Art. 106 Kodeksu karnego wykonawczego (k.k.w.) stanowi fundamentalne prawo skazanych do wolności religijnej, które jest jednym z podstawowych praw człowieka, chronionym zarówno na poziomie krajowym, jak i międzynarodowym. Przepis ten zapewnia skazanym możliwość praktykowania swojej religii oraz korzystania z posług religijnych w zakładach karnych.

### Prawo do praktyk religijnych

Zgodnie z art. 106 k.k.w., skazani mają prawo do wykonywania praktyk religijnych oraz korzystania z posług religijnych. Obejmuje to bezpośrednie uczestnictwo w nabożeństwach odprawianych w zakładzie karnym w dni świąteczne oraz możliwość słuchania nabożeństw transmitowanych przez środki masowego przekazu. Skazani mają również prawo do posiadania niezbędnych książek, pism i przedmiotów religijnych. Przepis ten podkreśla, że prawo do praktyk religijnych nie jest ograniczone jedynie do uczestnictwa w nabożeństwach, ale obejmuje również dostęp do literatury i innych przedmiotów niezbędnych do praktykowania religii.

### Nauczanie religii i działalność charytatywna

Art. 106 k.k.w. przewiduje również prawo skazanych do uczestniczenia w nauczaniu religii prowadzonym w zakładzie karnym oraz do brania udziału w działalności charytatywnej i społecznej kościoła lub innego związku wyznaniowego. Jest to istotne, ponieważ umożliwia skazanym nie tylko pogłębianie swojej wiedzy religijnej, ale także angażowanie się w działania na rzecz innych, co może mieć pozytywny wpływ na ich resocjalizację.

### Spotkania indywidualne z duchownymi

Przepis ten gwarantuje również prawo do spotkań indywidualnych z duchownymi kościoła lub innego związku wyznaniowego, do którego skazany należy. Duchowni mogą odwiedzać skazanych w pomieszczeniach, w których przebywają. Jest to ważne z punktu widzenia zapewnienia skazanym wsparcia duchowego i moralnego, co może mieć istotne znaczenie dla ich dobrostanu psychicznego.

### Ograniczenia korzystania z wolności religijnej

Korzystanie z wolności religijnej w zakładzie karnym nie może naruszać zasad tolerancji ani zakłócać ustalonego porządku w zakładzie karnym. Jest to kluczowe, aby zapewnić, że praktyki religijne nie prowadzą do konfliktów między skazanymi ani do zakłóceń w funkcjonowaniu zakładu karnego. W praktyce oznacza to, że administracja zakładu karnego ma prawo wprowadzać pewne ograniczenia w celu zapewnienia bezpieczeństwa i porządku, jednak muszą one być proporcjonalne i nie mogą prowadzić do nieuzasadnionego ograniczenia wolności religijnej.

### Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości

Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii odpowiednich władz duchownych kościołów i innych związków wyznaniowych, określa w drodze rozporządzenia szczegółowe zasady wykonywania praktyk religijnych i korzystania z posług religijnych w zakładach karnych i aresztach śledczych. Rozporządzenie to ma na celu zapewnienie warunków dla indywidualnego i zbiorowego uczestnictwa osób osadzonych w nabożeństwach i spotkaniach religijnych. Jest to istotne, aby zapewnić jednolite i sprawiedliwe zasady w całym systemie penitencjarnym.

### Podsumowanie

Art. 106 k.k.w. jest wyrazem poszanowania dla wolności religijnej skazanych, co jest jednym z fundamentalnych praw człowieka. Przepis ten zapewnia skazanym możliwość praktykowania swojej religii, uczestnictwa w nabożeństwach, nauczaniu religii oraz spotkaniach z duchownymi, jednocześnie dbając o to, aby korzystanie z tych praw nie naruszało zasad tolerancji ani porządku w zakładzie karnym. Szczegółowe zasady wykonywania tych praw określa Minister Sprawiedliwości w drodze rozporządzenia, co ma na celu zapewnienie jednolitych standardów w całym systemie penitencjarnym.

