Art. 66a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza istotne odniesienie do przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej: „ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku”). Przepis ten wskazuje, że do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy, które są poprzedzone decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, stosuje się przepisy art. 72 ust. 6 i 6a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

### Analiza przepisu:

1. **Zakres stosowania:**
   - **Decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego:** Są to decyzje administracyjne określające miejsce realizacji inwestycji, które mają na celu zaspokojenie potrzeb społecznych, takich jak budowa szkół, szpitali, dróg publicznych itp.
   - **Decyzje o warunkach zabudowy:** Dotyczą one określenia warunków, jakie musi spełniać planowana zabudowa na danym terenie, w sytuacji braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

2. **Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach:**
   - Jest to decyzja administracyjna, która określa, czy planowana inwestycja może mieć znaczący wpływ na środowisko oraz jakie warunki muszą być spełnione, aby minimalizować ten wpływ. Jest to kluczowy element procesu oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ).

3. **Odniesienie do art. 72 ust. 6 i 6a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku:**
   - **Art. 72 ust. 6:** Przepis ten stanowi, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest wiążąca dla organów wydających decyzje, o których mowa w ust. 1 (w tym decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzje o warunkach zabudowy).
   - **Art. 72 ust. 6a:** Przepis ten wprowadza obowiązek uzyskania opinii organu ochrony środowiska przed wydaniem decyzji, o których mowa w ust. 1, jeżeli decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została wydana przed dniem wejścia w życie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

### Wnioski:

1. **Zasada wiążącej mocy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach:**
   - Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest wiążąca dla organów wydających decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzje o warunkach zabudowy. Oznacza to, że organy te muszą uwzględniać warunki określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

2. **Konieczność uzyskania opinii organu ochrony środowiska:**
   - W przypadku, gdy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach została wydana przed wejściem w życie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, organ wydający decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzję o warunkach zabudowy musi uzyskać opinię organu ochrony środowiska.

### Podsumowanie:

Art. 66a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wprowadza istotne odniesienie do przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, podkreślając znaczenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w procesie wydawania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że aspekty środowiskowe są odpowiednio uwzględniane w procesie planowania i zagospodarowania przestrzennego, co jest kluczowe dla zrównoważonego rozwoju i ochrony środowiska.

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Art. 32 Prawa budowlanego reguluje procedurę wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego. Przepis ten wprowadza szereg wymogów, które muszą zostać spełnione przed wydaniem takiej decyzji, co ma na celu zapewnienie zgodności inwestycji z przepisami prawa oraz ochronę interesów publicznych, w tym ochronę środowiska i bezpieczeństwo energetyczne państwa.

#### 1. Ocena oddziaływania na środowisko

Zgodnie z ust. 1 pkt 1, decyzja o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę może być wydana po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Wymóg ten ma na celu zapewnienie, że planowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na środowisko naturalne.

#### 2. Pozwolenia, uzgodnienia i opinie innych organów

Ust. 1 pkt 2 wymaga uzyskania przez inwestora wszelkich pozwoleń, uzgodnień lub opinii innych organów, które są wymagane przepisami szczególnymi. Przepis ten podkreśla konieczność współpracy z różnymi organami administracji publicznej, co ma na celu zapewnienie, że inwestycja będzie zgodna z różnorodnymi regulacjami prawnymi.

#### 3. Zgoda ministra właściwego do spraw energii

Ust. 1 pkt 3 oraz ust. 1a-1c wprowadzają wymóg uzyskania zgody ministra właściwego do spraw energii w przypadku budowy lub rozbiórki obiektów infrastruktury energetycznej, takich jak gazociągi przesyłowe, linie przesyłowe elektroenergetyczne czy rurociągi dalekosiężne. Zgoda ta jest uzależniona od opinii Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Szefa Agencji Wywiadu, którzy oceniają, czy planowane przedsięwzięcie nie stanowi zagrożenia dla bezpieczeństwa energetycznego Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten ma na celu ochronę strategicznych interesów państwa w zakresie bezpieczeństwa energetycznego.

