Art. 265 Kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) reguluje kwestie związane z przesłuchaniem świadków, którzy nie władają dostatecznie językiem polskim. Przepis ten ma na celu zapewnienie rzetelności i sprawiedliwości postępowania sądowego poprzez umożliwienie pełnego zrozumienia i prawidłowego przekazania zeznań świadków, którzy nie posługują się językiem polskim.

### Komentarz do Art. 265 k.p.c.

#### 1. Przybranie tłumacza
Przepis ten daje sądowi możliwość przybrania tłumacza w sytuacji, gdy świadek nie włada dostatecznie językiem polskim. Jest to istotne z punktu widzenia prawa do obrony i rzetelnego procesu, ponieważ umożliwia świadkowi pełne i dokładne przedstawienie swoich zeznań, a sądowi - ich właściwe zrozumienie.

#### 2. Stosowanie przepisów o biegłych
Art. 265 k.p.c. stanowi, że do tłumaczy stosuje się odpowiednio przepisy o biegłych. Oznacza to, że tłumacze, podobnie jak biegli, muszą spełniać określone wymagania dotyczące kompetencji i bezstronności. Przepisy te regulują również kwestie wynagrodzenia tłumaczy oraz ich odpowiedzialności za wykonywane czynności.

#### 3. Pracownicy organów wymiaru sprawiedliwości jako tłumacze
Przepis ten przewiduje również, że pracownik organów wymiaru sprawiedliwości może pełnić obowiązki tłumacza bez konieczności składania przyrzeczenia. Wystarczy, że powoła się na swoje ślubowanie służbowe. Jest to praktyczne rozwiązanie, które pozwala na szybkie i sprawne przeprowadzenie przesłuchania, zwłaszcza w sytuacjach, gdy konieczne jest natychmiastowe działanie.

#### 4. Znaczenie praktyczne
W praktyce sądowej art. 265 k.p.c. ma duże znaczenie, zwłaszcza w kontekście rosnącej liczby spraw z udziałem cudzoziemców. Zapewnienie tłumacza jest kluczowe dla zagwarantowania, że wszyscy uczestnicy postępowania mają równe szanse na przedstawienie swoich argumentów i obronę swoich praw.

#### 5. Wnioski
Art. 265 k.p.c. jest przepisem, który wzmacnia zasady rzetelnego procesu i sprawiedliwości proceduralnej. Umożliwia on sądowi przybranie tłumacza, co jest niezbędne w sytuacjach, gdy świadek nie włada językiem polskim. Przepis ten zapewnia również, że tłumacze są traktowani na równi z biegłymi, co podkreśla ich rolę i odpowiedzialność w postępowaniu sądowym. Dodatkowo, możliwość pełnienia obowiązków tłumacza przez pracowników organów wymiaru sprawiedliwości bez składania przyrzeczenia upraszcza i przyspiesza procedury sądowe.

Podsumowując, art. 265 k.p.c. jest istotnym elementem systemu prawnego, który przyczynia się do zapewnienia sprawiedliwości i rzetelności postępowania sądowego, szczególnie w kontekście międzynarodowym i wielokulturowym.

Kodeks postępowania cywilnego

Art. 338 Kodeksu postępowania karnego (k.p.k.) reguluje procedurę doręczenia aktu oskarżenia oskarżonemu oraz pokrzywdzonemu, a także określa obowiązki informacyjne sądu wobec oskarżonego. Przepis ten ma na celu zapewnienie oskarżonemu prawa do obrony oraz transparentności postępowania karnego.

1. **Doręczenie aktu oskarżenia**:
   - **Niezwłoczność**: Prezes sądu lub referendarz sądowy ma obowiązek niezwłocznie zarządzić doręczenie odpisu aktu oskarżenia oskarżonemu, jeżeli akt ten spełnia warunki formalne. Szybkość działania jest kluczowa, aby nie naruszać prawa oskarżonego do obrony.
   - **Wnioski dowodowe**: Oskarżony jest wzywany do składania wniosków dowodowych w terminie 7 dni od doręczenia aktu oskarżenia. Termin ten jest stosunkowo krótki, co wymaga od oskarżonego szybkiej reakcji i przygotowania obrony.

2. **Pouczenia**:
   - Oskarżony musi być pouczony o treści przepisów dotyczących m.in. składania wniosków dowodowych, możliwości złożenia odpowiedzi na akt oskarżenia, a także o potencjalnych kosztach związanych z wyznaczeniem obrońcy z urzędu. Pouczenia te mają na celu zapewnienie oskarżonemu pełnej informacji o jego prawach i obowiązkach w toku postępowania.

3. **Doręczenie pokrzywdzonemu**:
   - W przypadku, gdy akt oskarżenia zawiera wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy (art. 335 § 1 lub § 2 k.p.k.), jego odpis doręcza się również ujawnionemu pokrzywdzonemu. Jest to istotne z punktu widzenia praw pokrzywdzonego, który ma prawo do informacji o przebiegu postępowania.

4. **Odpowiedź na akt oskarżenia**:
   - Oskarżony ma prawo wnieść pisemną odpowiedź na akt oskarżenia w terminie 7 dni od jego doręczenia. Jest to ważny element prawa do obrony, umożliwiający oskarżonemu przedstawienie swojego stanowiska przed rozpoczęciem rozprawy.

5. **Informacje niejawne**:
   - W sytuacji, gdy istnieje ryzyko ujawnienia informacji niejawnych o klauzuli „tajne” lub „ściśle tajne”, oskarżonemu doręcza się odpis aktu oskarżenia bez uzasadnienia. Uzasadnienie jest udostępniane z zachowaniem rygorów określonych przez prezesa sądu lub sąd, co ma na celu ochronę informacji niejawnych.

6. **Doręczenie elektroniczne**:
   - Odpis aktu oskarżenia może być doręczony w postaci elektronicznej na adres poczty elektronicznej. Jest to nowoczesne rozwiązanie, które ma na celu przyspieszenie i usprawnienie procedury doręczeniowej. O dacie doręczenia oraz adresie poczty elektronicznej, na który odpis został wysłany, zawiadamia się adresata za pośrednictwem operatora pocztowego, a w uzasadnionych przypadkach można go zawiadomić telefonicznie.

7. **Tłumaczenie aktu oskarżenia**:
   - Jeżeli oskarżony nie włada w wystarczającym stopniu językiem polskim, prezes sądu lub referendarz sądowy wzywa tłumacza w celu przełożenia aktu oskarżenia na język obcy. Oskarżonemu doręcza się odpis aktu oskarżenia wraz z tłumaczeniem, co jest zgodne z zasadą równości stron i zapewnia oskarżonemu możliwość pełnej obrony.

Podsumowując, art. 338 k.p.k. jest kluczowym przepisem zapewniającym oskarżonemu prawo do obrony oraz transparentność postępowania karnego. Przepis ten nakłada na sąd obowiązki informacyjne oraz proceduralne, które mają na celu ochronę praw oskarżonego i pokrzywdzonego, a także zapewnienie sprawiedliwego i rzetelnego procesu.

Tłumacz sądowy

Tłumacz sądowy w przepisach

Kodeks postępowania cywilnego1 przepis

Kodeks postępowania karnego (kpk)2 przepisy