Karalne jest nie samo targnięcie się na własne życie, lecz zachowanie osoby trzeciej, która do niego doprowadza. Odpowiedzialność powstaje dopiero wtedy, gdy skutek rzeczywiście nastąpił.

### Najważniejsze punkty

- Zachowanie sprawcze ma dwie postacie: namowa albo udzielenie pomocy.
- Konieczne jest, aby pokrzywdzony targnął się na własne życie - bez tego znamiona nie są wypełnione.
- Między namową lub pomocą a targnięciem się na życie musi istnieć powiązanie przyczynowe.
- Sankcją jest kara pozbawienia wolności w granicach od 3 miesięcy do lat 5.
- Przepis nie przewiduje odpowiedzialności osoby, która targnęła się na własne życie.

Kodeks karny

Przepis, który zacytowałeś, dotyczy przestępstwa znęcania się nad osobą najbliższą lub inną osobą pozostającą w stosunku zależności od sprawcy. Znęcanie się może być zarówno fizyczne, jak i psychiczne. Kara za to przestępstwo wynosi od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.

Jeśli znęcanie się dotyczy osoby nieporadnej ze względu na wiek, stan psychiczny lub fizyczny, kara jest surowsza i wynosi od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności.

Jeśli znęcanie się jest połączone ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, kara może wynosić od roku do 10 lat pozbawienia wolności.

Jeśli skutek znęcania się jest tak poważny, że pokrzywdzony targnie się na własne życie, sprawca może zostać skazany na karę od 2 do 15 lat pozbawienia wolności.

Warto zauważyć, że znęcanie się nad innymi osobami jest poważnym przestępstwem karalnym zgodnie z polskim Kodeksem Karnym.

Targnięcie się

Targnięcie się w przepisach

Kodeks karny3 przepisy