Przepis wskazuje Naród jako podmiot, do którego należy władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej. Oznacza to, że to Naród jest najwyższym źródłem władzy publicznej. Sformułowanie „należy do Narodu” określa, komu przypisana jest ta władza, a nie tylko kto wykonuje poszczególne zadania państwa. Władza może być sprawowana na dwa sposoby. Pierwszy polega na działaniu przez przedstawicieli. W takim modelu Naród wykonuje władzę za pośrednictwem osób, które występują w jego imieniu. Przepis nie wskazuje jednak, kim dokładnie są ci przedstawiciele ani w jaki sposób są wybierani lub powoływani. Drugi sposób to sprawowanie władzy bezpośrednio przez Naród. Oznacza to, że Naród może wykonywać władzę bez pośrednictwa przedstawicieli. Sam przepis nie określa form ani procedur takiego bezpośredniego działania. Najważniejsza reguła polega więc na tym, że władza zwierzchnia ma swoje źródło w Narodzie, a jej wykonywanie może odbywać się zarówno za pośrednictwem przedstawicieli, jak i bezpośrednio.

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Przepis wskazuje, kto ustala, jakie przygotowanie zawodowe musi mieć nauczyciel religii. W Kościele Katolickim robi to Konferencja Episkopatu Polski, a w innych kościołach i związkach wyznaniowych właściwe władze zwierzchnie. Takie ustalenia nie są jednak podejmowane samodzielnie, ponieważ wymagają porozumienia z Ministrem Edukacji Narodowej. Przepis określa więc zasady ustalania kwalifikacji do nauczania religii.

Władza zwierzchnia

Władza zwierzchnia w przepisach

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej1 przepis

w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w szkołach publicznych1 przepis