Kodeks karny wykonawczy

Kodeks pracy

Art. 209 ustawy o finansach publicznych reguluje kwestie związane z umarzaniem, odraczaniem oraz rozkładaniem na raty należności i wierzytelności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej (WPR). Przepis ten ma na celu zapewnienie elastyczności w zarządzaniu należnościami w szczególnie uzasadnionych przypadkach, co jest istotne dla stabilności finansowej beneficjentów WPR.

#### 1. Umorzenie, odroczenie i rozłożenie na raty należności

Przepis ten przewiduje możliwość umarzania należności w całości lub w części, a także odraczania ich spłaty lub rozkładania na raty. Takie działania mogą być podejmowane jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, co oznacza, że muszą istnieć konkretne przesłanki, które uzasadniają zastosowanie tych ulg. Przesłanki te mogą obejmować trudności finansowe beneficjenta, nadzwyczajne okoliczności lub inne istotne powody, które uniemożliwiają terminową spłatę należności.

#### 2. Naliczanie odsetek w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii

W okresie trwania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, od należności, których spłata została odroczona lub rozłożona na raty, odsetki za zwłokę są naliczane tylko do dnia wniesienia podania o odroczenie lub rozłożenie na raty. Jest to istotne udogodnienie dla beneficjentów, którzy z powodu epidemii mogą mieć trudności z terminową spłatą swoich zobowiązań. Przepis ten ma na celu złagodzenie obciążeń finansowych w trudnym okresie i wspiera stabilność finansową beneficjentów.

#### 3. Rozporządzenie Rady Ministrów

Rada Ministrów jest zobowiązana do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania oraz rozkładania na raty należności. Rozporządzenie to powinno uwzględniać:
- Przesłanki uzasadniające umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty spłaty należności.
- Rodzaj i zakres udzielonych ulg w spłaceniu należności.
- Właściwość organów uprawnionych do podejmowania decyzji w tych sprawach, w zależności od wysokości kwoty udzielonej ulgi.

#### 4. Właściwość organów

Przepis wskazuje, że rozporządzenie powinno określić, które organy są uprawnione do umarzania, odraczania lub rozkładania na raty należności. Właściwość organów może być uzależniona od wysokości kwoty udzielonej ulgi, co pozwala na bardziej efektywne zarządzanie procesem udzielania ulg.

### Podsumowanie

Art. 209 ustawy o finansach publicznych wprowadza mechanizmy umożliwiające elastyczne zarządzanie należnościami przypadającymi agencjom płatniczym w ramach WPR. Przepis ten jest szczególnie istotny w kontekście nadzwyczajnych okoliczności, takich jak stan zagrożenia epidemicznego lub stan epidemii, gdzie elastyczność w zarządzaniu należnościami może być kluczowa dla utrzymania stabilności finansowej beneficjentów. Rozporządzenie Rady Ministrów, które ma być wydane na podstawie tego przepisu, powinno precyzyjnie określać zasady i tryb udzielania ulg, co zapewni transparentność i sprawiedliwość w ich stosowaniu.

o finansach publicznych

Art. 59 ustawy o finansach publicznych reguluje kwestie związane z umarzaniem, odraczaniem oraz rozkładaniem na raty należności pieniężnych o charakterze cywilnoprawnym, które przypadają jednostkom samorządu terytorialnego (JST) lub ich jednostkom organizacyjnym. Przepis ten ma na celu elastyczne zarządzanie należnościami w przypadkach, gdy przemawia za tym ważny interes dłużnika lub interes publiczny.

#### Kluczowe elementy przepisu:

1. **Uzasadnione przypadki**:
   - **Ważny interes dłużnika**: Może obejmować sytuacje, w których dłużnik znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, zdrowotnej lub życiowej, która uniemożliwia terminową spłatę należności.
   - **Interes publiczny**: Może obejmować sytuacje, w których umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty należności przyniesie korzyści społeczności lokalnej lub przyczyni się do realizacji ważnych celów publicznych.

2. **Zakres stosowania**:
   - Przepis dotyczy należności cywilnoprawnych przypadających JST oraz ich jednostkom organizacyjnym wymienionym w art. 9 pkt 3, 4 i 13 ustawy o finansach publicznych.

