Użytki rolne

„Użytki rolne” to określona prawnie kategoria gruntów wykorzystywanych lub przeznaczonych do prowadzenia działalności rolniczej. Definicja tego pojęcia znajduje się w ustawie „Nowość Kształtowanie ustroju rolnego.” i obejmuje kilka rodzajów terenów, różniących się sposobem użytkowania.

Do użytków rolnych zalicza się:

• grunty orne, czyli pola przeznaczone przede wszystkim pod uprawę roślin;
• sady, a więc grunty zajęte pod uprawę drzew i krzewów owocowych;
• łąki trwałe oraz pastwiska trwałe, służące odpowiednio do pozyskiwania siana lub wypasu zwierząt;
• grunty rolne zabudowane, czyli grunty związane z zabudową pozostającą w związku z działalnością rolniczą;
• grunty pod stawami;
• grunty pod rowami.

Katalog ten pozwala ustalić, czy dana powierzchnia mieści się w ustawowym znaczeniu użytków rolnych, niezależnie od tego, jakie inne określenie może być używane w języku potocznym lub w dokumentach dotyczących nieruchomości. Ma to znaczenie dla stosowania przepisów ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, ponieważ ułatwia określenie, jakiego rodzaju grunty są objęte regulacjami dotyczącymi nieruchomości rolnych i gospodarstw.

Pojęcie jest również wykorzystywane w innych przepisach. Występuje między innymi przy podziale nieruchomości rolnych, przy ustalaniu klas bonitacyjnych i wycenie gruntów, a także w regulacjach dotyczących scalania i wymiany gruntów. Ma znaczenie przy określaniu warunków rolniczego wykorzystania ścieków i nawozów, w planowaniu przestrzennym oraz w przepisach dotyczących przekazywania gospodarstw i pomocy związanej z gospodarstwami rolnymi. W zależności od regulacji użytki rolne mogą być rozpatrywane łącznie z innymi kategoriami gruntów, na przykład gruntami leśnymi, zadrzewionymi, zakrzewionymi, kopalnymi, nieużytkami lub drogami. W praktyce prawidłowe zakwalifikowanie gruntu wpływa więc na sposób jego wyceny, podziału, zagospodarowania i zastosowania właściwych przepisów.