#### 4. Terminy wydawania opinii i zgód

Przepisy ust. 1d-1f określają terminy, w jakich organy powinny wydać swoje opinie i zgody. Niezajęcie stanowiska w określonym terminie uznaje się za brak zastrzeżeń lub wyrażenie zgody. Takie rozwiązanie ma na celu przyspieszenie procedur administracyjnych i zapobieganie opóźnieniom w realizacji inwestycji.

#### 5. Wymogi formalne dla inwestora

Ust. 4 określa, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto spełnił określone wymogi formalne, takie jak złożenie wniosku w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, złożenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, czy przedłożenie decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przypadku obiektów liniowych będących siecią przesyłową.

#### 6. Użytkowanie wieczyste

Ust. 5 wprowadza istotne zastrzeżenie dotyczące użytkowania wieczystego. Niezgodność zamierzenia budowlanego z celem użytkowania wieczystego nie może stanowić podstawy do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Przepis ten ma na celu ochronę inwestorów przed nieuzasadnionymi odmowami wydania pozwolenia na budowę.

#### 7. Rozporządzenie ministra

Ust. 6 upoważnia ministra właściwego do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa do określenia, w drodze rozporządzenia, wzorów oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Wzory te mają obejmować dane osobowe lub nazwę inwestora oraz inne informacje niezbędne do podjęcia rozstrzygnięcia w prowadzonym postępowaniu.

### Podsumowanie

Art. 32 Prawa budowlanego wprowadza kompleksowe i szczegółowe regulacje dotyczące procedury wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego. Przepisy te mają na celu zapewnienie zgodności inwestycji z przepisami prawa, ochronę środowiska oraz bezpieczeństwo energetyczne państwa. Wymogi formalne dla inwestorów oraz terminy wydawania opinii i zgód mają na celu przyspieszenie procedur administracyjnych i zapobieganie opóźnieniom w realizacji inwestycji.

Prawo budowlane

Prawo ochrony środowiska

Art. 187 Prawa ochrony środowiska (POŚ) wprowadza mechanizm zabezpieczenia roszczeń związanych z negatywnymi skutkami w środowisku, które mogą wynikać z działalności podmiotów korzystających ze środowiska. Przepis ten ma na celu ochronę środowiska poprzez zapewnienie środków finansowych na pokrycie kosztów działań naprawczych w przypadku wystąpienia szkód.

#### 1. Szczególnie ważny interes społeczny

Przepis ten znajduje zastosowanie, gdy przemawia za tym szczególnie ważny interes społeczny związany z ochroną środowiska. W szczególności dotyczy to sytuacji, gdy istnieje zagrożenie pogorszeniem stanu środowiska w znacznych rozmiarach. Oznacza to, że organ ochrony środowiska ma obowiązek ocenić, czy działalność podmiotu może prowadzić do istotnych szkód w środowisku i czy istnieje potrzeba ustanowienia zabezpieczenia roszczeń.

#### 2. Rodzaje zabezpieczeń

Art. 187 ust. 1 wskazuje, że zabezpieczenie roszczeń może mieć formę:
- depozytu,
- gwarancji bankowej,
- gwarancji ubezpieczeniowej,
- polisy ubezpieczeniowej.

Każda z tych form zabezpieczenia ma na celu zapewnienie środków finansowych na pokrycie kosztów działań naprawczych w przypadku wystąpienia szkód w środowisku.

#### 3. Procedura ustanawiania zabezpieczenia

Ustanowienie zabezpieczenia roszczeń wymaga uzgodnienia wysokości tego zabezpieczenia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Uzgodnienie to następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Procedura ta ma na celu zapewnienie, że wysokość zabezpieczenia będzie adekwatna do potencjalnych szkód, jakie mogą wystąpić w wyniku działalności podmiotu.