3. **Zasady udzielania ulg**:
   - Organ stanowiący JST (np. rada gminy, rada powiatu) jest zobowiązany do określenia szczegółowych zasad, sposobu i trybu udzielania ulg.
   - Muszą być również określone warunki dopuszczalności pomocy publicznej, jeśli ulga stanowi pomoc publiczną.
   - Organ stanowiący JST wskazuje organ lub osobę uprawnioną do udzielania tych ulg.

4. **Stosowanie ulg z urzędu**:
   - Organ stanowiący JST może, w drodze uchwały, postanowić o stosowaniu ulg z urzędu w przypadkach określonych w art. 56 ust. 1 ustawy o finansach publicznych. Art. 56 ust. 1 dotyczy sytuacji, w których należności są nieściągalne lub ich ściągnięcie wiązałoby się z nadmiernymi trudnościami.

5. **Należności cywilnoprawne związane z zadaniami zleconymi**:
   - W przypadku należności cywilnoprawnych powstałych w związku z realizacją zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych JST, stosuje się przepisy art. 55-58 ustawy o finansach publicznych.
   - Uprawnienia kierownika państwowej jednostki budżetowej w tym zakresie przysługują zarządowi JST.

#### Praktyczne znaczenie przepisu:

Art. 59 ustawy o finansach publicznych daje JST narzędzia do elastycznego zarządzania należnościami, co może być szczególnie istotne w sytuacjach kryzysowych, takich jak klęski żywiołowe, pandemie czy inne nadzwyczajne okoliczności. Dzięki możliwości umarzania, odraczania lub rozkładania na raty należności, JST mogą wspierać swoich mieszkańców i przedsiębiorców, jednocześnie dbając o interes publiczny.

#### Wnioski:

Przepis ten jest wyrazem zasady subsydiarności i elastyczności w zarządzaniu finansami publicznymi na poziomie lokalnym. Pozwala na dostosowanie działań JST do specyficznych potrzeb i sytuacji, z jakimi mogą się one spotkać, co jest kluczowe dla efektywnego zarządzania i realizacji zadań publicznych.

Art. 48 ustawy o fundacji rodzinnej wprowadza możliwość uczestnictwa członków organów fundacji rodzinnej w posiedzeniach tych organów za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Jest to przepis, który odpowiada na współczesne potrzeby związane z digitalizacją i globalizacją działalności gospodarczej, umożliwiając bardziej elastyczne zarządzanie fundacją rodzinną.

### 1. Uczestnictwo przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej

Przepis ten stanowi, że członek organu fundacji rodzinnej może uczestniczyć w posiedzeniu tego organu przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej, chyba że statut fundacji stanowi inaczej. Oznacza to, że statut fundacji rodzinnej może wyłączyć lub ograniczyć możliwość uczestnictwa w posiedzeniach za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W praktyce oznacza to, że fundatorzy mają swobodę w kształtowaniu zasad funkcjonowania fundacji, dostosowując je do swoich potrzeb i preferencji.

### 2. Wymogi dotyczące komunikacji elektronicznej

Uczestnictwo w posiedzeniu organu fundacji rodzinnej przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej musi spełniać określone wymogi:

- **Transmisja obrad w czasie rzeczywistym**: Obrady muszą być transmitowane na żywo, co zapewnia transparentność i możliwość bieżącego śledzenia przebiegu posiedzenia.
- **Dwustronna komunikacja w czasie rzeczywistym**: Członek organu musi mieć możliwość aktywnego uczestnictwa w obradach, w tym wypowiadania się, niezależnie od miejsca, w którym się znajduje.
- **Wykonywanie prawa głosu**: Członek organu musi mieć możliwość oddania głosu przed posiedzeniem lub w jego trakcie, co zapewnia pełne uczestnictwo w procesie decyzyjnym.

