Walory ekonomiczne przestrzeni

„Walory ekonomiczne przestrzeni” to określenie używane w ustawie „Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne” dla opisania tych właściwości przestrzeni, które da się rozpatrywać z punktu widzenia gospodarki i wyrażać za pomocą kategorii ekonomicznych. Chodzi więc nie o sam wygląd lub walory przyrodnicze danego obszaru, lecz o jego cechy możliwe do uwzględnienia przy analizie wykorzystania przestrzeni, jej przydatności oraz skutków określonego sposobu zagospodarowania.

Najważniejsze elementy pojęcia:

• przedmiotem oceny jest przestrzeń, rozumiana jako konkretny obszar i jego cechy;
• znaczenie mają właściwości, które mogą mieć wymiar gospodarczy;
• cechy te muszą być możliwe do opisania, porównania lub oceny w kategoriach ekonomicznych;
• pojęcie nie wskazuje jednego zamkniętego katalogu walorów ani jednej obowiązkowej metody ich ustalania.

W praktyce walory ekonomiczne mogą być związane między innymi z tym, jak dany obszar nadaje się do określonego wykorzystania, jakie możliwości rozwoju stwarza oraz jakie konsekwencje gospodarcze może wywołać jego przeznaczenie. Ocena zawsze zależy od cech konkretnej przestrzeni i celu, dla którego jest analizowana. Ten sam obszar może mieć inne znaczenie ekonomiczne w zależności od planowanego sposobu zagospodarowania.

W ustawie pojęcie pomaga uwzględniać gospodarczy wymiar decyzji dotyczących kształtowania i przeznaczania przestrzeni. Stanowi kategorię, za pomocą której można opisywać i porównywać różne możliwości zagospodarowania, a także oceniać, jakie rozwiązanie lepiej odpowiada uwarunkowaniom danego miejsca. Nie oznacza to jednak, że walory ekonomiczne sprowadzają się wyłącznie do ceny nieruchomości lub bezpośredniego zysku. Obejmują szerzej rozumiane cechy przestrzeni, o ile można je przedstawić w sposób ekonomiczny. Znaczenie praktyczne tego pojęcia polega na porządkowaniu analizy planistycznej i wskazywaniu, że przy kształtowaniu przestrzeni należy brać pod uwagę również jej potencjał oraz skutki gospodarcze.