#### 4. Wymogi dotyczące gwarancji bankowej i polisy ubezpieczeniowej

Gwarancja bankowa lub polisa ubezpieczeniowa musi stwierdzać, że w razie wystąpienia negatywnych skutków w środowisku, bank lub firma ubezpieczeniowa ureguluje zobowiązania na rzecz organu wydającego pozwolenie. Jest to kluczowy element, który zapewnia, że środki finansowe będą dostępne na pokrycie kosztów działań naprawczych.

#### 5. Pozwolenie zintegrowane

W przypadku pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zbieranie lub przetwarzanie odpadów, zabezpieczenie roszczeń ustanawia się zgodnie z art. 48a ustawy o odpadach. Przepis ten zapewnia spójność regulacji dotyczących zabezpieczenia roszczeń w różnych obszarach prawa ochrony środowiska.

#### 6. Rozporządzenia Ministra

Minister właściwy do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia:
- rodzaje instalacji, w których zabezpieczenie powinno zostać ustanowione,
- sposoby określania wysokości zabezpieczenia roszczeń.

Rozporządzenia te mają na celu dostosowanie przepisów do specyfiki różnych rodzajów działalności oraz zapewnienie, że wysokość zabezpieczenia będzie adekwatna do potencjalnych szkód w środowisku.

### Podsumowanie

Art. 187 POŚ wprowadza istotny mechanizm ochrony środowiska poprzez zabezpieczenie roszczeń związanych z negatywnymi skutkami działalności podmiotów korzystających ze środowiska. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że w przypadku wystąpienia szkód w środowisku, dostępne będą środki finansowe na pokrycie kosztów działań naprawczych. Procedura ustanawiania zabezpieczenia oraz możliwość wydawania rozporządzeń przez Ministra właściwego do spraw klimatu zapewniają elastyczność i adekwatność regulacji do specyfiki różnych rodzajów działalności.

Art. 289 ustawy Prawo ochrony środowiska wprowadza istotne zwolnienia z obowiązku wnoszenia opłat za korzystanie ze środowiska oraz z obowiązku przedkładania odpowiednich wykazów. Przepis ten ma na celu uproszczenie procedur administracyjnych dla podmiotów, których działalność ma minimalny wpływ na środowisko, a także zmniejszenie obciążeń biurokratycznych dla małych przedsiębiorstw i instytucji.

### Komentarz do Art. 289 Prawa ochrony środowiska:

1. **Zwolnienie z opłat do 800 zł rocznie**:
   - Przepis ten stanowi, że jeśli roczna wysokość opłat za korzystanie ze środowiska nie przekracza 800 zł, podmiot nie jest zobowiązany do ich wnoszenia. Jest to istotne uproszczenie, które ma na celu zmniejszenie obciążeń finansowych i administracyjnych dla małych podmiotów gospodarczych oraz instytucji, których działalność nie generuje znacznych kosztów środowiskowych.
   - W praktyce oznacza to, że podmioty, które korzystają ze środowiska w minimalnym zakresie, nie muszą ponosić dodatkowych kosztów związanych z opłatami środowiskowymi, co może być szczególnie korzystne dla małych przedsiębiorstw.

2. **Zwolnienie z obowiązku przedkładania wykazów do 100 zł rocznie**:
   - Dodatkowo, jeśli roczna wysokość opłaty za każdy z rodzajów korzystania ze środowiska nie przekracza 100 zł, podmiot nie jest zobowiązany do przedkładania wykazów, o których mowa w art. 286 ust. 1.
   - To zwolnienie ma na celu dalsze uproszczenie procedur administracyjnych, eliminując konieczność sporządzania i przedkładania szczegółowych wykazów w przypadkach, gdy opłaty są minimalne.

3. **Możliwość podwyższenia kwoty przez sejmik województwa**:
   - Sejmik województwa ma prawo, w drodze aktu prawa miejscowego, uchwalić podwyższenie kwoty zwolnienia, jednak nie więcej niż do 50%. Oznacza to, że maksymalna kwota zwolnienia może wynosić 1200 zł.
   - Ta elastyczność pozwala na dostosowanie przepisów do lokalnych warunków i potrzeb, co może być korzystne dla podmiotów działających w różnych regionach Polski.