### 3. Ograniczenia i wymogi bezpieczeństwa

Uczestnictwo w posiedzeniu przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej może podlegać jedynie takim wymogom i ograniczeniom, które są niezbędne do identyfikacji członka organu oraz zapewnienia bezpieczeństwa komunikacji elektronicznej. Oznacza to, że fundacja może wprowadzić procedury weryfikacji tożsamości uczestników oraz zabezpieczenia techniczne, które mają na celu ochronę przed nieautoryzowanym dostępem i zapewnienie integralności komunikacji.

### 4. Regulamin organu fundacji

Szczegółowe zasady dotyczące sposobu uczestnictwa w posiedzeniu organu fundacji rodzinnej przy wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej określa regulamin tego organu. Regulamin ten powinien precyzować techniczne i proceduralne aspekty uczestnictwa w posiedzeniach, takie jak sposób logowania, procedury głosowania, czy zasady postępowania w przypadku problemów technicznych.

### Podsumowanie

Art. 48 ustawy o fundacji rodzinnej wprowadza nowoczesne rozwiązania, które umożliwiają elastyczne zarządzanie fundacją rodzinną, dostosowane do współczesnych realiów technologicznych. Przepis ten zapewnia możliwość uczestnictwa w posiedzeniach organów fundacji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednocześnie dbając o bezpieczeństwo i transparentność tego procesu. Fundatorzy mają możliwość dostosowania zasad uczestnictwa do swoich potrzeb poprzez odpowiednie zapisy w statucie oraz regulaminach wewnętrznych.

o fundacji rodzinnej

Art. 154b Ordynacji podatkowej wprowadza procedurę doręczania pism pochodzących od obcych władz podatkowych przez polskie organy podatkowe. Przepis ten jest istotny w kontekście międzynarodowej współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania, która jest regulowana m.in. przez dyrektywę Rady 2011/16/UE.

### Komentarz do Art. 154b Ordynacji podatkowej:

1. **Przekazanie wniosku przez organ wyznaczony**:
   - Zgodnie z art. 154b, organ wyznaczony zgodnie z art. 154a § 7, który otrzymał wniosek o doręczenie pisma od obcej władzy, ma obowiązek przekazać ten wniosek naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę podmiotu, którego dotyczy wniosek.
   - W praktyce oznacza to, że organ wyznaczony pełni rolę pośrednika, który koordynuje przekazanie wniosku do odpowiedniego urzędu skarbowego.

2. **Doręczenie pisma przez naczelnika urzędu skarbowego**:
   - Naczelnik urzędu skarbowego, który otrzymał wniosek, ma obowiązek doręczyć pismo zgodnie z przepisami art. 144-154 Ordynacji podatkowej.
   - Przepisy te regulują ogólne zasady doręczania pism w postępowaniu podatkowym, w tym m.in. sposób doręczania, terminy oraz procedury w przypadku niemożności doręczenia.

3. **Informowanie obcej władzy**:
   - Po doręczeniu pisma, organ wyznaczony zgodnie z art. 154a § 7 ma obowiązek niezwłocznie poinformować obcą władzę o podjętych działaniach.
   - Informacja ta powinna być przekazana za pomocą środków komunikacji elektronicznej, przy użyciu standardowego formularza określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1156/2012.
   - Kluczowe jest, aby informacja zawierała szczegóły dotyczące działań podjętych na podstawie wniosku, w szczególności datę doręczenia pisma.

### Znaczenie przepisu:

- **Współpraca międzynarodowa**: Przepis ten jest kluczowy dla efektywnej współpracy międzynarodowej w dziedzinie opodatkowania. Umożliwia on sprawne przekazywanie informacji i doręczanie pism między organami podatkowymi różnych państw.
- **Transparentność i efektywność**: Procedura określona w art. 154b zapewnia transparentność i efektywność w realizacji wniosków o doręczenie pism, co jest istotne zarówno dla polskich organów podatkowych, jak i dla obcych władz.
- **Zgodność z prawem UE**: Przepis ten jest zgodny z dyrektywą Rady 2011/16/UE oraz rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1156/2012, co zapewnia harmonizację procedur na poziomie unijnym.

