Kodeks karny

Przepis wskazuje, że funkcjonariusze ABW i AW nie stosują odrębnych zasad, gdy sięgają po środki przymusu bezpośredniego albo broń palną. Zarówno samo użycie lub wykorzystanie tych środków, jak i obowiązek sporządzenia odpowiedniej dokumentacji, podlegają regułom określonym w osobnej ustawie poświęconej tej tematyce. Oznacza to, że to właśnie ten akt prawny wyznacza sposób postępowania funkcjonariuszy oraz zasady utrwalania takich zdarzeń.

o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu

Przepis wskazuje, że policjanci mogą użyć albo wykorzystać środki przymusu bezpośredniego w sytuacjach określonych w art. 11 pkt 1-6 i 8-14 ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. Chodzi o środki wymienione w art. 12 ust. 1 pkt 1-13 i 17-20 tej ustawy. Oznacza to, że zakres dopuszczalnych środków oraz sytuacji, w których można po nie sięgnąć, wynika z przepisów wskazanej ustawy, a nie tylko z samego art. 16 ustawy o Policji. W odrębnie wskazanych sytuacjach policjanci mogą użyć broni palnej albo ją wykorzystać. Są to przypadki określone w art. 45 pkt 1 lit. a-c i e, pkt 2 i 3 oraz pkt 4 lit. a i b, a także w art. 47 ustawy o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. Przepis nie rozszerza tych sytuacji na inne przypadki, lecz odsyła do konkretnych regulacji tej ustawy. Samo użycie lub wykorzystanie środka przymusu bezpośredniego albo broni palnej, a także dokumentowanie takiego działania, musi odbywać się zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej. Art. 16 określa więc uprawnienie policjantów oraz wskazuje ustawę, która reguluje sposób jego wykonywania i dokumentowania.

o Policji

Przepis określa, kto może działać z zastosowaniem środków przymusu bezpośredniego w zakresie wskazanym w tej regulacji. Takie środki mogą zostać użyte albo wykorzystane przez pododdział zwarty. Oznacza to, że ustawa wprost dopuszcza działanie tej jednostki, ale nie opisuje w tym miejscu szczegółowego sposobu postępowania. Z samego przepisu nie wynikają rodzaje środków, przesłanki działania ani jego granice.

o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej

Przepis dopuszcza, aby osoba uprawniona zastosowała jednocześnie więcej niż jeden środek przymusu bezpośredniego. Jest to możliwe wtedy, gdy uzasadniają to okoliczności zdarzenia. Chodzi zarówno o równoczesne użycie kilku środków, jak i o jednoczesne wykorzystanie kilku środków tego rodzaju. Takie działanie nie jest dowolne, ponieważ musi odbywać się zgodnie z zasadami określonymi w ustawie.

Przepis określa, czego dotyczy cała ustawa. Jej przedmiotem jest użycie polskich sił zbrojnych poza granicami państwa albo ich pobyt za granicą. Chodzi o określone struktury wojskowe: związki operacyjne i taktyczne, a także oddziały oraz pododdziały. Wszystkie te formy organizacyjne są w ustawie zbiorczo nazywane „jednostkami wojskowymi”. Przepis wyznacza więc zakres ustawy, nie opisując jeszcze zasad ani trybu takiego użycia lub pobytu.

o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa

Przepis wymaga, aby podczas postoju statek rybacki był chroniony przed użyciem przez osoby, które nie mają do tego uprawnienia. Oznacza to konieczność zastosowania takiego zabezpieczenia, które uniemożliwi użycie statku przez osoby nieuprawnione. Obowiązek dotyczy wyłącznie czasu postoju. Przepis nie wskazuje konkretnego sposobu zabezpieczenia, lecz wymaga osiągnięcia celu, jakim jest ochrona statku przed użyciem przez osoby nieuprawnione.

Użycie

Użycie w przepisach

Kodeks karny2 przepisy

o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu1 przepis

o Policji1 przepis

o środkach przymusu bezpośredniego i broni palnej2 przepisy

o zasadach użycia lub pobytu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa1 przepis

w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w rybactwie śródlądowym.1 przepis