### Wnioski:

Art. 289 Prawa ochrony środowiska wprowadza istotne ułatwienia dla podmiotów korzystających ze środowiska w minimalnym zakresie. Zwolnienia z opłat i obowiązku przedkładania wykazów mają na celu zmniejszenie obciążeń administracyjnych i finansowych, co jest szczególnie ważne dla małych przedsiębiorstw i instytucji. Możliwość podwyższenia kwoty zwolnienia przez sejmik województwa pozwala na elastyczne dostosowanie przepisów do lokalnych warunków, co może przyczynić się do bardziej efektywnego zarządzania ochroną środowiska na poziomie regionalnym.

Art. 76 Prawa ochrony środowiska wprowadza istotne regulacje dotyczące oddawania do użytkowania nowo zbudowanych lub przebudowanych obiektów budowlanych, zespołów obiektów oraz instalacji. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że nowe inwestycje będą spełniały wymogi ochrony środowiska, co jest kluczowe dla zrównoważonego rozwoju i ochrony zasobów naturalnych.

#### Wymagania ochrony środowiska

Zgodnie z ust. 2, nowo zbudowany lub przebudowany obiekt budowlany, zespół obiektów lub instalacja muszą spełniać określone wymagania ochrony środowiska. Wymagania te obejmują:

1. **Środki techniczne chroniące środowisko**: Obiekt musi być wyposażony w środki techniczne wymagane przepisami prawa lub określone w decyzjach administracyjnych. Środki te mogą obejmować technologie redukujące emisje zanieczyszczeń, systemy oczyszczania ścieków, czy też instalacje do zarządzania odpadami.

2. **Odpowiednie rozwiązania technologiczne**: Zastosowane technologie muszą być zgodne z ustawami lub decyzjami administracyjnymi. Oznacza to, że inwestor musi wybrać technologie, które minimalizują negatywny wpływ na środowisko.

3. **Uzyskanie wymaganych decyzji**: Inwestor musi uzyskać wszystkie niezbędne decyzje administracyjne określające zakres i warunki korzystania ze środowiska. Decyzje te mogą dotyczyć m.in. pozwoleń na emisję zanieczyszczeń, pozwoleń wodnoprawnych, czy też decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

#### Eksploatacja obiektu

Art. 76 wprowadza również ograniczenia dotyczące eksploatacji nowo zbudowanych lub przebudowanych obiektów. Obiekty te nie mogą być eksploatowane, jeżeli w okresie 30 dni od zakończenia rozruchu nie są dotrzymywane standardy emisyjne wynikające z mocy prawa lub określone w pozwoleniach. Jest to mechanizm kontrolny, który ma na celu zapewnienie, że obiekt będzie działał zgodnie z założeniami ochrony środowiska od samego początku eksploatacji.

#### Obowiązek informacyjny

Na 30 dni przed planowanym oddaniem do użytkowania lub zakończeniem rozruchu instalacji, inwestor jest zobowiązany poinformować wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o tych terminach. Obowiązek ten dotyczy przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z ustawą z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Informowanie inspektora ochrony środowiska ma na celu umożliwienie odpowiednim organom przeprowadzenie kontroli i weryfikacji zgodności inwestycji z przepisami ochrony środowiska.

### Podsumowanie

Art. 76 Prawa ochrony środowiska stanowi kluczowy element systemu prawnego mającego na celu ochronę środowiska w kontekście nowych inwestycji budowlanych. Przepis ten nakłada na inwestorów obowiązek spełnienia określonych wymagań technicznych i technologicznych, uzyskania niezbędnych decyzji administracyjnych oraz informowania odpowiednich organów o planowanych terminach oddania do użytkowania i zakończenia rozruchu. Dzięki tym regulacjom możliwe jest zapewnienie, że nowe obiekty będą działały w sposób zgodny z zasadami ochrony środowiska, co jest kluczowe dla zrównoważonego rozwoju i ochrony zasobów naturalnych.