### Wnioski:

Art. 154b Ordynacji podatkowej stanowi ważny element ram prawnych dotyczących międzynarodowej współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania. Przepis ten zapewnia, że wnioski o doręczenie pism pochodzących od obcych władz są realizowane w sposób efektywny i zgodny z przepisami prawa, co jest kluczowe dla utrzymania skutecznej współpracy międzynarodowej w zakresie podatków.

Ordynacja podatkowa

**1. Wprowadzenie**

Art. 61 Ordynacji podatkowej reguluje formy zapłaty podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą, w tym mikroprzedsiębiorców, oraz przez płatników. Przepis ten ma na celu ujednolicenie i uproszczenie procedur związanych z zapłatą podatków, a także zapewnienie większej przejrzystości i bezpieczeństwa transakcji podatkowych.

**2. Formy zapłaty podatków**

Zgodnie z § 1, podatnicy prowadzący działalność gospodarczą i obowiązani do prowadzenia księgi rachunkowej lub podatkowej księgi przychodów i rozchodów są zobowiązani do dokonywania zapłaty podatków w formie polecenia przelewu lub za pomocą innego instrumentu płatniczego, jeśli zapłata jest dokonywana za pośrednictwem konta w e-Urzędzie Skarbowym. Ta forma zapłaty ma na celu zwiększenie efektywności i bezpieczeństwa transakcji podatkowych oraz ograniczenie ryzyka związanego z obrotem gotówkowym.

**3. Wyjątki od obowiązku zapłaty bezgotówkowej**

Art. 61 przewiduje kilka wyjątków od obowiązku zapłaty podatków w formie bezgotówkowej:

- **Opłata skarbowa**: Podatnicy, o których mowa w § 1, mogą dokonywać zapłaty opłaty skarbowej w gotówce.
- **Mikroprzedsiębiorcy**: Mikroprzedsiębiorcy, w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, mogą również dokonywać zapłaty podatków w gotówce. Jest to istotne ułatwienie dla najmniejszych podmiotów gospodarczych, które mogą nie dysponować rozwiniętą infrastrukturą bankową.

**4. Płatnicy podatków**

Formę rozliczeń określoną w § 1 stosuje się również do wpłat kwot podatków pobranych przez płatników, jeżeli spełniają oni warunki określone w § 1. Oznacza to, że płatnicy, którzy prowadzą działalność gospodarczą i są zobowiązani do prowadzenia ksiąg rachunkowych lub podatkowych ksiąg przychodów i rozchodów, również muszą dokonywać zapłaty podatków w formie bezgotówkowej.

**5. Wyłączenia**

Przepis § 1 nie ma zastosowania do:

- Zapłaty podatków niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.
- Zapłaty podatków dokonywanej papierami wartościowymi lub znakami akcyzy, zgodnie z przepisami prawa podatkowego.
- Pobierania podatków przez płatników lub inkasentów.

**6. Uprawnienia Ministra Finansów**

Minister właściwy do spraw finansów publicznych ma prawo, w drodze rozporządzenia, dopuścić zapłatę niektórych podatków papierami wartościowymi. Rozporządzenie to powinno określać szczegółowe zasady stosowania tej formy zapłaty, termin i sposób dokonania zapłaty, rodzaj papieru wartościowego oraz sposób obliczenia jego wartości dla potrzeb zapłaty podatku. Jest to mechanizm, który pozwala na elastyczne dostosowanie przepisów do zmieniających się warunków rynkowych i potrzeb podatników.

**7. Podsumowanie**

Art. 61 Ordynacji podatkowej wprowadza jasne i precyzyjne zasady dotyczące form zapłaty podatków przez podatników prowadzących działalność gospodarczą oraz płatników. Przepis ten ma na celu zwiększenie efektywności i bezpieczeństwa transakcji podatkowych, jednocześnie uwzględniając potrzeby najmniejszych podmiotów gospodarczych poprzez możliwość dokonywania zapłaty w gotówce. Uprawnienia Ministra Finansów do regulowania zapłaty podatków papierami wartościowymi zapewniają elastyczność i możliwość dostosowania przepisów do zmieniających się warunków gospodarczych.

