celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym**: inwestycje te mają znaczenie wykraczające poza lokalne potrzeby i są istotne dla całego województwa.
- **Obszary szczególnego zagrożenia powodzią**: identyfikacja tych obszarów jest kluczowa dla zarządzania ryzykiem powodziowym.
- **Granice terenów zamkniętych i ich stref ochronnych**: określenie tych granic jest istotne dla bezpieczeństwa i ochrony określonych obszarów.
- **Obszary występowania udokumentowanych złóż kopalin**: plan powinien uwzględniać lokalizację złóż kopalin oraz kompleksów podziemnego składowania dwutlenku węgla.

#### 5. Uwzględnienie strategii rozwoju kraju

Plan zagospodarowania przestrzennego województwa musi uwzględniać ustalenia średniookresowej strategii rozwoju kraju. Jest to istotne, aby zapewnić spójność działań planistycznych na poziomie regionalnym i krajowym.

#### 6. Diagnoza uwarunkowań

W planie uwzględnia się uwarunkowania wynikające z diagnozy, o której mowa w art. 10a ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Diagnoza ta dostarcza informacji na temat aktualnej sytuacji społeczno-gospodarczej i przestrzennej województwa, co jest niezbędne do opracowania realistycznego i efektywnego planu.

#### 7. Inwestycje celu publicznego

Plan zagospodarowania przestrzennego województwa powinien uwzględniać inwestycje celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, które zostały ustalone w dokumentach przyjętych przez Sejm, Radę Ministrów, pełnomocnika rządu, właściwego ministra lub sejmik województwa. Jest to ważne dla zapewnienia koordynacji działań inwestycyjnych na różnych poziomach administracyjnych.

#### 8. Specjalne plany dla miast wojewódzkich

Dla miasta będącego siedzibą władz samorządu województwa lub wojewody oraz powiązanego z nim funkcjonalnie obszaru może być sporządzony plan zagospodarowania przestrzennego jako część planu zagospodarowania przestrzennego województwa. Jest to istotne dla zapewnienia spójności planistycznej w kluczowych obszarach województwa.

#### 9. Udokumentowane złoża kopalin i wody podziemne

Plan powinien uwzględniać udokumentowane złoża kopalin oraz wody podziemne, wskazując ich nazwy, granice oraz inne istotne informacje. Jest to ważne dla ochrony i racjonalnego wykorzystania zasobów naturalnych.

### Podsumowanie

Art. 39 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi kompleksowy przepis regulujący sporządzanie planu zagospodarowania przestrzennego województwa. Uwzględnia on zarówno aspekty strategiczne, jak i szczegółowe, co pozwala na stworzenie spójnego i efektywnego dokumentu planistycznego. Przepis ten podkreśla znaczenie koordynacji działań na różnych poziomach administracyjnych oraz konieczność uwzględnienia różnorodnych uwarunkowań społeczno-gospodarczych i przyrodniczych.

Art. 5 wyjaśnia, które wody są traktowane odmiennie od pozostałych kopalin oraz podaje ustawowe znaczenie wody leczniczej, termalnej i solanki. Kopalinami nie są co do zasady wody, z wyjątkiem wód leczniczych, termalnych i solanek. Woda lecznicza musi spełniać wymagania dotyczące czystości, naturalnej zmienności cech oraz zawartości określonych składników mineralnych lub gazów. Woda termalna jest wodą podziemną, która na wypływie z ujęcia ma temperaturę co najmniej 20 stopni Celsjusza, natomiast solanka ma określoną minimalną zawartość rozpuszczonych składników mineralnych stałych. Kwalifikacja wody wpływa na wymagane decyzje, sposób korzystania z zasobu, właściwość organu i obowiązki przedsiębiorcy. Nie każda woda o podwyższonej temperaturze lub mineralizacji spełnia ustawową definicję.

Wody lecznicze

Wody lecznicze - definicja

Wody lecznicze w przepisach

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym2 przepisy

Prawo geologiczne i górnicze1 przepis