Art. 96 Prawa ochrony środowiska (POŚ) stanowi istotny instrument prawny umożliwiający sejmikom województw wprowadzenie ograniczeń lub zakazów w zakresie eksploatacji instalacji spalających paliwa, w celu ochrony zdrowia ludzi oraz środowiska. Poniżej przedstawiam szczegółowy komentarz do poszczególnych ustępów tego artykułu.

#### Ustęp 1
Sejmik województwa, jako organ stanowiący samorządu województwa, ma możliwość wprowadzenia ograniczeń lub zakazów dotyczących eksploatacji instalacji spalających paliwa. Jest to środek prewencyjny mający na celu zapobieżenie negatywnym skutkom dla zdrowia ludzi oraz środowiska. Wprowadzenie takich ograniczeń lub zakazów odbywa się w drodze uchwały.

#### Ustęp 2
Projekt uchwały przygotowuje zarząd województwa, który jest organem wykonawczym samorządu województwa. Opracowanie projektu uchwały przez zarząd zapewnia, że jest on przygotowany przez organ posiadający odpowiednie kompetencje i wiedzę na temat lokalnych uwarunkowań środowiskowych.

#### Ustęp 3
Zarząd województwa ma obowiązek przedstawić projekt uchwały do zaopiniowania właściwym miejscowo wójtom, burmistrzom, prezydentom miast oraz starostom. Jest to istotne z punktu widzenia zasady subsydiarności i współpracy między różnymi szczeblami samorządu terytorialnego.

#### Ustęp 4
Wójt, burmistrz, prezydent miasta oraz starosta mają miesiąc na wydanie opinii od dnia otrzymania projektu uchwały. Niewydanie opinii w tym terminie oznacza akceptację projektu. Jest to mechanizm mający na celu przyspieszenie procesu opiniowania i uniknięcie opóźnień w procedurze uchwałodawczej.

#### Ustęp 5
W postępowaniu dotyczącym opracowania uchwały stosuje się odpowiednio przepisy działu III rozdziału 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Oznacza to, że procedura opracowania uchwały musi uwzględniać zasady przejrzystości, udziału społeczeństwa oraz ocen oddziaływania na środowisko.

#### Ustęp 6
Uchwała musi określać:
1. Granice obszaru, na którym wprowadza się ograniczenia lub zakazy.
2. Rodzaje podmiotów lub instalacji, dla których wprowadza się ograniczenia lub zakazy.
3. Rodzaje lub jakość paliw dopuszczonych do stosowania lub zakazanych, parametry techniczne instalacji, lub parametry emisji.

#### Ustęp 7
Uchwała może także określać:
1. Sposób lub cel wykorzystania paliw objętych ograniczeniami.
2. Okres obowiązywania ograniczeń lub zakazów w ciągu roku.
3. Obowiązki podmiotów objętych uchwałą w zakresie kontroli jej realizacji.

#### Ustęp 8
Uchwała nie ma zastosowania do instalacji wymagających uzyskania pozwolenia zintegrowanego, pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, albo dokonania zgłoszenia. Oznacza to, że bardziej rygorystyczne regulacje dotyczące dużych instalacji przemysłowych pozostają w gestii innych przepisów prawa ochrony środowiska.

#### Ustęp 9
Uchwała jest aktem prawa miejscowego, co oznacza, że ma charakter powszechnie obowiązujący na obszarze danego województwa i podlega publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym.

### Podsumowanie
Art. 96 POŚ daje sejmikom województw narzędzie do wprowadzania lokalnych regulacji mających na celu ochronę zdrowia ludzi i środowiska przed negatywnymi skutkami spalania paliw. Procedura opracowania i uchwalania tych regulacji jest szczegółowo określona, co ma na celu zapewnienie jej transparentności, efektywności oraz zgodności z zasadami udziału społeczeństwa w ochronie środowiska.

Ustawa środowiskowa

Ustawa środowiskowa w przepisach

o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym1 przepis

Prawo budowlane2 przepisy

Prawo ochrony środowiska7 przepisów