Art. 28 Prawa łowieckiego reguluje kwestie związane z wydzierżawianiem obwodów łowieckich oraz przekazywaniem ich w zarząd na cele związane z hodowlą zwierzyny. Przepis ten wprowadza hierarchię podmiotów uprawnionych do dzierżawy oraz określa szczególne warunki, pod jakimi obwody łowieckie mogą być wyłączone z dzierżawy i przekazane na inne cele.

#### 1. Wydzierżawianie obwodów łowieckich

Zgodnie z ust. 1, obwody łowieckie są wydzierżawiane przede wszystkim kołom łowieckim Polskiego Związku Łowieckiego (PZŁ). Jest to podstawowa zasada, która podkreśla priorytet kół łowieckich w zarządzaniu obwodami łowieckimi. Jednakże, w przypadku braku zainteresowania ze strony kół łowieckich, obwody te mogą być wydzierżawiane bezpośrednio przez PZŁ, ale tylko do momentu, gdy koło łowieckie złoży ofertę dzierżawy.

#### 2. Wyłączenie obwodów łowieckich z wydzierżawiania

Ust. 2 wprowadza możliwość wyłączenia obwodów łowieckich z wydzierżawiania przez ministra właściwego do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii PZŁ. Decyzja taka może być podjęta w celu przekazania obwodów na czas nie krótszy niż 10 lat w zarząd na potrzeby ośrodków hodowli zwierzyny. Cele tych ośrodków są szeroko zdefiniowane i obejmują m.in.:

- Prowadzenie wzorcowego zagospodarowania łowisk,
- Wdrażanie nowych osiągnięć z zakresu łowiectwa,
- Prowadzenie badań naukowych,
- Odtwarzanie populacji zanikających gatunków zwierząt dziko żyjących,
- Hodowlę rodzimych gatunków zwierząt łownych w celu zasiedlania łowisk,
- Hodowlę zwierząt łownych szczególnie pożytecznych w biocenozach leśnych,
- Prowadzenie szkoleń z zakresu łowiectwa.

#### 3. Podmioty uprawnione do prowadzenia ośrodków hodowli zwierzyny

Ust. 3 określa, że ośrodki hodowli zwierzyny mogą być prowadzone za zgodą ministra właściwego do spraw środowiska przez różne podmioty, w tym:

- Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe,
- Polski Związek Łowiecki,
- Instytucje naukowo-dydaktyczne,
- Inne jednostki, które prowadziły takie ośrodki przed wejściem w życie ustawy.

Prawo do prowadzenia ośrodków hodowli zwierzyny jest niezbywalne, co oznacza, że nie może być przenoszone na inne podmioty.

#### 4. Rozporządzenie wykonawcze

Ust. 4 zobowiązuje ministra właściwego do spraw środowiska do wydania rozporządzenia, które określi szczegółowe zasady przekazywania w zarząd obwodów łowieckich wyłączonych z wydzierżawiania. Rozporządzenie to powinno uwzględniać tryb postępowania oraz jednostki, których zadania ustawowe dają gwarancję realizacji celów określonych w ust. 2.

### Podsumowanie

Art. 28 Prawa łowieckiego wprowadza kompleksowe regulacje dotyczące dzierżawy i zarządzania obwodami łowieckimi. Przepis ten podkreśla priorytet kół łowieckich w dzierżawie obwodów, ale jednocześnie umożliwia wyłączenie tych obwodów z dzierżawy na cele związane z hodowlą zwierzyny. Decyzje w tym zakresie są podejmowane przez ministra właściwego do spraw środowiska, co zapewnia nadzór państwowy nad realizacją celów związanych z ochroną i hodowlą zwierzyny.

Szczegółowe zasady

Szczegółowe zasady w przepisach

Kodeks karny wykonawczy2 przepisy

Kodeks pracy1 przepis

o finansach publicznych3 przepisy

o fundacji rodzinnej1 przepis

Ordynacja podatkowa2 przepisy

Prawo łowieckie1 przepis

Prawo o adwokaturze1 przepis